یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
سهیل آصفی، روزنامه نگار ایرانی، روز شنبه ۱۳ مرداد، پس از آنکه بر اساس احضار قبلی به دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بود، بازداشت شد.
ماموران دادستانی تهران، روز دهم مرداد، اقدام به بازرسی منزل مسکونی آقای آصفی و ضبط کیس کامپیوتر، لوازم کار، دفترچه تلفن ها، آرشیو مجلات، نوارها، نامه های خصوصی، پاسپورت و برخی لوازم شخصی او کردند.
آنها در طول بازرسی از اتاق سهیل آصفی فیلمبرداری کردند وسپس به وی گفتند که باید روز ۱۳ مرداد به شعبه دوم بازرسی ویژه امنیت دادسرای انقلاب اسلامی در تهران مراجعه کند.
این اقدام همزمان با بازداشت دو روزنامه نگار دیگر، مسعود باستانی و فرشاد قربانپور، و همچنین احضار فروزان آصف نخعی، یک روزنامه نگار دیگر انجام گرفت. پیش از این نیز بهمن امویی احمدی، روزنامه نگار برخی از روزنامه اصلاح طلب، به شش ماه زندان محکوم شده بود.
به علاوه، برخی گزارش ها از ایران حاکیست که روزنامه نگاران دیگری به مراجع قضایی جمهوری اسلامی ایران احضار شده اند.
ناهید خیرابی، مادر سهیل آصفی، درباره بازداشت فرزندش به رادیو فردا گفت:«سهیل ساعت نه صبح روز شنبه طبق احضاریه معاونت امنیتی دادسرای انقلاب اسلامی، خود را معرفی کرد.»
خانم خیرابی با اشاره به اینکه او همراه با ناصر زرافشان و عبدالفتاح سلطانی، وکلای مدافع فرزندش تا پایان وقت اداری در دادسرا بودند، افزود:«به ما گفته می شد صبر کنیم تا نتیجه بازپرسی معلوم شود، اما درپایان وقت اداری به ما گفتند که برویم و تنها پس از پافشاری ما اعلام کردند که بعدا ما را در جریان پرونده و وضعیت سهیل قرار خواهند داد.»
به گفته مادر سهیل آصفی، در روز یکشنبه، ۱۴ مرداد، در دادسرای انقلاب، اطلاع رسمی درمورد فرزندش داده نشده است، اما او شنیده است که او پس از بازداشت، به زندان اوین منتقل شده است.
ناهید خیرابی به این پرسش که دلیل بازداشت آقای آصفی چه بوده است، پاسخ داد که تاکنون هیچ اطلاع رسمی درخصوص فرزندش به او داده نشده است.
اما او بر این گمان است، که احتمالا سهیل آصفی به «اقدام علیه امنیت ملی و یا تشویش اذهان عمومی» متهم شده باشد.
خانم خیرابی با اعتراض به اینکه چرا قراری برای فرزندش صادر نشده است، گفت که پس از صادر شدن قرار، وکلای مدافع سهیل آصفی کار خود را برای دفاع از این روزنامه نگار آغاز خواهند کرد.
مادر سهیل آصفی همچنین از نبود امکان تماس با فرزندش انتقاد کرد.
موج جدید برخورد با روزنامه نگاران
در چند هفته گذشته موج جدیدی از برخورد با روزنامه نگاران ایرانی آغاز شده است.
این روند که از تیرماه ۸۶ با توقیف تقریبأ همزمان روزنامه اصلاح طلب «هم میهن» و خبرگزاری کار ایران، ایلنا، بیش از پیش در کانون توجه قرار گرفته بود، در چند روز گذشته به بازداشت و بازجویی چند تن از روزنامه نگاران ایرانی منجر شد.
شمار زیادی از روزنامه نگاران ایرانی از سالیان گذشته با اتهاماتی مختلف طعم زندان، جریمه، تعلیق از کار و امثال آن را چشیده اند.
دراین ارتباط، «تبلیغ علیه نظام»، «تشویش اذهان عمومی»، «تهاجم فرهنگی»، «توهین به مقدسات»، «زمینه سازی برای انقلاب نرم» و اخیرا «کودتای خزنده»؛ بخشی از این اتهاماتی هستند، که در دهه های گذشته دامنگیر قشر مطبوعاتی و خبری ایران شده است.
در نتیجه برخورد دولت جمهوری اسلامی ایران با مطبوعات و روزنامه نگاران، گزارشگران بدون مرز، ایران را بزرگ ترین زندان مطبوعات در خاورمیانه می داند.
همچنین مدافعان حقوق بشر، جمهوری اسلامی را متهم به سرکوب جریان آزاد اطلاعات از طرق گوناگون می کنند.
چهل وهشت ساعت پس از دستگیری سهیل آصفی روزنامه نگاری که روز شنبه پس ازمراجعه به دادسرا بازداشت شده بود، هنوز هیچ خبری ازوی منتشر نشده شده است. نزدیکان این روزنامه نگار به روز گفتند که وی طی دو روز گذشته هیچ تماسی با خانواده خود نداشته است و نمی دانند وی در کجا به سر می برد و چه جرمی دارد.
این در حالی است که مسعود باستانی روزنامه نگاری که طی روزهای گذشته نیز پس ازاحضار ساعت ها بازجویی شده بود، قراراست امروز صبح بار دیگر در دادستانی حاضرشود. مسعود باستانی روزنامه نگاری است که پیش از این ماه ها در زندان اراک زندانی بود.
سهیل آصفی روزنامه نگاری که پیش ازاین در روزنامه های شرق نیز در صفحه تاریخ و اندیشه به فعالیت اشتغال داشته است، روز شنبه به دنبال دریافت احضاریه ای که ماموران دادستانی تهران در جریان بازرسی از منزل وی در روز دهم به او ابلاغ کردند به محل دادستانی تهران مراجعه کرد و پس ازبازداشت به زندان اوین منتقل شد.
ماموران دادستانی هنگام تفنیش منزل وی، با توقیف رایانه شخصی، دفترچه تلفن، پاسپورت، برخی وسایل شخصی وهمچنین مجموعه ای از نوارها وروزنامه هایی که وی نگهداری می کرد، از همکاری وی با سایت روز پرسیده بودند. سایت روز طی ماه های گذشته به دنبال فشار برروی رسانه های داخل کشور مبنی بر عدم پوشش برخی خبرهای مربوط به دستگیری های جنیش دانشجویی، زنان وفشار برمطبوعات خبرهای مختلفی را دراین حوزه منتشر کرده است.
نزدیکان آصفی به روز گفتند که احتمال می دهند فعالیت های مطبوعاتی این روزنامه نگار دلیل دستگیری وی باشد. اگر چه هنوز هیچ یک ازمقامات دادستانی دراین زمینه اظهار نظر نکرده است. آصفی که همواره مطالب خود را با اسم واقعی خود منتشر می کرد، بیشتر درحوزه مصاحبه فعال بود و طی ماه های گذشته مصاحبه های مختلفی را با فعالان سیاسی واجتماعی در میان گروه های مختلف سیاسی – از جمله محافظه کاران - به انجام رسانده بود.
آصفی روز ۱۳ مرداد به شعبه دوم بازرسی ویژه امنیت دادسرای انقلاب اسلامی در تهران به همراه مادر و وکلای خود مراجعه کرد. مسئولین از ارائه هرگونه توضیحاتی به وکلا وخانوداه وی خودداری کرده اند. همچنین مشخص نیست که آیا قرار بازداشت موقت برای وی صادرشده است یانه.
دستگیری آصفی در پی دستگیری فرشاد قربانپور صورت گرفته است، روزنامه نگاری که تعیین وثیقه ۲۰۰ میلیونی برای وی، عملا به معنی تمایل دادگاه برای نگاه داشتن او در زندان است. این موج بازداشت وبازجویی واحضار به چند مورد اخیر ختم نمی شود. طی روزهای گذشته اخبار مختلفی از احضار جمع گسترده تری از روزنامه نگاران به دادستانی تهران به گوش می رسد.
گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی سهیل آصفی است. روز ١٣ مردادماه این روزنامه نگار به شعبه دوم بازرسی ویژه امنیت دادسرای انقلاب اسلامی تهران احضار شده بود که به بازداشت وی منجر شد. در روز ۹ مرداد ماه ماموران دادستانی به منزل سهیل آصفی مراجعه و پس از تفتیش منزل همه دست نوشته ها، کتاب ها، سی دی و کامپیوتر و لوازم شخصی وی را ضبط کردند. محل و علت بازداشت این روزنامه نگار از سوی مقامات قضایی به خانواده و وکلای وی که به دادسرای انقلاب اسلامی مراجعه کرده اند، اعلام نشده است.
گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند ” وضعیت کنونی که برای روزنامه نگاران و رسانه ها به وجود آمده غیر قابل پذیرش است. سهیل آصفی سومین روزنامه نگاری است که در طی هفته جاری بازداشت شده است، با دستگیری وی تعداد روزنامه نگاران زندانی در بزرگترین زندان روزنامه نگاران در خاورمیانه به ١١ نفر رسیده است. ایران باید به بازداشت، آزار و اذیت روزنامه نگاران که پی در پی به بازجویی فراخوانده می شوند و باید به اتهامات و سوالات بی پایه و اساس پاسخ دهند، پایان دهد.”
۹ مرداد ماه فرشاد قربانپور و مسعود باستانی روزنامه نگاران بسیاری از روزنامه های اصلاح طلب و همکاران نشریه اینترنتی روز در تهران به دستور دادستان عمومی و انقلاب تهران سعید مرتضوی بازداشت شدند. مسعود باستانی ساعاتی پس از بازداشت آزاد شد، اما فرشاد قربانپور به زندان اوین انتقال یافته است. علت بازداشت و احضار این روزنامه نگاران رسما از سوی مقامات قضایی اعلام نشده است.
از سوی دیگر، گزارشگران بدون مرز توقیف روزنامه شرق را محکوم می کند. انتشار روزنامه اصلاح طلب شرق از روز دوشنبه ١٥ مرداد ماه به دستور هیات نظارت بر مطبوعات ممنوع شد. علت توقیف روزنامه شرق این بار انتشار مصاحبه ای با خانم ساقی قهرمان شاعر و سردبیر نشریه اینترنتی چراغ است که هیات نظارت آنرا تبلیغ برای همجنس گرایی قلمداد کرده است.
روزنامه شرق ٢٠ شهریور ماه ١٣٨٥ نیز از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات که تحت مسئولیت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ست، به اتهام انتشار کاریکاتوری که نسبت به رئیس جمهور احمدی نژاد توهین آمیز قلمداد شده بود، توقیف شد. اما در اردبیهشت ماه سال جاری باز انتشار یافت.
یکسال پس از قتل آیفر سورچه روزنامه نگار خبرگزاری فرات (FHA, Firat Haber Ajansi) گزارشگران بدون مرز مصونیت از مجازات برای قاتلان در این پرونده را محکوم می کند. روزنامه نگار کردتبار شهروند ترکیه که با نام سیلان آراس مطالب خود را منتشر می کرد، در تیر ماه ١٣٨٥ برای تهیه گزارشی از خودکشی زنان کرد به ایران و شهرهای مهاباد و اورمیه سفر کرده بود آیفر سورچه. بین ٢۹ و ٣١ تیرماه به همراه یکی از همکارانش و به هنگام خروج از مرز در منطقه مرزی کلیراش در استان آذربایجان شرقی توسط نظامیان ایرانی به قتل رسیده است.
چگونگی قتل این روزنامه نگار تا امروز مشخص نشده است و مقامات رسمی ایران از بازپس دادن پیکر وی به خانواده خوداری کرده اند.
