همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
عفو بین الملل: نمایش «اعترافات»، نقض حقوق بشر است
فرین عاصمی
سازمان عفو بین الملل، برنامه پخش «اعترافات» ایرانی آمریکایی ها از تلویزیون دولتی ایران را نقض حقوق بشر خواند.
قرار است روز چهارشنبه ۲۷ تیر ماه، تلویزیون جمهوری اسلامی در برنامه ای ویژه، آنچه اعترافات هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش خوانده شده را پخش کند.
مصاحبه رادیو فردا با دروئری دایک، پژوهشگر سازمان عفو بین الملل درباره ایران:
نظر شما درباره پخش آنچه اعترافات ایرانی-آمریکایی ها خوانده شده چیست؟
گزارش ها مبنی بر برنامه پخش «اعترافات» دو ایرانی- آمریکایی که هم اکنون در ایران زندانی هستند، ما را با این نکته مواجه می کند در ایران حقوق بشر رعایت نمی شود.
بر اساس کنوانسیون جهانی حقوق بشر که ایران نیز آن را پذیرفته است، گرفتن اعتراف از متهم قابل قبول نیست. سازمان عفو بین الملل پخش آنچه اعترافات هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش خوانده می شود و همچنین دستگیری آن ها را محکوم می کند و خواستار آزادی هر چه سریع تر و بدون قید و شرط این دو تن و دیگر شهروندان دارای تابعیت دوگانه است و از مقامات جمهوری اسلامی می خواهد اتهام این افراد بر اساس استاندارهای بین المللی تعین شود.
فکر می کنید اساس و پایه فشارها بر فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در ایران چه باشد؟
اساس این فشارها موضوعی نیست که سازمان عفو بین الملل به دنبال آن باشد. ما مشکلات حقوق بشر و نقض آن در کشورهای مختلف از جمله ایران را بررسی می کنیم. ما متوجه شده ایم که در ایران موارد نقض حقوق بشر به در سطح بالایی وجود دارد. بازداشت شهروندان ایرانی – آمریکایی ، پخش «اعترافات» آن ها، بازداشت دانشجویان در سالروز ۱۸ تیرماه، بازداشت فعالان حقوق زنان و اعدام و سنگسار از موارد نقض حقوق بشر در ایران هستند.
ناکامی مقامات ایرانی در اجرای استانداردهای بین المللی حقوق بشر که به آن ها متعهد شده اند، وضعیت ناگواری ایجاد کرده که باید به آن پایان داد
دروئری دایک
کسانی که علیه بازداشت فعالان سیاسی و اجتماعی، اعتراض و تحصن می کنند، در ایران بازداشت می شوند. سازمان عفو بین الملل از مقامات جمهوری اسلامی می خواهد زدن اتهام جاسوسی به فعالان اجتماعی را پایان دهد. بر اساس کنوانسیون جهانی حقوق بشر این اعمال پذیرفتنی نیست و سازمان عفو بین الملل از مقامات ایران می خواهد به مفاد این کنوانسیون عمل کند.
به نظر شما دستگیری و پخش اعترافات هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش، دو پژوهشگر ایرانی- آمریکایی به سیاست های دولت جمهوری اسلامی بازمی گردد یا نتیجه سیاست های قوه قضاییه است؟
بر اساس قوانین بین المللی ما باید دولت را مسوول هر عملی در یک کشور رخ می دهد بدانیم. در این رابطه ناکامی مقامات ایرانی در اجرای استانداردهای بین المللی حقوق بشر که به آن ها متعهد شده اند، وضعیت ناگواری ایجاد کرده که باید به آن پایان داد.
ممکن است مقامات دیگری هم مسوول باشند. ما از تمام مقامات ایرانی از جمله رهبران مذهبی، سازمان های غیر دولتی، تحلیلگران، روزنامه نگاران و دیگران می خواهیم در پایان دادن به نقض حقوق بشر در ایران کمک کنند.
ما به طور مستقیم به رهبر جمهوری اسلامی، آیت الله شاهرودی، رییس قوه قضاییه، وزیر اطلاعات و مقامات دیگر نامه نوشته ایم زیرا با وجود آنکه دولت مسوول نقض حقوق بشر در ایران است، مقامات دیگر نیز همه در اجرای استانداردهای بین المللی حقوق بشر در ایران مسوول هستند.
ما از تمام مقامات ایرانی از جمله رهبران مذهبی، سازمان های غیر دولتی، تحلیلگران، روزنامه نگاران و دیگران می خواهیم در پایان دادن به نقض حقوق بشر در ایران کمک کنند
دروئری دایک، پژوهشگر سازمان عفو بین الملل
خبرها از ایران حاکی از آن است که سینا پایمرد، جوان ۱۹ ساله ای که دو سال و نیم پیش در نزاعی خیابانی مردی را به قتل رسانده بود، به زودی اعدام خواهد شد. سازمان عفو بین الملل امروز در واکنش به این مساله بیانیه ای صادر کرده است. در این بیانیه چه مواردی آمده است؟
سازمان عفو بین الملل از شنیدن خبر اعدام سینا بسیار ناخشنود است. اعدام این نوجوان، به معنی نقض کامل قوانین بین المللی است.
ما از دولت ایران می خواهیم برای متوقف کردن این حکم سریعا اقدام کند. سینا دو سال و نیم پیش هنگامی که زیر ۱۸ سال بوده متهم به قتل شده است.
ایران متعهد شده است که نوجوانان زیر ۱۸ سال را اعدام نکند. از ابتدای سال جاری میلادی ۱۲۴ اعدام در ایران انجام شده است.
سازمان عفو بین الملل درک می کند که دولت ایران باید مجرمان واقعی را محاکمه کند، اما این سازمان در عین حال از ایران می خواهد که این محاکمات را به نحو عادلانه برگزار کند.
با این حال صدور حکم اعدام در تمام موارد مصداق نقض حقوق بشر، غیر انسانی و ظالمانه است.
منبع:رادیوفردا
