در مراسم وداع با مهندس بهاءالدین ادب همه بودند. از سیاستمدار و دانشجو تا هنرمند و ورزشکار، از هویت طلبان کرد تا رهبران جبهه ملی و حزب ملت ایران. هرچند طبق معمول خبری نبود از دکتر رهایی، رییس منتصب و از جمع فراری دانشگاه ولی دکتر فرید اعلم و دکتر فهیمی فر به نیابت از پیشکسوتان پلی تکنیک و اعضای انجمن اسلامی منتخب و ادوار انجمن اسلامی نیز به نمایندگی از دانشجویان در مراسم حاضر بودند. استاد شجریان و دکتر بیژن ذوالفقار نسب هم آمدند… از خسرو سیف و هرمیداس باوند تا صفایی فراهانی و عیسی کلانتری همه و همه در کنار مردم به احترام ایستادند برای بدرقه یک پلی تکنیکی که نه فقط افتخار خانواده پلی تکنیک و جامعه مهندسی عمران کشور بود بلکه بیش از آن انسانی بود وطن خواه و سلیم النفس که یکی از اعضای جبهه متحد کرد او را امیرکبیر کردستان نامید.





همسر مرحوم ادب در حال تشکر از حاضرین


دکتر فرید اعلم دبیر محترم جامعه فارغ التحصیلان پلی تکنیک و دکتر فهیمی فر رییس سابق و محبوب دانشگاه

عیسی کلانتری - محسن صفایی فراهانی - دکتر بیژن ذوالفقار نسب

دکتر داوود هرمیداس باوند

استاد محمدرضا شجریان

پیکر مرحوم ادب بر روی دستان جمعیت


حضور بسیاری از سوگواران با لباسهای محلی کردی از محبوبیت فراوان مرحوم ادب در میان هموطنان کرد خبر می داد.


دکتر احمد بورقانی

مهندس شاه حسینی و دکتر خسرو سیف از حزب ملت ایران





بدینسان،گوهری که پیمان نهاده شده بود به خونش پاسداری کنند در پرتو بی کفایتی و تعلل مجلسیان و هم بستگی بدخواهان با کمترین مقاومت از دست رفت و آتش لاف های سرکردگان انجمن شهرها که وعده ی جانبازی ها در راه نگهداشت مشروطه میدادند نیز به پفی خاموش شد. ولی این پایان این فصل از تاریخ ایران نبود زیرا در حالی که خوشبین ترین کسان نیز مشروطه را از دست شده می دانستند و در همان چند روز نخست فضای خود کامگی بار دیگر بر کشور حاکم شده بود در تبریز حماسه ای شکل می گرفت.
آقای حداد ، تشکیلات دادستانی و مجموعه وزارت اطلاعات بهتر از هر گروهی می دانند که تحکیم یک مجموعه شفاف و شیشه ای است و چیزی برای پنهان کردن ندارد . سیاست ها و برنامه های آن کاملا علنی هستند و چیزی برای مخفی کردن ندارد ، اصولا این مجموعه یک مجموعه ی زیر زمینی نیست و کاملا رفتارش علنی است . آنها خود بهتر از هر کسی می دانند که تحکیم در میان جریان های دانشجویی یک مجموعه ی میانه رو است و فعالیت های آن کاملا مدنی و مسالمت آمیز است . دانشجویان تحکیمی خود را ملزم به پیشبرد اصلاحات می دانند و در این مسیر نیز هزینه های زیادی پرداخته اند.
باید به افرادی که بر اقدامات دیوان عدالت اداری خرده می گیرند اینگونه پاسخ داد که اگر این دانشجوی پیگیر و عدالت خواه با در بسته دیوان عدالت همانند دانشگاه و وزارت علوم مواجه و حق او ضایع می شد، سرنوشت او چه می شد؟ آیا این مشکل دیوان عدالت است یا مساله دانشگاه ها و وزارت علوم؟ نباید فراموش کرد وزارت علوم تنها مربوط به مسوولان دانشگاهی نیست بلکه مربوط به دانشجویان نیز هست و باید این اقدام دیوان عدالت را برای صیانت از حقوق دانشجویان به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ژیلا بنی یعقوب در دیدار جمعی از اعضای جنبش زنان و کمیسیون با خانواده بهاره هدایت در تابستان امسال خطاب به مادر او و حاضرین از آرامش و خونسری وی به هنگام بازداشتش در ۲۲ خرداد ۸۵ تعریف می کند. مهدی عربشاهی، همکار او در شورای مرکزی تحکیم نیز در همین ملاقات با خانواده بهاره، از بازداشتشان در ۱۸ تیر مقابل دانشگاه امیرکبیر یاد می کند و به خاطر می آورد که بهاره از همه آرامتر بود و به آنها روحیه می داد. پروین اردلان شجاعت و جسارت بهاره را مهم قلمداد می کند.
