روزبهانی، مدیرکل فرهنگی منصوب دکتر رهایی، این کانون ها را بنا بر صلاح دید شخصی خویش تعطیل و هر چه که نمایانگر وجود چنین کانونهایی بوده را به انبار دانشگاه منتقل کرده است. کمی که در این ارتباط کنکاش کنید می شنوید، روزبهانی در اسفندماه گذشته دستور داده بوده است"کانون قرآن صرفا به حفظ و قرائت قرآن بپردازد و به هیچ برنامه پژوهشی و تحلیلی در مورد قرآن مجوز داده نشود"و با این وجود از خود می پرسی که به راستی معنای آیه "کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته و لینذکر اولواالباب" (کتابی است پر از برکت و فایده که بتو نازل کردیم تا مردم در آیات آن بیندیشند و روشنفکران یادآور شوند) در تفسیر مدیران منصوب شده از سوی دولت نهم چیست؟ و با وجود چنین مسئولانی دیگر چه نیازی به تربیت مفسر در حوزههای علمیه وجود دارد؟
در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
مسوول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت گفت: در هفته گذشته برخوردهای غیر قانونی با فعالان دانشجویی که هدف اصلی آن خاموش کردن صدای منتقدان در دانشگاه است، باز هم شدت یافت.
نیکونسبتی به اتفاقات دانشگاه امیرکبیر اشاره کرد و گفت: در دانشگاه امیرکبیر همچنان شاهد ادامه برخوردهای غیرقانونی و غیراخلاقی مسوولان با دانشجویان هستیم و در هفته گذشته موج جدیدی از احضار به کمیته انضباطی آغاز شده است. همچنین مسوولان دانشگاه امیرکبیر در حالی در هفته گذشته، ضربوشتم دانشجویان توسط مأموران حراست را تکذیب کردند که فیلم این اقدامات در اختیار اصحاب مطبوعات، اساتید و نمایندگان مجلس قرار گرفته است و حتی رییس دانشگاه نیز فیلم را دیده است.
وی با بیان اینکه این روند تکذیب از سوی یک رییس دانشگاه انتصابی دولت نهم کاملاً قابل پیشبینی بود، گفت: در حالی که دولت گرانی را که تمام اقشار جامعه با آن دست به گریبان هستند، تکذیب میکند و وزیر علوم، دانشجویان ستارهدار را که همگان وجود آن را پذیرفتهاند، رد میکند، طبیعی است که رییس دانشگاه امیرکبیر هم ضربوشتم دانشجویان را تکذیب کند. در واقع مشکل در دولتی است که عده ای تکذیب را بهترین راه فرار ازمسوولیتها میدانند و در نتیجه مسوولان رده پایینتر نیز به آنها تأسی میکنند.
وی با اشاره به اظهارات یک مقام قضایی درباره دست داشتن احسان منصوری، دبیر انجمن اسلامی منتخب دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و چهار مدیر مسوول نشریات در انتشار مطالب موهن، گفت: اظهارات حداد در مقام قاضی پرونده، نقض صریح قوانین موجود است. وی در حالی که خود معترف است این افراد منکر انجام چنین اقدامی هستند، باز بر مجرم بودن آنها پیش از محاکمه تأکید میکند.
عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت ادامه داد: به نظر میرسد گروهی با وجود شکست این پروزه ننگین در دانشگاه امیرکبیر همچنان میکوشند دانشجویان منتقد را به انجام چنین اقدامی متهم کنند و در این میان عده ای نیز با آنها همراه شده اند.
وی تصریح کرد: مقامات قضایی بهتر است به این سوال پاسخ دهند که پنج غیر دانشجویی که سخنگوی قوه قضاییه به دستگیری آنها در جریان حوادث امیرکبیر اشاره کرده بود، چه کسانی هستند و اکنون در چه وضعیتی به سر میبرند؟
علی نیکونسبتی با اشاره به صدور حکم دو سال حبس تعلیقی برای بهاره هدایت، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، گفت: این حکم در حالی بود که پیش از این نیز گروهی دیگر از فعالان زن با احکام سنگین دیگری مواجه شده بودند، اما نکته جالب در صدور حکم برای وی، اشاره دادگاه به ریاست هدایت در کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت است که نشاندهنده تلاش برای ایجاد محدودیت بیشتر برای دانشجویانی است که در راه احقاق حقوق زنان تلاش میکنند.
وی به بروز مشکلاتی برای انجمنهای اسلامی دانشجویان در دانشگاههای شهرکرد، بیرجند و شاهرود اشاره کرد و گفت: در دانشگاه شهرکرد مسوولان دانشگاه در حالی کوشیدند در فعالیتهای انجمن اسلامی دانشجویان اخلال کنند که بر اساس آییننامه تشکلهای اسلامی، ایرادات آنها محلی از اعراب نداشت و در نهایت نیز نتوانستند به نتیجهای برسند. در دانشگاه بیرجند نیز شاهد اقداماتی دیگر جهت اخلال در برگزاری انتخابات بودیم که در نهایت با مقاومت دانشجویان، مسوولان مجبور به پذیرش خواستههای آنها شدند.
نیکونسبتی افزود: در این دو دانشگاه، هرچند مقاومت دانشجویان باعث شد مسوولان نتوانند به نتیجه مورد نظرشان برسند، اما مایه تأسف است مسوولانی که باید در جهت تسهیل فعالیتهای دانشجویی اقدام کنند، وقت خود را صرف ایجاد موانع غیرقانونی برای دانشجویان میکنند.
وی با اشاره به اتفاقات دانشگاه شاهرود گفت: در دانشگاه شاهرود نیز در آستانه سفر رییس دولت به آن استان، مسوولان تلاش میکنند در راه فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان ایجاد اخلال کنند. این چندمین بار است که در آستانه سفرهای استانی رییس دولت، فشار بر منتقدان افزایش مییابد و در برخی استانها منتقدان بازداشت نیز میشوند.
عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با بیان اینکه آفت برخورد با مخالفان را نیز باید بر مضرات سفرهای استانی افزود، گفت: در هفته اخیر همچنین شاهد حوادث تأثرآوری در دانشگاههای امیرکبیر و علامه طباطبایی بودیم. در دانشگاه علامه نخست مسوولان دانشگاه کوشیدند با زیر پا گذاشتن قوانین، انجمنهای اسلامی دانشجویان را منحل کنند و هنگامی که با مقاومت دانشجویان روبرو شدند به ضرب و شتم آنها پرداختند و در این میان از ضرب وشتم دانشجویان دختر نیز خودداری نکردند. اکنون نیز در حال صدور احکام سنگین کمیته انضباطی برای دانشجویان منتقد هستند.
وی با اشاره به اینکه در حالی که مسوولان مرتکب تخلف شدهاند و دانشجویان به آنها انتقاد کردهاند، این دانشجویان هستند که محاکمه میشوند، گفت: جای این سوال از رییس روحانی دانشگاه علامه باقی است که آیا اعتراض به تخلفات مسوولان دانشگاه باید ضربوشتم دانشجویان و محاکمه آنها را به همراه داشته باشد؟ آیا درک ایشان به عنوان یک روحانی از رفتار اسلامی با منتقدان چنین است؟
مسوول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت ادامه داد: در هفته گذشته شاهد تکرار اتهامات واهی از سوی معاون فرهنگی وزیر علوم به فعالان دانشجویی و دفترتحکیم وحدت بودیم. وی در حالی دیگران را متهم به اخلال در اجرای طرحهای خیالی خود مانند خانه تشکلها و منشور جنبش دانشجویی میکند که پس از امضای منشور جنبش دانشجویی که تنها مورد پذیرش تشکلهای طرفدار دولت قرار گرفت، قریب به ۲۰۰ تن از دانشجویان منتقد در کمتر از یک ماه به کمیته انضباطی فراخوانده شدند یا احکام سنگین انضباطی برای آنها صادر شد.
وی با بیان اینکه تاکنون بیش از ۳۰۰ میلیون تومان هزینه این طرحها شده است، گفت: آنچه معاون وزیر علوم با افتخار از آن یاد میکند، هدر دادن بودجه عمومی و ساکت کردن منتقدان است تا بتواند به آرزوی خود که همان ایجاد خانه تشکلها و اجرای منشور جنبش دانشجویی است، جامه عمل بپوشاند. آیا این تأسفآور نیست که فردی برای تحقق آرزوهایش چنین هزینه سنگینی را به بودجه عمومی و منتقدان تحمیل کند.
نیکونسبتی افزود: وی به عنوان مسوول فعالیتهای دانشجویی در وزارت علوم بهتر است به جای اتهامزنی به مخالفان و سرزنش مسوولان سابق وزارت علوم به این سوالات پاسخ دهد که چرا متوسط احضار و صدور احکام کمیته انضباطی در زمان تصدی وی در سمت معاونت فرهنگی بیش از ۲۳ برابر شده است، انحلال تشکلهای منتقد از صفر به ۴۱ رسیده است. مسوولان برای ایجاد مشکل برای تشکلهای منتقد بیش از ۷۶ بار آیین نامه تشکلهای اسلامی را نقض کردهاند. چرا وی بیش از ۳۰۰ میلیون تومان را خرج تحقق آرزوهای خود میکند و بیش از ۲۰۰ دانشجوی منتقد را برای اجرای طرح خود در کمتر از یک ماه با احکام سنگین کمیته انضباطی مواجه میکند.
