خبرنامه امیرکبیر: کمیته پژوهش انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک تهران در آستانه ی یکم آذرماه ۱۳۸۷ دهمین سالگرد دشنه آجین شدن داریوش و پروانه فروهر، به بازخوانی پروژه قتل های زنجیره ای پرداخته است. متن زیر حاصل تلاش این کمیته در این زمینه است:
پیشگفتار:
قتلهای زنجیرهای به قتل [...]
دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
کلیه ۹ دانشجویی که برایشان قرار وثیقه صادر شده بود روز گذشته آزاد شدند و مورد استقبال گرم خانواده و دوستانشان قرار گرفتند.
بهاره هدایت، علی وفقی، محمد هاشمی و علی نیکونسبتی، ۴ نفر از ۶ عضو بازداشت شده شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت مقابل دانشگاه امیرکبیر در تحصن آرام روز ۱۸ تیر، عبدالله مومنی، بهرام فیاضی، مرتضی اصلاحچی و مجتبی بیات از افرادی که در دفتر سازمان دانش آموختگان(ادوار تحکیم) بازداشت شده بودند و همچنین امیر یعقوبعلی، از دانشجویان فعال در کمپین یک میلیون امضا، روز چهارشنبه با سپردن وثیقه آزاد شدند.
گفتنی است قاضی حداد آزادی این افراد را به مناسبت ۲۷ رجب، معبثت پیامبر اکرم (ص)، دانسته بود. وی همچنین گفته بود: قصد ما تنبیه نبوده بلکه تنبه این افراد بوده و برخورد ما با دانشگاه نیز برخورد سلبی نبوده است و انشاءالله در آینده تعامل بیشتری با دانشجویان خواهیم داشت.
بدین ترتیب کلیه بازداشت شدگان روز ۱۸ تیر به جز مهدی عربشاهی و حنیف یزدانی، دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، آزاد شدند. محسنی اژه ای، وزیر اطلاعات، طی اظهار نظری اعلام کرده تحقیقات از دانشجویانی که آزاد نشده اند همچنان ادامه دارد. اکثر بازداشت شدگان در بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین و در سلول های انفرادی نگهداری می شدند.
جالب آن که به علت انتظار و تجمع خانواده های این دانشجویان در بند در مقابل درب زندان اوین، هر یک از دانشجویان آزاد شده توسط مأموران اطلاعات به نقطه ای از شهر برده شده و در آنجا رها شده اند.
اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در صبحگاه ۱۸ تیر در مقابل درب دانشگاه امیرکبیر تحصن کرده و خواهان آزادی دانشجویان در بند امیرکبیر بودند که بلافاصله توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شدند. اکنون پس از گذشت نزدیک به یک ماه از بازداشت اعضای دفتر تحکیم و ادوار، در حالی که پس از گذشت بیش از ۹۰ روز احمد قصابان، مجید توکلی، و احسان منصوری، ۳ دانشجوی شکنجه شده دانشگاه امیرکبیر، همچنان در بند ۲۰۹ در بازداشت به سر می برند، این افراد با قید وثیقه آزاد شدند.
(خبرنامه امیرکبیر آزادی این دانشجویان را به خود این افراد و خانواده هایشان تبریک می گوید.)
