بدینسان،گوهری که پیمان نهاده شده بود به خونش پاسداری کنند در پرتو بی کفایتی و تعلل مجلسیان و هم بستگی بدخواهان با کمترین مقاومت از دست رفت و آتش لاف های سرکردگان انجمن شهرها که وعده ی جانبازی ها در راه نگهداشت مشروطه میدادند نیز به پفی خاموش شد. ولی این پایان این فصل از تاریخ ایران نبود زیرا در حالی که خوشبین ترین کسان نیز مشروطه را از دست شده می دانستند و در همان چند روز نخست فضای خود کامگی بار دیگر بر کشور حاکم شده بود در تبریز حماسه ای شکل می گرفت.
آقای حداد ، تشکیلات دادستانی و مجموعه وزارت اطلاعات بهتر از هر گروهی می دانند که تحکیم یک مجموعه شفاف و شیشه ای است و چیزی برای پنهان کردن ندارد . سیاست ها و برنامه های آن کاملا علنی هستند و چیزی برای مخفی کردن ندارد ، اصولا این مجموعه یک مجموعه ی زیر زمینی نیست و کاملا رفتارش علنی است . آنها خود بهتر از هر کسی می دانند که تحکیم در میان جریان های دانشجویی یک مجموعه ی میانه رو است و فعالیت های آن کاملا مدنی و مسالمت آمیز است . دانشجویان تحکیمی خود را ملزم به پیشبرد اصلاحات می دانند و در این مسیر نیز هزینه های زیادی پرداخته اند.
دیگر اتهاماتی چون رابطه با ضد انقلاب، نوکری امپریالیسم، دشمنی با نظامی مقدس و الخ مرا نمی ترساند که دست و دلم بلرزد از زدن حرفی به حمایت از حقوق خدشه ناپذیر یک انسان، از خواست اجرای عدالت و آزادی بی درنگ ایشان و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی. در عین آنکه می دانم که فکرشان با فکر من در یک راستا نیست و ما در دو جبهه ایم اما چه باک که برابری خواهان باید عدالت در آزادی را بخواهند و من نیز می خواهم.
باید به افرادی که بر اقدامات دیوان عدالت اداری خرده می گیرند اینگونه پاسخ داد که اگر این دانشجوی پیگیر و عدالت خواه با در بسته دیوان عدالت همانند دانشگاه و وزارت علوم مواجه و حق او ضایع می شد، سرنوشت او چه می شد؟ آیا این مشکل دیوان عدالت است یا مساله دانشگاه ها و وزارت علوم؟ نباید فراموش کرد وزارت علوم تنها مربوط به مسوولان دانشگاهی نیست بلکه مربوط به دانشجویان نیز هست و باید این اقدام دیوان عدالت را برای صیانت از حقوق دانشجویان به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ژیلا بنی یعقوب در دیدار جمعی از اعضای جنبش زنان و کمیسیون با خانواده بهاره هدایت در تابستان امسال خطاب به مادر او و حاضرین از آرامش و خونسری وی به هنگام بازداشتش در ۲۲ خرداد ۸۵ تعریف می کند. مهدی عربشاهی، همکار او در شورای مرکزی تحکیم نیز در همین ملاقات با خانواده بهاره، از بازداشتشان در ۱۸ تیر مقابل دانشگاه امیرکبیر یاد می کند و به خاطر می آورد که بهاره از همه آرامتر بود و به آنها روحیه می داد. پروین اردلان شجاعت و جسارت بهاره را مهم قلمداد می کند.
برای هر دو طرف این واقعه، یعنی هم دانشجویان و هم حاکمیت بهتر است که به طور کامل به این پرونده رسیدگی کند و بار دیگر اطمینان جامعه دانشگاهی را برانگیزد در غیر این صورت، هیچ قدرتی نمی تواند جلوی تفکر پویای جامعه دانشجویی بایستد و تاب آورد زیرا این جنبش های دانشجویی نه برای بدست آوردن قدرت و اهداف سیاسی مطرح می شود، بلکه برای احقاق حقوق جامعه و تصحیح کج تابی های دولت و دولت مردان است که در صورت توجه به آنها می توانیم انتظار جامعه ای پویا، آزاد و رو به رشد را داشته باشیم.
همزمان با ادامه اعتصاب و تجمعات اعتراض آمیز کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، از شوش خبر می رسد که نیروهای یگان ضد شورش نیروی انتظامی برای برخورد با کارگران معترض، به منطقه اعزام شده اند.
کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، روز دوشنبه نهم مهر، برای سومین روز پیاپی، اعتصاب و تجمعات اعتراضی خود را برگزار کردند.
بنا بر گزارش های رسیده، حدود ۲۵۰۰ تن از کارگران اقدام به راهپیمایی مسالمت آمیز در شوش کردند و با دادن شعارهایی از مسئولان دولتی، خواستار رسیدگی به خواسته های صنفی خود شدند.
ابوالفضل عابدینی، روزنامه نگار مستقل در اهواز در مورد برخورد نیروهای امنیتی و اتظامی با کارگران به رادیو فردا گفت:«در سومین روز اعتصاب و تجمعات کارگران، گارد ویژه استان خوزستان از اهواز و دیگر شهرهای استان به منطقه اعزام شد. بخشی از نیروهای گارد در سه راهی خوانساری مستقر شده، گروهی از آنان در محل شرکت استقرار یافته و بقیه در نقاط مختلف شهر شوش مستقر شده اند.»
به گفته وی، نیروهای امنیتی نیز با دوربین سعی در تصویربرداری از چهره کارگران داشتند تا بعدا با آنان برخورد کنند.
آقای عابدینی همچنین گفت که قرار است در روز سه شنبه، ۱۰ مهر، بر شمار نیروهای گارد ضد شورش افزوده شود تا از اعتصاب و تجمع مجدد کارگران جلوگیری شود.
تجمع مسالمت آمیز کارگران
اعتصاب کارگران این شرکت، روز شنبه هفتم مهر، با تجمع مسالمت آمیز یک هزار تن از آنان در مقابل فرمانداری شهر شوش آغاز شد.
در دومین روز اعتصاب، کارگران قصد برگزاری تجمع دیگری در مقابل فرمانداری شوش را داشتند، اما با ممانعت نیروهای امنیتی و انتظامی مواجه شدند. با این همه، صدها تن از کارگران اقدام به بستن سه راهی خوانساری بین اهواز و اندیمشک کردند.
ابوالفضل عابدینی، در مورد تظاهرات روز دوشنبه کارگران و خواسته های آنان به رادیو فردا گفت: «کارگران خواستار دریافت حقوق معوقه و یکسری خواسته های صنفی مانند اجرای طرح طبقه بندی مشاغل و همچنین سر و سامان دادن به هیات مدیره شرکت نیشکر هفت تپه و تغییر مدیر عامل آن هستند.»
او ادامه داد که تجمع روز دوشنبه کارگران مانند روز شنبه در ساعت ۱۲ ظهر، در مقابل ساختمان فرمانداری شهر شوش پایان یافت.
گزارش های رسیده حاکی است که چهار تن از کارگران یکشنبه شب، هشتم مهر، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند که در پی اعتراض کارگران، روز دوشنبه، نهم مهر، آزاد شدند.
آقای عابدینی به این پرسش که برخورد و واکنش مقام های دولتی نسبت به تجمع کارگران چه بود، پاسخ داد:«فرماندار شوش این مرتبه نه با قول و وعده، بلکه با تهدید حرف زد و به کارگران گفت که در صورت تجمع مجدد در شهر، دستور دارد با توسل به گارد ضد شورش با آنان برخورد کند.»
به گفته این روزنامه نگار مستقل، فرماندار شوش از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه خواست که دیگر به اعتصاب و تجمعات خود ادامه ندهند تا هیئت مدیره شرکت کارها را دنبال کنند.
ابوالفضل عابدینی اشاره کرد که کارگران توجهی به سخنان فرماندار شوش نکردند و در مقابل از وی خواستند که مانع از به فروش رفتن زمین های شرکت شدند، اما او به آنان گفت که زمین ها به فروش خواهند رفت و هیچ کس هم نمی تواند مانع این کار شود.
«آیا کارگران برده هستند؟»
یکی از کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه نیز در گفت و گو با رادیو فردا اعلام کرد که نمایندگان کارگران اعتصابی در دو سه روز گذشته تلفنی مورد تهدید قرار گرفته اند و از همین رو، این نمایندگان به خاطر تحت تعقیب بودن، مخفی شده اند.
وی که مایل به افشای نام خود نبود، در خصوص اعتصاب و تجمع کارگران در روز دوشنبه گفت:«همانند روز یکشنبه، ماموران سعی در ممانعت از خروج کارگران از محل شرکت و سپس از منطقه سه راهی خوانساری شدند، اما قادر به این کار نشدند و کارگران به شوش رفتند.»
این کارگر اعتصابی با اشاره به تهدیدی که فرماندار شوش علیه کارگران عنوان کرده است، گفت:«فرماندار به کارگران گفت که کار دیگر از دست او خارج شده و در دست یگان ضد شورش است، چون کارگران فصد شورش دارند.»
وی افزود:«با سخنان فرماندار این موضوع استنباط می شود که درخواست حقوق، اخلال گری به حساب می آید و هر کس هم حق و حقوق خود را طلب کند، باید مورد ضرب و شتم قرار گیرد.»
این کارگر اضافه کرد:«آیا کارگران برده هستند که باید بدون دریافت حقوق کار کنند؟»
او از سازمان های بین المللی حقوق بشری و کارگری خواست تا به یاری کارگران اعتصابی شرکت نیشکر هفت تپه بشتابند.
رایوفردا
