این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
جمشیدی دسخنگوی قوه قضاییه در مصاحبه امروز خود که در آن بیش از همیشه در خصوص اعدام و سنگسار صحبت شد در خصوص شکنجه دانشجویان در زندان گفت:کسی دلش نمی آید دانشجویان را شکنجه کند!
جمشیدی سخنگوی قوه قضایهه در پاسخ به سوال خبرنگاری دربارهی انتشار برخی اخبار مبنی بر شکنجه ۱۶ بازداشتشدهی مقابل دانشگاه امیرکبیر و دفتر ادوار تحکیم وحدت، گفت: یکی از تاکیدات قوهی قضاییه رعایت حقوق شهروندی است و به هیچوجه پذیرفتنی نیست که کسی مورد آزار و اذیت قرار بگیرد مخصوصا صنف دانشجو که کسی دلش نمیآید او را شکنجه کند.
سخنگوی قوهی قضاییه، تصریح کرد: چنین چیزی که این دانشجویان مورد شکنجه قرار گرفته باشند وجود نداشته حتی در پروندههای تجاوز به عنف نیز ما نمیتوانیم برای اخذ اقرار شکنجه کنیم.
وی در همین رابطه از تبدیل قرار شش نفر از این بازداشتشدگان به وثیقه خبر داد و گفت: چهار نفر از این افراد دانشجو و دو نفر کارمند و غیر دانشجوند که از امروز خانوادهی این افراد میتوانند با تودیع وثیقه آنها را آزاد کنند.
جمشیدی دربارهی نامهی دانشجویان آزاد شدهی دانشگاه امیرکبیر به هاشمی شاهرودی و بیان برخی مسائل مبنی بر تحت فشار بودنشان در مراحل بازداشت، گفت: اگر از طریق این افراد نامه یا درخواستی به ریاست قوهی قضاییه رسیده باشد ما موظف به رسیدگی هستیم.
خبرنگاری دربارهی آخرین وضعیت منصور اسالو، علی فرحبخش، محمودصالحی، امیر یعقوبعلی، عدنان حسنپور و هیوا بوتیمار سوال کرد که سخنگوی قوهی قضاییه در پاسخ، گفت: محمود صالحی به یک سال حبس محکوم شده و روز گذشته با رییس دادگستری استان کردستان صحبت داشتم که ایشان گزارشی از وضعیت وخیم جسمی وی ندادند. عدنان حسنپور و هیوا بوتیمار نیز به اتهام محاربه به اعدام محکوم شدهاند. وضعیت سایر افراد نیز به همان روال سابق است.
وی دربارهی پروندهی سنگسار در تاکستان قزوین و اینکه با توجه به سخت بودن اثبات این حکم، این موضوع چگونه و توسط چه افرادی به اثبات رسیده است، گفت: از شیوهی اثبات به طور دقیق اطلاع ندارم اما طبق قانون و شرع شیوهی اثبات بسیار سخت است و فقها در این زمینه اختلافنظر دارند. مرکز تحقیقات فقهی قوهی قضاییه نیز در این باره تحقیقاتی انجام داده که رو به تکمیل است و بحث رجم در لایحهی قانون مجازات که چند ماه آینده تقدیم میشود نیز گنجانده شده است.
همچننین به نوشته سایت ادوارنیوز اسامی ۶ نفری که قرار است برای آنان وثیقه صادر شود عبارتند از:
حبیب حاجی حیدری، محمد حسین مهرزاد، سعید حسین نیا،آرش خاندل، مسعود حبیبی و اشکان قیسوندی .
