این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
سخنگوی سازمان دانش آموختگان ایران(ادوارتحکیم وحدت) نسبت به تضییع حقوق شهروندی و عدم دادرسی عادلانه در پرونده سه فعال سابق دانشجویی دکتر کیوان انصاری،سعید درخشندی و ابوالفضل جهاندار اعتراض کرده و نسبت به اخبار منتشره در خصوص وضعیت سلامتی و عدم دسترسی این زندانیان سیاسی به پزشک معالج ابراز نگرانی کرد.
عبدالله مومنی در گفتگو با خبرنگار ادوارنیوز با اشاره به محکومیت سنگین دکتر انصاری،سعید درخشندی و ابو الفضل جهاندار به اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” و”اجتماع و تبانی جهت برهم زدن نظم عمومی” به ۴.۵،۳.۵ و ۲.۵ سال حبس و گذشت بیش از ۱۰ ماه از بازداشت آنان گفت: مطابق با قوانین کشور و آیین دارسی کیفری و اعلامیه جهانی حقوق بشر، فرآیند دادرسی بر مبنای ترتیبات حقوقی و محاکمه عادلانه حق مسلم افراد است اما متاسفانه روند بازداشت، محاکمه، صدور حکم و نحوه نگهداری این ۳ فعال سابق دانشجویی بدور از ترتیبات حقوقی بوده و حقوق شهروندی و قانونی آنها نادیده گرفته شده است.
مومنی صدور قرار بازداشت موقت طولانی مدت، نگهداری در بند امنیتی زندان اوین حتی پس از صدور حکم بدوی و عدم انتقال به بند عادی ، محرومیت از حق استفاده از مرخصی با وجود صدور حکم ، عدم رعایت حق دخالت موثر وکیل در مراحل بازجویی و تحقیقات و دادرسی، نگهداری در سلول انفرادی به مدت طولانی و محرومیت از ارتباط و ملاقات با خانواده و وکلا در مرحله تحقیقات مقدماتی و همچنین صدور احکام سنگین و نامتعارف را از جمله ادله موجود جهت اثبات روند غیرحقوقی دادرسی در پرونده انصاری،درخشندی و جهاندار دانست.
سخنگوی سازمان دانش آموختگان ایران با اشاره به روند بازداشت و صدور حکم بدوی این ۳ فعال سیاسی گفت: با وجودی که مرحله تحقیقات مقدماتی و بازداشت موقت این ۳ نفر ماهها به طول انجامید و سرانجام منجر به صدور احکام سنگین و غیرمتعارف در دادگاه بدوی شد ، دادگاه علیرغم وجود ادله حقوقی لازم از تبدیل قرار بازداشت به وثیقه تا زمان تشکیل دادگاه تجدیدنظر خودداری کرده و درخشندی، انصاری و جهاندار همچنان در بند امنیتی زندان اوین نگهداری می شوند. عبدالله مومنی اتهامات این افراد را سیاسی دانسته و قرار بازاشت طولانی برای این ۳ فعال سابق دانشجویی را مغایر با موازین حقوقی و اعلامیه جهانی حقوق بشر ارزیابی کرد.
مومنی با اشاره به تجربه تلخ سالهای اخیر در خصوص بی اعتنایی مقامات قضایی نسبت به وضعیت سلامت زندانیان سیاسی ادامه داد: بنابر اعلام خانواده و وکلا، این افراد در بند ۲۰۹ اوین در وضعیت بد روحی قرار داشته و بدلیل مشکلات جسمانی به معالجه در بیرون از زندان نیاز دارند و و متاسفانه نه تنها این خواسته به حق با بی اعتنایی دستگاه قضایی مواجه بوده، بلکه اخبار منتشره حاکی است مسئولین این پرونده گستاخی را به حدی رسانده اند که خانواده های این افراد را به دلیل پیگیری وضعیت فرزندانشان تحت تعقیب و فشار قضایی قرارداده اند.
مومنی با انتقاد شدید از این رویه نادرست برخورد با خانواده های زندانیان سیاسی گفت: دستگاه قضایی که باید مدافع حقوق شهروندی و تضمین کننده رعایت عدالت باشد ، با اینگونه رفتارها بدیهی ترین حقوق این افراد را نادیده گرفته و با امنیتی جلوه دادن اتهامات و فعالیتهای این ۳ فعال سابق دانشجویی عملکرد خود را توجیه می کند این در حالی است که وظیفه حاکمیت و مشخصا دستگاه قضایی به رسمیت شناختن حقوق شهروندان و رعایت قانون و بی طرفی قضایی نسبت به آنان است.
سخنگوی سازمان دانش آموختگان با اشاره به صدور احکام سنگین برای این افراد گفت: دکتر کیوان انصاری یکی از این ۳ زندانی سیاسی از فعالان صادق و خوشنام جریان دانشجویی و انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک بوده و عملکرد او در طول سالهای فعالیت در جنبش دانشجویی همواره برمدار صداقت و تلاش در جهت تحقق آرمانهای آزادیخواهانه دانشجویان قرار داشته است و متاسفانه وضعیت این پرونده از موارد نادر بازداشت و محاکمه سیاسی در سالهای بعد از دوم خرداد است که متهمان آن علیرغم تحمل فشارهای سنگین و انفرادیهای طولانی مدت از کمترین حمایت نیروهای سیاسی و تحول خواه و مدافع حقوق بشر برخوردار بوده اند و این نشاندهنده مظلوم واقع شدن دکتر انصاری، درخشندی و جهاندار است .
مومنی در پایان ضمن اعتراض نسبت به تضییع حقوق شهروندی ، صدور احکام سنگین و عدم دادرسی بی طرفانه در پرونده کیوان انصاری،سعید درخشندی و ابوالفضل جهاندار خواستار رعایت قانون و امکان استفاده این افراد از حقوق مصرح زندانیان در آیین نامه سازمان زندانها از جمله انتقال به بند عادی و عمومی و همچنین امکان معالجه در بیرون از زندان و حق استفاده از مرخصی شد و ضمن ابراز نگرانی از اخبار منتشره در خصوص وضعیت سلامتی این افراد و فشارهای وارده بر خانواده هایشان از دادگاه تجدید نظر خواست با توجه به سوابق روشن فعالیت های دانشجویی این افراد، با رعایت قانون زمینه تحقق بی طرفی قضایی و عدالت در این پرونده و آزادی شان را فراهم سازد.
