۲۹ تیر » ضرب و شتم دانشجویان دانشگاه تربیت معلم
۲۹ تیر » نامه سرگشاده دانشجویان داروسازی شیراز به رئیس دانشگاه
۲۹ تیر » محمد احسانی، سجاد رجبی و محمد میزبان آزاد شدند، ۱۸ دانشجو همچنان در بازداشت هستند
۲۹ تیر » مسئولین وزارت علوم برای حمایت از یکی دیگر از منصوبین خود وارد عمل شدند
۲۹ تیر » اتحادیه اروپا افزایش مجازات اعدام در ایران را محکوم کرد
۲۸ تیر » تشکیل کمیته پیگیری وضعیت دانشجویان در بند در جلسه شورای تهران
۲۸ تیر » وضعیت سه دانشجوی در بند دانشگاه زنجان در هاله ای از ابهام
۲۸ تیر » بازداشت ۷۰ دختر و پسر در یک مهمانی
۲۸ تیر » امام جمعه اصفهان: بی حجابی نوعی مخالفت با نظام و انقلاب است
۲۸ تیر » ادامه بحران لغو بازی های دوستانه تیم ملی؛ مسابقه با مصر هم لغو شد
۲۸ تیر » اخراج جمشید قشنگ، از اساتید دانشگاه فردوسی مشهد
۲۸ تیر » اعتراض کمیته گزارشگران حقوق بشر نسبت به بازداشت های گسترده دانشجویی
۲۸ تیر » بی خبری کامل از وضعیت سلمان سیما و مهدی خدایی دو دانشجوی بازداشت شده دانشگاه آزاد
۲۸ تیر » درخواست دبیر دوم سابق سفارت ایران برای رسیدگی به وضعیتش در زندان
۲۸ تیر » بیش از هزار نفر از فعالان حقوق بشر خواستار لغو اعدام صغری نجف پور شدند
» » بایگانی

برای دوستان در بندم، عباس حکیم زاده

ناگزیر لحظه تلخ خداحافظی نزدیک شد، بر خلاف همیشه که کسی در حال آزادی بود، این بار همه به جای خنده ای بر لب، چشم هاشان اشکبار بود. با همه خداحافظی کردم و در گوش آن ها دوباره سفارش احمد را کردم. به ابوالفضل و فرزاد رسیدم، آن ها را سخت تر در آغوش فشردم. به ابوالفضل گفتم شرمنده ام! ما هر کاری از دستمان برمی آمد انجام دادیم ولی نشد و او دلداری می داد. سفارش احمد را کردم، گفت نمی گذارم تنها بماند. به احمد رسیدم، نتوانستم نگاهش کنم.

نگرشی بر عملکرد دولت نسبت به وقایع اخیر دانشجویی؛ علیرضا فیروزی

با وجود تعطیلی دانشگاه ها به دلیل تعطیلات تابستان، دانشجویان از پا ننشسته و پی گیری مستمر بازداشت هم کلاسی های خود را مهم ترین وظیفه ی خود می دانند و این سناریوهای تکراری که از سال 78 بارها و بارها دیده شده است را جدی نمی گیرند و نه تنها با این بازداشت ها، ترس بر آنها سایه نمی افکند، بلکه به مثابه ی منوری است که راه را بیشتر و بهتر روشن می کند. اما با این اتفاقات و حوادث داخلی کشور که فشارهای زیادی را به مردم وارد کرده است، مهمترین وظیفه هر فرد، روشن گری و آگاه سازی عمومی است.

سکوت و سرکوب، پاسخ دولت نهم به دانشجویان منتقد؛ ریحانه حقیقی

در این مورد هم مانند موارد مشابه نویسندگان سناریوهای امنیتی، فراموش کرده اند که عملکردهای دانشجویان مخصوصا این دو عضو دربند شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در پی احقاق حقوق پایمال شده همه زنان و مردان این سرزمین است. خواست این دانشجویان و همه ما آن است که دولتمردان از پشت نقاب هایی که بر صورت زده اند بیرون بیایند و در مورد استبداد، سرکوب و تجاوزهای صورت گرفته به حریم دانشجو و دانشگاه پاسخگو باشند. چرا که تا ابد نمی توان سکوت کرد و سرکوب.

مردم نمی فهمند؟ ؛ بهزاد مهرانی

اگر به راستی مردم نمی فهمند، در این میانه وظیفه‌ی اهل تفکر چیست؟ آیا در برج عاج نشستن و به زبان اجنه ها سخن گفتن مرهم این تاول ناسور نادانی است؟ در تعریف روشن‌فکر گفته اند که در دوران گذار حیات می یابد و این‌که یک متخصص لزوما یک روشن‌فکر نیست. گویا در تعریف روشن‌فکر، تعهد نهفته است. تعهد رساندن آگاهی به آستانه‌ی آگاهی مردم. باید چون طبیبی دل‌سوز بر زخم های جهالت آنان مرهم گذاشت و همچون معلمی مهربان جهل را به دانش مبدل ساخت.

اعدام زیر ۱۸ سال و پرونده صغرا؛ نسرین ستوده

وقتی پدر صغری با استفاده از حق ولایتش دختر خود را برای کار به منزلی در رشت سپرد او 9 سال بیشتر نداشت. اما وقتی به اتهام قتل پسر خانواده راهی زندان شد 13 ساله بود. از نظر قانون ایران، او دیگر بچه نبود. همین بود که به مثابه آدم بزرگسالی محاکمه و محکوم به قصاص شد. قاضی رسیدگی کننده البته برای راحتی وجدانش چشم به روی آزارهای مکرر صغری که مدعی بود توسط پدر خانواده صورت گرفته بود، بست و مطابق معمول شانه‌های کوچک صغری بود که ضربات شلاق را تحمل کرد و نه شریک او.

‏… و آغاز نسق کشی؛ حسین باستانی

فراموش نکنیم که یک ویژگی مشخص پرونده های امنیتی، "حیثیتی" شدن آنها برای نیروهای دست اندرکار است. ‏باید قبل از ان که اتهامات ساختگی رسانه ای شوند، دستگیرکنندگان را نسبت به طرح آنها مردد کرد. وگرنه، پس ‏از آنکه چنین اتهاماتی تبلیغ، تکرار و "حیثیتی" شدند، دیگر حتی دخالت رییس قوه قضاییه هم (همچون موارد ‏متعدد گذشته) نمی تواند کمک زیادی به دستگیر شدگان بکند.
» » بایگانی