دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
قتلهای زنجیرهای به قتل برخی از شخصیتهای سیاسی و اجتماعی منتقد در دهه هفتاد خورشیدی گفته میشود که بگفته برخی منابع با صدور فتوی روحانیون بلندپایه از جمله دری نجف آبادی وزیر وقت اطلاعات محسنی اژه ای وزیر کنونی اطلاعات، توسط پرسنل وزارت اطلاعات و به دستور سعید امامی، معاون سیاسی این وزارتخانه در زمان تصدی علی فلاحیان و دری نجف آبادی، مصطفی موسوی (کاظمی) معاون وقت وزارت اطلاعات و مهرداد عالیخانی صورت گرفت.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
انتظار تشکل های منتقد دانشجویی که دیروز چشم به راه رئیس جمهور در دانشگاه تهران بودند با یک اطلاعیه کوتاه به پایان رسید؛ «سخنرانی محمود احمدی نژاد در دانشگاه تهران لغو گردید.»در حالی که فعالان دانشجویی خود را برای میزبانی و طرح سوال ها از رئیس دولت نهم آماده می کردند ساعات پایانی یکشنبه شب خبرگزاری ایسنا به نقل از روابط عمومی ریاست جمهوری بدون هیچ توضیحی از لغو این مراسم خبر داد؛ مراسمی که قرار بود در آن احمدی نژاد به دانشگاه تهران بیاید تا پس از اظهاراتش در دانشگاه کلمبیای امریکا، این بار در جمع دانشجویان ایرانی سخن بگوید. دانشجویانی که سال گذشته در دانشگاه امیرکبیر هم گردهم آمدند تا شاهد اولین حضور احمدی نژاد باشند اما این حضور با حواشی مواجه شد که ظاهراً احتمال تکرار این حواشی موجب لغو حضور روز گذشته احمدی نژاد در دانشگاه تهران شد.البته همین حواشی هم به نوعی در دانشگاه کلمبیای امریکا به وجود آمد و از احمدی نژاد درباره میزان آزادی ها در ایران پرسیدند اما محمود احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا در پاسخ به کسانی که از وی درباره وجود فشار بر دانشجویان و استادان توضیح می خواستند به صراحت اعلام کرده بود؛ «آزادی در ایران اگر بی نظیر نباشد کم نظیر است چرا که در ایران درباره هر چیز می توان اظهارنظر کرد.» وی در پاسخ به انتقادات مطرح شده در این دانشگاه به حضور پرسروصدایش در دانشگاه امیرکبیر اشاره کرد و گفت؛ «در این دانشگاه از میان دو هزار دانشجو کمتر از ۱۰۰ نفر با سخنان من مخالفت کردند و به دنبال ایجاد مشکل در سخنرانی بودند اما من به مسوولان وزارت علوم و دانشگاه تاکید کردم کاری به کار آنان نداشته باشند.» رئیس جمهور حتی پا را از این فراتر نهاد و از استادان و دانشجویان امریکا دعوت کرد تا برای اینکه با چشم خود مشاهده کنند فضای دانشگاه های ایران تا چه حد از آزادی برخوردار است به دانشگاه های ایران بیایند.
احمدی نژاد حتی اعلام کرد جرج بوش هم می تواند در دانشگاه های ایران سخنرانی کند و محمدعلی حسینی سخنگوی وزارت خارجه هم روز یکشنبه امکان سخنرانی بوش در ایران را تایید کرد.اما پیش از آنکه استادان و دانشجویان حاضر در نیویورک به فراخوان احمدی نژاد پاسخ مثبت بدهند طیف های متنوع دانشجویی در داخل کشور به این دعوت لبیک گفتند و همزمان با آنکه اعلام شد رئیس جمهور به مناسبت آغاز سال تحصیلی در تالار علامه امینی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران سخنرانی خواهد کرد به دنبال مجال حضور در این مراسم بودند.چنان که شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با ارسال نامه سرگشاده یی خطاب به احمدی نژاد خواستار امکان سخن گفتن نماینده این تشکل دانشجویی در این برنامه و طرح سوال از احمدی نژاد شد؛ «به عنوان منتخبان بزرگ ترین تشکل دانشجویی به شما سلام می نماییم تا به عهدی که با خود بسته ایم وفادار باشیم و بدی را برای هیچ کسی نخواهیم حتی اگر آن شخص رئیس دولتی باشد که در دانشگاه کلمبیا از آزادی کم نظیر در ایران و از خوش رفتاری با منتقدان و دگراندیشان بگوید.»
اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با این نامه به پیشواز احمدی نژاد رفتند و از وجود برخی موارد نقض حقوق دانشگاهیان به رغم این اظهارات گله کردند؛«مسوولان وزارت علوم در طی دو سال ریاست وی بر هیات دولت ۴۳ تشکل منتقد دانشجویی اعم از شورای صنفی، کانون فرهنگی و انجمن اسلامی را تعلیق یا منحل کرده است و بیش از ۵۵۰ دانشجو را راهی کمیته انضباطی کرده اند، ۷۰ تن از اعضای این اتحادیه بازداشت و بسیاری از دانشجویان منتقد ستاره دار و از حق تحصیل محروم شده اند.» اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با اشاره به تمام موارد فوق در پایان از رئیس جمهور خواسته بود تنها یک نفر از اعضای این شورا را به داخل سالن سخنرانی راه دهد؛«شنیده ایم که به دانشگاه خواهی آمد، به راستی اگر تمام سوالات و انتقادات و اعتراض هایمان را پاسخی هست اجازه دهید در میان آن همه میهمان تنها یک نفر از اعضای شورای مرکزی این اتحادیه به داخل سالن راه یابد و سوالات خود را از رئیس دولت بپرسد. ما فردا پاسخ تان را انتظار می کشیم. بی شک همگان به نظاره برخورد مردی خواهند نشست که عالمیان را برای پرسشگری به کشور خود فرامی خواند.» اما ساعتی پس از انتشار این نامه در خبرگزاری های رسمی کشور روابط عمومی ریاست جمهوری از لغو این برنامه خبر داد . «سخنرانی به وقت دیگری موکول شده است.»این تنها اعضای دفتر مرکزی دفتر تحکیم وحدت نبودند که خواستار حضور در این مراسم بودند، فعالان دانشجویی، اعضای انجمن های اسلامی دانشگاه های مختلف اعلام کرده بودند خواهان حاضر شدن در این سخنرانی و طرح پرسش هایشان هستند.اما علت اصرار تشکل های منتقد دانشجویی برای حضور در یک مراسم سخنرانی در دانشگاه ناظر به حضور یک سال پیش رئیس جمهور در دانشگاه امیرکبیر بود که در آن منتقدان نه تنها موفق به مطرح کردن سوال های خود نشدند بلکه سخنرانی احمدی نژاد به جنجال کشیده شد و کار به آنجا رسید که عکس احمدی نژاد در دست برخی دانشجویان سوزانده شد و این دانشگاه با سر دادن شعارهای انتقادی رئیس جمهور را بدرقه کرد. سر و صدای این مراسم به حدی بود که قریب به یک سال از آن تاریخ رئیس جمهور در دانشگاه های پایتخت حاضر نشد. تا اینکه بار دیگر هفته گذشته رئیس جمهور با انتقاداتی مشابه اما این بار نه در خیابان حافظ بلکه در نیویورک و نه در دانشگاه پلی تکنیک بلکه در دانشگاه کلمبیا روبه رو شود.دو روز پس از پایان این سفر و مخابره اظهارات احمدی نژاد درباره آزادی بیان در ایران در اغلب رسانه های داخلی و خارجی، اخباری مبنی بر حضور احمدی نژاد در دانشگاه تهران منتشر شد تا سفر دانشگاهی رئیس جمهور از حافظ تا نیویورک به سمت میدان انقلاب تغییر مسیر دهد و در اولین حضورش در اجتماع بعد از حوادث دانشگاه کلمبیا در یک جمع دانشگاهی حاضر شود.
با تمام این توصیفات سخنرانی و حضور احمدی نژاد کمتر از ۱۲ ساعت پس از اعلام، لغو شد، آن هم در شرایطی که علاوه بر طیف های متنوع دانشجو که خود را برای طرح انتقادات در زمینه های اقتصادی و سیاسی آماده کرده بودند، بینندگان برنامه سخنرانی احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا که به گفته منابع رسمی بیش از ۵۰۰ میلیون نفر بودند به نظاره برخورد وی با دانشجویان نشسته بودند؛ دانشجویانی که اعلام کرده بودند اگر مجال حضور یابند سوال های بسیاری را از رئیس جمهور خواهند پرسید.
اما ظاهراً مشاوران رئیس جمهور ترجیح داده اند او از حضور در دانشگاه خودداری کند چرا که شرایط برای حضور به هیچ وجه مناسب نیست.
*گزارش روزنامه اعتماد از لغو مراسم سخنرانی احمدی نژاد در دانشگاه تهران
