این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شاهرود که یکی از فعال ترین انجمن ها در سال گذشته در سطح کشور بود، با حکم غیر قانونی لغو مجوز از طرف مسئولین دانشگاه صنعتی شاهرود روبرو شد. هرچند که تجربه پلی تکنیک نشان داده است که «نرود میخ آهنین در سنگ». در در این خصوص فرخنده بختیاری زاده عضو منتخب شورای مرکزی در انتخابات اردیبهشت ماه این انجمن در مصاحبه ای به مواردی اشاره کرده است که در ذیل می خوانید׃
خانم بختیاری زاده قدری در مورد انتخاباتی که گذشت و روند پیش گرفته شده توسط انجمن در آن توضیح دهید؟
انتخابات امسال در فضایی آرام و قانونی برگزار شد و تمام سعی ما بر این بود که با انجام حرکاتی قانون مند و پایبندی به اصول اساسنامه خود و آئین نامه ی تشکلهای اسلامی راه را بر هر حرف و حدیث احتمالی ببندیم که علی رغم تمام حرکات صورت گرفته از جانب ما که با حسن نیت تمام همراه بود شاهد بازخورد منفی از سوی مسئولین دانشگاه بودیم; این بار و در ادامه ی پروژه ی برخورد با انجمن های اسلامی نوبت به دانشگاه شاهرود رسیده بود.
می توانید قدری بیشتر توضیح دهید؟
علی رغم آن که انجمن تمام آنچه را در اساسنامه آمده بود اجرا کرد و حتی نماینده ی هیئت نظارت بر سلامت انتخابات صحه گذاشت و همه منتظر شنیدن خبر تایید انتخابات بودنددر کمال ناباوری انتخابات در زمان قانونی تایید نشد و در پیگیریهای مستمر انجمن برای هر چه سریعتر روشن شدن این جریان و تایید انتخابات به دلایل واهی به تاخیر انداخته می شد. برخی از مسئولی دانشگاه که اتفاقا عضو هیئت نظارت هم هستند برای نیل به اهدافشان حتی معترضانی به سلامت انتخابات را از میان دانشجویان!! علم کردند و در نهایت در بازه ی پایان امتحانات و پس از برگزاری چندین جلسه انجمن دانشگاه در ٢٨ تیر از سوی هیئت نظارت و به دلیل پایبند نبودن به اساسنامه!! منحل اعلام شد.
آیا در این بازه (از روز انتخابات تا اعلام رای) انجمن در جهت حل و فصل مسالمت آمیز این قضیه و حفظ فضای آرام با دانشگاه تعاملی داشته است؟
انجمن هیچگاه به دنبال متشنج کردن فضا نبوده٬ هر چند هیچگاه از مواضعش هم کوتاه نیامده است; علی رغم آن که بسیاری از دانشجویان حمایت خود را از انجمن اعلام داشته و حتی با حضور در دفتر انجمن اقدامات جدی تر انجمن و در راس آن دبیر را در جهت صیانت از آرایشان خواستار شدند ولی اعضای شورای مرکزی تلاش کردند تا فضا آرام نگه داشته شود و در چارچوب قانون پیگیر خواسته های به حق دانشجویان باشند، که متاسفانه با عکس العمل منفی دانشگاه روبرو شد. گویا مسئولین دانشگاه علاقه مندند دانشجویان راه های دیگر برگزینند. و البته به نظر می رسد اعتراضات گسترده دانشجویی با شروع ترم جدید تحصیلی تنها راه باقی مانده برای ما باشد که از هم اکنون خود را برای آن آماده می کنیم. انجمن اسلامی دانشگاه شاهرود ثابت کرده که علاقه ای به متنج شدن فضای دانشگاه ندارد، اما برای استیفای حق خود تشنج و درگیری گسترده را خط قرمز نمی داند.
برخورد مسئولین دانشگاه را در این مدت چگونه ارزیابی می کنید؟
متاسفانه برخی از مسئولین که رایشان هم در پرونده ی انجمن تاثیر گذار بوده با سیاسی کاری و دخالت دادن نیات سیاسی شان با این پرونده برخورد کرده اند که جای بسی تاسف است. مسئولین دانشگاه هیچ پایبندی به قانون، دین واخلاق ندارند. و برخی افراد که در دانشگاه باید محور فعالیت های دانشجویان باشند و از آنها حمایت کنند، با راه اندازی تشکل غیر قانونی و فراقانونی و با بودجه های چند ده میلیون تومانی، نوک پیکان حمله به دانشجویان شده اند. مسئولان با این رفتار ها به قانون و فعالیت های قانونی ضربه می زنند و البته از طرف دیگر دانشجو وقتی می بیند فرد مسئولی که لباس روحانیت به تن کرده برای رسیدن به قدرت در دانشگاه چگونه بی دینی و بی اخلاقی می کند، دین گریز می شود.
راهکارهای پیش روی انجمن در آینده چیست؟
انجمن تمام راه های قانونی را طی کرد تا با دانشگاه وارد فاز برخورد نشود. حال که مسئولین دانشگاه چنین روندی را در پیش گرفته اند ما نیز اثبات خواهیم کرد که سر سوزنی از مواضعمان کوتاه نمی آییم و به آنها گوشزد می کنیم که این راه که می روند به ترکستان است. اگر دانشگاه می خواهد وارد فاز برخورد شود باید بداند که هزینه ها دو طرفه خواهد بود و دانشجو در راه رسیدن به آرمانهایش هزینه هم می پردازد باید دید آیا مسئولین دانشگاه هم تمایلی به پرداخت هزینه دارند؟!
حال آینده ی انجمن را چگونه ارزیابی می کنید؟
شورای مرکزی منتخب دانشجویان که رایش را از صاحبان اصلی دانشگاه گرفته و به وسیله ی آنها تایید شده٬ حال باید به آنچه به دانشجویان وعده داده بود عمل کند. شورای مرکزی منتخب می کوشد به آن انجمن اسلامی تبدیل شود که چندین سال است فقدانش در دانشگاه ما احساس می شد٬ ما برای نیل خواسته هایمان از هیچ کوششی فروگذار نخواهیم کرد. انجمن اسلامی حتمن به خواسته های دانشجویان عمل خواهد کرد، نه به خواسته های اصحاب حکومت.
منبع: روزآنلاین
