ناگزیر لحظه تلخ خداحافظی نزدیک شد، بر خلاف همیشه که کسی در حال آزادی بود، این بار همه به جای خنده ای بر لب، چشم هاشان اشکبار بود. با همه خداحافظی کردم و در گوش آن ها دوباره سفارش احمد را کردم. به ابوالفضل و فرزاد رسیدم، آن ها را سخت تر در آغوش فشردم. به ابوالفضل گفتم شرمنده ام! ما هر کاری از دستمان برمی آمد انجام دادیم ولی نشد و او دلداری می داد. سفارش احمد را کردم، گفت نمی گذارم تنها بماند. به احمد رسیدم، نتوانستم نگاهش کنم.
با وجود تعطیلی دانشگاه ها به دلیل تعطیلات تابستان، دانشجویان از پا ننشسته و پی گیری مستمر بازداشت هم کلاسی های خود را مهم ترین وظیفه ی خود می دانند و این سناریوهای تکراری که از سال 78 بارها و بارها دیده شده است را جدی نمی گیرند و نه تنها با این بازداشت ها، ترس بر آنها سایه نمی افکند، بلکه به مثابه ی منوری است که راه را بیشتر و بهتر روشن می کند. اما با این اتفاقات و حوادث داخلی کشور که فشارهای زیادی را به مردم وارد کرده است، مهمترین وظیفه هر فرد، روشن گری و آگاه سازی عمومی است.
در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.
اگر به راستی مردم نمی فهمند، در این میانه وظیفهی اهل تفکر چیست؟ آیا در برج عاج نشستن و به زبان اجنه ها سخن گفتن مرهم این تاول ناسور نادانی است؟ در تعریف روشنفکر گفته اند که در دوران گذار حیات می یابد و اینکه یک متخصص لزوما یک روشنفکر نیست. گویا در تعریف روشنفکر، تعهد نهفته است. تعهد رساندن آگاهی به آستانهی آگاهی مردم. باید چون طبیبی دلسوز بر زخم های جهالت آنان مرهم گذاشت و همچون معلمی مهربان جهل را به دانش مبدل ساخت.
وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانههای کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.
فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
خبرنامه امیرکبیر: اعضای کمیته سیاسی دفتر تحکیم وحدت با رضا علیجانی فعال ملی-مذهبی دیدار و گفتگو کردند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر در ابتدای این جلسه مهدی عربشاهی دبیر سیاسی دفتر تحکیم وحدت با اشاره به برنامه کمیته سیاسی برای دیدار با صاحبنظران و نخبگان سیاسی، مهمترین خواسته دانشجویان را طلب کردن برنامه ای روشن از سیاستمداران برای گشودن مسیر دموکراسی و توسعه دانست. وی انتخابات مجلس هشتم و پرونده هسته ای را از مهمترین مسایل سیاسی ایران دانست و افزود: دفتر تحکیم با عدم مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری گذشته گفتمان اصلاحات انتخابات محور به سبک اصلاح طلبان را با توجه به نتایجش ناکافی و غیرموثر دانست که درباره آن بحثهای گوناگونی نیز انجام شده است و نقدهایی هم به عملکرد دانشجویان و هم عملکرد اصلاح طلبان در آن دوران وارد است.
عربشاهی در ادامه افزود: اما امروز با گذشت بیش از ۲ سال آنچه که برای مردم عینیت دارد دولت احمدی نژاد و سیاستهای نادرست آن است که نیازمند همفکری و ارائه طرحی ایجابی برای خروج از این وضعیت هستیم و کسانی نیز که قصد شرکت در انتخابات آینده را دارند باید طرحی ایجابی برای خروج از این وضعیت ارائه نمایند..از این رو این دیدار نخستین جلسه از سلسله برنامه های کمیته سیاسی دفتر تحکیم برای گفتگو با صاحبنظران در جهت تحلیل فضای سیاسی و تصمیم گیری در مورد نوع مواجهه اتحادیه با بن بست سیاسی فعلی می باشد.
در ادامه جلسه بحث دانشجویان با رضا علیجانی وی از دانشجویان خواست تا نظر خود را در مورد انتخابات بگویند و اینکه آیا در صورت حمایت از اصلاح طلبان آنها می توانند در مجلس اکثریت شوند؟ و آیا رای آوردن آنها به سود تحول خواهان خواهد بود؟
تاثیر اصلاح طلبان بر فضای کشور و اثر آنهادر تصمیم گیری های کلان، راهکاری برای نظارت بر وعدهایی که اصلاح طلبان می دهند، امکان تایید صلاحیت آنها در انتخاب آینده و نگرانی از تکرار فرایندی بیهوده و در نهایت تداوم برخی از بداخلاقیها از سوی برخی از اصلاح طلبان دغدغه هایی بود که اعضا کمیته سیاسی دفتر تحکیم وحدت در این باره مطرح نمودند.
در ادامه جلسه آقای علیجانی با اشاره به اینکه حتی احزاب هم به طور جدی در مورد انتخابات بحث نکرده و در این مورد سردرگم هستند، تصمیم دانشجویان را در شکل دادن به فضای نهایی و تصمیم گیری مردم در آخرین لحظه بسیار موثر دانست. وی مهمترین مساله را در مورد انتخابات توجه به انسجام تشکیلاتی دانست و گفت: انتخابات ریاست جمهوری از نظر تشکیلاتی تجربه موفقی برای گروهها نبود و اکثر جریانها چند پاره شده و دچار بحران تشکیلاتی شدند. باید توجه کرد که انتخابات پایان تاریخ نیست و فضای داخلی تشکلها نباید رو به کدورت برود. بیش از هر چیزی باید به تبعات درونی تصمیم خود توجه کنید تا هیچ کس احساس نکند که در فرایند تصمیم گیری حذف شده است. این فعال ملی-مذهبی افزود: اگرچه انجمنها ذر شرایط فعلی با بحران انگیزه روبرو هستند اما مثل گذشته نگاه به قدرت نداشته و فضای درونی سالم تری دارند.
علیجانی نیروهای سیاسی را فاقد پروژه کوتاه مدت تعیین کننده و دقیق دانست و ادامه داد : اصلاحات انتخابات محور قابل پیشروی نیست چرا که اصلاح طلبان ضعیف بازی کرده و اقتدارگرایان نیز همه منافذ را بسته اند. اگر از طریق انتخابات، مسایل ملی حل می شد بهترین راه حل بود، امااین نوعی آرزواندیشی است. وی شرایط امروز را دوران تعلیق استراتژی دانست و با تاکید بر صبر، اعتراض، انباشت و ارتباط به توضیح آنها پرداخت و گفت: صبر به معنی داشتن دید بلند مدت و تحمل فاصله بین پایان یک استراتژی و تولد استراتژی جدید است. در شرایط روانی خاص دوران تعلیق، بسیاری از گروهها با یکدیگر درگیری های سطحی پیدا می کنند و بسیاری نیز صحنه فعالیت را ترک می کنند اما آنها که می مانند دید بلند مدت به مسایل پیدا می کنند. فرایند شکل گیری استبداد در ایران چند هزار ساله است و حل آن هم نیاز به زمان دارد.
علیجانی با ابراز خوشحالی از اینکه هنوز فضای نیمه بازی برای اعتراض وجود دارد، اعتراض را یک وظیفه اخلاقی دانست و ادامه داد: هر کس میوه ممنوعه آگاهی را بخورد دیگر نمی تواند بی تفاوت شده و به زندگی روزمره تن دهد. اعتراض و انتقاد در این دوره چندان معطوف به نتیجه نیست اما نمی توانیم طور دیگری زندگی کنیم و با اعتراض و انتقاد در موارد نقض حقوق شهروندی، منافع ملی و حقوق اساسی ملت همچنان در صحنه خواهیم بود تا فراموش نشویم.
وی انباشت را مهمترین وجه ۴ مورد ذکر شده دانست و افزود: باید به جمع بندی آنچه که گذشت بپردازیم و جنبش دانشجویی هم می تواند به ارزیابی انتقادی گذشته خود دست بزند. تجارب تئوریک و استراتژیک و حتی اخلاقی را باید با یک دید رو به جلو بازخوانی کرد و نباید به مرثیه خوانی بپردازیم. شاید مهمترین نقد اخلاقی به برخورد ابزاری بخشی از اصلاح طلبان با دانشجویان برگردد که آثار آن تا امروز هم ادامه یافته است.
این فعال ملی-مذهبی ارتباط بیشتر میان نهادهای مدنی و اجتماعی را نیز ضروری دانست و در مورد انتخابات گفت : با انتخابات و شرکت یا عدم شرکت در آن نباید به صورت ایدئولوژیک برخورد کنیم. با توجه به شرایط ایران باید در هر انتخابات نیمه آزاد و نیمه موثر شرکت کرد و اگر کسانی باشند که بتوانند حداقل رفاه را برای جامعه و حداقل امنیت را برای فعالان جامعه مدنی تامین کنند باید به آنها رای بدهیم.
وی انتخابات را در ایران مثل بازار دستفروشی دانست که به دلیل ریشه دار نبودن احزاب، برخی چهره ها و گروهها یک شبه ظهور می کنند و شعارهایی می دهند و از مردم رای می گیرند اما به کسی پاسخگو نیستند. به همین دلیل باید برنامه محور بود و از احزاب برنامه های عملی خواست و نه شعارهای کلی. به نظر می رسد که بهترین مواجهه دانشجویان با انتخابات این باشد که وعده های کو چک و عملی از کاندیداها بخواهند و ببینند آیا آنها می توانند به طور مثال مشکلات دانشجویان ستاره دار و محروم از تحصیل را حل کنند و برای فعالیت های دانشجویی بستر مناسب تری مهیا کنند یا خیر؟
علیجانی تجربه اقلیت های اصلاح طلب در مجلس، شوراها و مجمع تشخیص را موفق ندانست. از نظر این فعال سیاسی نیروهای سیاسی ایران ضمن پرهیز از خود بزرگ بینی باید بپذیرند که ایران جامعه متکثری است و در شرایط آزاد هیچ کس در آن اکثریت مطلق نخواهد داشت.
