این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
به گزارش خبرنگار خبرنامه امیرکبیر صبح امروز ماموران امنیتی با یورش به خانه فرشاد قربانپور، وی را بازداشت نمودند و خانه وی را مورد تفتیش قرار داده و کامپیوتر و برخی از اشیاء شخصی وی را مصادره کردند. گفتنی است فرشاد قربان پور سابقاً خبرنگار روزنامه های هم میهن و اعتماد ملی و همچنین نشریه اینترنتی روزآنلاین بوده و در حال حاضر نیز با مجله شهروند امروز همکاری دارد.
همچنین بنا به گزارش خبرنامه گویا ماموران دادستانی تهران صبح امروز (سه شنبه) با یورش به منزل مسکونی سهیل آصفی ، روزنامه نگار جوان با ابلاغ حکم تفتیش ، اقدام به بازرسی و ضبط کیس کامپیوتر، لوازم کار ، دفترچه تلفن ها،آرشیو مجلات ،نوارها ،نامه های خصوصی ،پاسپورت و برخی لوازم شخصی…. وی کردند.
در طول بازرسی ماموران اطلاعاتی که سعی می کردند با روی خوش برخورد کنند از جزییات بسیاری از اطلاعات شخصی این روزنامه نگار مطلع بودند.تا جایی که به نام سگ وی نیز اشاره می کردند. ماموران دادستانی ضمن فیلم برداری کامل از تمام مراحل تقتیش و ضبط دست نوشته ها و لوازم به دقت از تمامی تصاویر تاریخی که بر دیوار اتاق سهیل آصفی وجود داشت فیلمبرداری کردند و بارها از فعالیت های حرفه ای سهیل آصفی و همکاری وی با روزنامه الکترونیکی “روز” می پرسیدند.
ساعت ۹ صبح فردا سهیل آصفی به شعبه دوم بازرسی ویژه امنیت دادسرای انقلاب اسلامی تهران احضار شده است. گفته می شود که شخص قاضی مرتضوی دستور یورش به منزل مسکونی این روزنامه نگار کشورمان را صادر کرده است.
به احتمال زیاد بهانه برخورد با این دو روزنامه نگار، تکمیل سناریوی جدید امنیتی نظام با عنوان انقلاب مخملی با هدایت از خارج کشور است و نیروهای امنیتی همکاری قربانپور و آصفی با نشریه روزآنلاین را به دلیل استقرار برخی نویسندگان آن در خارج از کشور بهانه مناسبی برای گرفتن زهرچشم از روزنامه نگاران و منتقدان داخلی یافته اند. روزنامه نگاران و منتقدانی که این روزها تریبونی برای انعکاس اخبار و وقایع در داخل کشور ندارند.
گفتنی است که نشریه روزآنلاین که از ۲ سال پیش به همت جمعی از روزنامه نگاران پرسابقه ایرانی راه اندازی شده با اتخاذ مواضع معتدل، وطن خواهانه و ضد جنگ توانسته است جایگاه خوب و قابل اعتمادی در عرصه خبررسانی و جذب بیننده کسب کند.
از سوی دیگر قوه قضاییه که هفته گذشته با صدور حکم اعدام برای دو روزنامه نگار کرد با نامهای هیوا بوتیمار و عدنان حسن پور افکار عمومی ایران و جهان را شگفت زده کرده و موجی از اعتراضات جهانی را برانگیخته بود امروز بار دیگر با صدور حکمی جدید برای خانواده باقی تعجب محافل سیاسی و حقوق بشری را برانگیخت.
وکیل مدافع عمادالدین باقی، رییس انجمن دفاع از حقوق زندانیان از محکومیت موکلش به سه سال حبس تعزیری خبر داد. محمود علم در گفتوگو با خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار داشت: شعبهی ۶ دادگاه انقلاب تهران طی حکمی موکلم را به اتهام اجتماع و تبانی به منظور انجام جرایم بر ضد امنیت کشور به دو سال حبس و به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به نفع گروههای بیگانه و مخالف نظام به یک سال حبس محکوم کرد.
وی افزود: اتهامات موکلم به دلیل مصاحبه با برخی رسانهها، نامهنگاری و مصاحبه دربارهی محکومان زندان و اعدام در حوادث اهواز عنوان شده است.
علم ادامه داد: در این پرونده علاوه بر عمادالدین باقی، چهار نفر دیگر از جمله همسر و دختر وی نیز به اتهام اجتماع و تبانی به منظور انجام جرایمی بر ضد امنیت کشور به ۳ سال حبس به مدت ۵ سال تعلیق محکوم شدهاند که اتهام آنها مربوط به سفر به امارات و شرکت در کنفرانسی مربوط به حقوق بشر است که گفته شده بود از سوی سازمان ملل برگزار شده اما بعدها مشخص شده که این سازمان دخالتی در تشکیل این کنفرانس نداشته است.
وی افزود: در مدت قانونی نسبت به احکام صادره برای موکلانم تجدیدنظرخواهی میکنم و امیدوارم دادگاه با توجه به دلایل و مدافعات متهمان در مرحلهی تجدیدنظر حکم به برائت موکلانم دهد.
