به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
در پی دستگیری عباس حکیم زاده و علی صابری در شب چهارشنبه به صورت همزمان و در یک ساعت در مشهد، این دو فعال دانشجویی به تهران منتقل شده اند.
دستگیری این دو عضو سابق شورای مرکزی انجمن پلی تکنیک همراه با تفتیش و بازرسی منازل آنها بود. مأموران امنیتی کامپیوتر شخصی و آرشیو cd های آنها را با خود برده اند.
با دستگیری دو عضو سابق شورای مرکزی امیرکبیر، تعداد دانشجویان دربند پلی تکنیک به ۸ نفر رسیده است. این بازداشت ها در یک ماهه گذشته صورت گرفته است
لازم به یادآوری است که در روز بازداشت دو دانشجوی امیرکبیر در مشهد(چهارشنبه) حسن حداد( معاون امنیت دادسرای عمومی و انقلاب تهران) در مصاحبه ای با سایت ایسنا گفت: « این دانشجویان با صدور قرار بازداشت در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشوند و فعلا دلیلی برای تبدیل قرار آنها نمیبینیم.»
احمد قصابان، مقداد خلیل پور، پویان محمودیان،احسان منصوری، مجید شیخ پور، مجید توکلی، عباس حکیم زاده و علی صابری دانشجویانی هستند که در جریان جعل لوگوی نشریات منتقد در یک ماه گذشته بازداشت شده اند.
حداد همچنین به خبرنگار ایسنا گفته است: «تا چند روز آینده نتیجه تحقیقات در مورد دانشجویان بازداشت شده دانشگاه امیرکبیر اعلام میشود. دانشجویان مذکور نخست ادعا میکردند که افرادی به نام آنها اقدام به چاپ و انتشار نشریههای مورد نظر میکردند. این در حالی است که با تحقیقات به عمل آمده محرز شد که اینگونه نبوده است»
در طی یک ماهه گذشته این چندمین باری است که قاضی حداد در مصاحبه های متعدد انتشارات مطالب موهن نشریات را به دانشجویان نسبت می دهد و هر بار اعلام می کند که دانشجویان اعترافاتی هم کرده اند. اما مدیران مسئول نشریات پیش از بازداشت چاپ این نشریات را تکذیب کردند. بسیاری از جریانات نیز اعلام کرده اند که چاپ این نشریات را دانشجویان انجام نداده اند.
دستگیری های اخیر نشان می دهد دانشجویان بازداشتی علی رغم تمام فشارهای روانی و بازجویی و سلول انفرادی بر ادعای خود مبنی بر عدم چاپ مطالب موهن توسط آنان مقاومت کرده اند.
نیروهای امنیتی چاپ مطالب موهن توسط نشریات را بهانه ای برای دستگیری دانشجویان و سرکوب دانشگاه پلی تکنیک قرار داده اند.
