دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
قتلهای زنجیرهای به قتل برخی از شخصیتهای سیاسی و اجتماعی منتقد در دهه هفتاد خورشیدی گفته میشود که بگفته برخی منابع با صدور فتوی روحانیون بلندپایه از جمله دری نجف آبادی وزیر وقت اطلاعات محسنی اژه ای وزیر کنونی اطلاعات، توسط پرسنل وزارت اطلاعات و به دستور سعید امامی، معاون سیاسی این وزارتخانه در زمان تصدی علی فلاحیان و دری نجف آبادی، مصطفی موسوی (کاظمی) معاون وقت وزارت اطلاعات و مهرداد عالیخانی صورت گرفت.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
با گذشت یک سال از بازداشت ابوالفضل جهاندار، کیوان انصاری و سعید درخشندی، سه فعال دانشجویی، هنوز حکم این سه تن صادر نشده و آنها در بازداشت موقت بسر می برند.
دادگاه رسیدگی به اتهامات ابوالفضل جهاندار، از اعضای سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت روز چهارشنبه اول شهریور ماه در دادگاه کیفری مجتمع قضایی دولت برگزار شد اما این دادگاه بدون اطلاع وکیل مدافع ابوالفضل جهاندار تشکیل شد.
هادی کحال زاده، عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت در گفت و گو با رادیو فردا می گوید:« قریب به یک سال از بازداشت این سه دانشجو می گذرد و ما امیدوار بودیم که لجاجت ها و برخوردهای غیر منطقی و غیر انسانی با این سه دانشجو به پایان برسد.»
وی می افزاید:« با توجه به اینکه در دی ماه دادگاه آنها برگزار شده و درخواست تجدیدنظر شده و دادگاه تجدید نظر عموما دو ماه بعد برگزار می شود، متاسفانه این اتفاقات نیفتاده وهنوز دادگاه تجدید نظر حکمی درباره آن ها نداده است. پس از گذشت یک سال کیوان انصاری، ابوالفضل جهاندار و سعید درخشندی همچنان در بازداشت موقت هستند و پرونده آنها بلاتکلیف است.»
در همین حال محمد علی دادخواه ، حقوقدان و وکیل مدافع ابوالفضل جهاندار می گوید دادگاه این دانشجو روز چهارشنبه بدون اطلاع وی برگزار شده است:« هنگامی که محاکمه آقای جهاندار در دادگاه انقلاب انجام شد، قسمتی از اتهامات در صلاحیت این دادگاه نبود. ما نسبت به صلاحیت اعتراض کردیم و قرار شد پرونده جهت رسیدگی به دادگاه عمومی ارجاع شود. دادگاه عمومی در مرحله بدوی من را دعوت کرد اما مشخص نشد در مرحله بعدی که دادگاه تشکیل شد چرا اوراق ابلاغ برای من ارسال نشده است.»
این وکیل دادگستری در ادامه می گوید تشکیل دادگاه بدون حضور وی نقض آشکار حقوق متهم است و می افزاید:« وکالت نامه من در پرونده ابوالفضل جهاندار است و در گذشته هم اوراق ابلاغیه دادگاه برای من ارسال شده بود. امیدوارم در جهت رعایت حقوق متهم و دستیابی به یک رسیدگی عادلانه و منصفانه این موارد رفع شود و حقوق آقای جهاندار در نظام رسیدگی ضایع نشود.»
ابوالفضل جهاندار، کیوان انصاری و سعید درخشندی به دلیل تحمل ماه ها سلول انفرادی و اعتصاب غذای طولانی به بیماری های متعددی مبتلا شده اند. این سه دانشجوی زندانی تا کنون اجازه رفتن به مرخصی را دریافت نکرده اند و حتی زمانی که ابوالفضل جهاندار از ناحیه کمر دچار آسیب دیدگی شد، اجازه ملاقات با پزشک متخصص نیافت.
هادی کحال زاده، عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران، ادوار تحکیم وحدت می گوید با این دانشجویان برخوردی غیر انسانی شده است.
او می افزاید:« متاسفانه برخورد غیر منطقی، غیر انسانی و غیر منصفانه با این سه دانشجو همچنان ادامه دارد. کیوان انصاری همچنان در بند ۲۰۹ زندان اوین است و تغییری در شرایط وی ایجاد نشده است. بلاتکلیفی برای این دانشجویان، بیماری سعید درخشندی و ابوالفضل جهاندار، نگرانی گسترده خانواده مبنی بر وضعیت آنها، مراجعات خانواده ها که بدون پاسخ می ماند و عدم اجازه ملاقات این سه دانشجو با وکیل مدافع، جای تاسف دارد. این دانشجویان از ابتدایی ترین حقوق خود محروم شده اند.»
هادی کحال زاده در ادامه می افزاید:« این انتظار را داریم که دستگاه قضایی از ظلم بزرگی که به کیوان انصاری، سعید درخشندی و ابوالفضل جهاندار شده است، جلوگیری کند و ابتدایی ترین حقوق آنها را رعایت کند. به نظر می رسد نهادهای امنیتی در یک لجاجت و تندروی بی جهت با دستگاه قضایی، سرنوشت سه نفر را در مناقشات و مسایل داخلی خود وجه المصالحه قرار داده اند. فعالان دانشجویی به شدت نگران این سه دانشجو هستند.»
در همین حال مادر ابوالفضل جهاندار، از اعضای سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت در گفت و گو با رادیو فردا از مسوولان می خواهد به وضعیت فرزندش رسیدگی کنند و می گوید:« نه توان رفتن به تهران را دارم و نه وضعیت مالی من اجازه می دهد که به دیدن پسرم بروم. تا چندی پیش فرزندم در سلول انفرادی بود اما بعد از اعتصاب غذا او را به بند عمومی انتقال دادند. از آقای شاهرودی می خواهم پرونده پسرم را بررسی کند تا ببینند او چه کرده که باید این همه مدت در زندان بماند.»
مادر ابوالفضل جهاندار همچنین می گوید حدود یک سال است فرزندش را ندیده است و می افزاید:« باورتان می شود این همه مدت او را ندیده ام؟ یک بار او را با بغض و کدورت و اشک او را دیدم. چشمانم آنقدر گریان شد که دیگر او را نمی توانستم ببینم. اول از خدا و بعد از مسوولان می خواهم که به من که در روستا و با بدبختی و گرفتاری زندگی می کنم، کمک کنند تا پسرم آزاد شود.»
مادر ابوالفضل جهاندار می گوید تا کنون اتهامات مختلفی به پسرش زده اند اما او می داند که پسرش بی گناه است. وی می افزاید:« پسر من بیست سال بدون والدین در تهران بود و هیچ خلافی نکرد. قضاوت را به خدا می سپارم.»
مادر این دانشجوی زندانی می گوید یک سال پیش که با ابوالفضل جهاندار ملاقات کرده، او در وضعیت جسمی مناسبی نبوده و می افزاید:« از وضعیت او چه بگویم که نگفتن آن بهتر است. پسر من هیچوقت بیمار نمی شد اما وقتی چهره او را دیدم و با من صحبت می کرد،دست هایش می لرزید. دست هایش زخمی و لاغر و نحیف شده بود.»
خانواده های ابوالفضل جهاندار، کیوان انصاری و سعید درخشندی با ارسال نامه ای به آیت الله هاشمی شاهرودی، رییس قوه قضاییه خواسته اند به وضعیت این سه دانشجو رسیدگی کند.
دیدار خانواده دانشجویان با خاتمی
در همین حال خانواده های احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری، سه عضو بازداشت شده دانشگاه امیر کبیر با محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران دیدار کردند.
محمد علی دادخواه، حقوقدان و وکیل مدافع این سه دانشجوی زندانی نیز که در این جلسه حضور داشت، توضیحات لازم درباره پرونده آنها را که بیش از صد و بیست روز است در زندان هستند، به محمد خاتمی ارائه داد.
این وکیل دادگستری درباره آنچه در دیدار با محمد خاتمی گذشت، به رادیو فردا می گوید:« بر حسب درخواست خانواده این دانشجویان، آقای خاتمی فرصتی دادند که مواردی درباره موقعیت دانشجویان و وضعیت پرونده آنها با او در میان گذاشته شود. امیدوارم که آقای خاتمی این موارد را پیگیری کند.»
در همین حال اسماعیل گرامی مقدم، نماینده بجنورد و عضو فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی با اشاره به دیدار خانواده های سه دانشجوی بازداشت شده امیرکبیر با نمایندگان مجلس شورای اسلامی گفت:«این نکته قابل اهمیت است که این دانشجویان و خانواده های آن ها در جلسات مختلف مطرح کرده اند که در چاپ مطالب توهین آمیز در نشریات دانشجویی هیچ نقشی نداشته اند. بنابراین دستگاه قضایی باید اصل را بر برائت آنها می گذاشت نه اینکه مدتی طولانی آنها را در بازداشت نگهدارد.»
احسان منصوری، مجید توکلی و احمد قصابان بیش از صد و بیست روز پیش به اتهام چاپ مطالبی در نشریات دانشجویی دانشگاه امیر کبیر که مقامات قضایی و امنیتی آن ها را توهین به مقدسات می نامند، دستگیر شدند. این دانشجویان اتهامات را رد می کنند و می گویند لوگوی نشریات دانشجویی جعل شده است و آن ها هیچ ارتباطی با این نشریات نداشته اند.
