روزبهانی، مدیرکل فرهنگی منصوب دکتر رهایی، این کانون ها را بنا بر صلاح دید شخصی خویش تعطیل و هر چه که نمایانگر وجود چنین کانونهایی بوده را به انبار دانشگاه منتقل کرده است. کمی که در این ارتباط کنکاش کنید می شنوید، روزبهانی در اسفندماه گذشته دستور داده بوده است"کانون قرآن صرفا به حفظ و قرائت قرآن بپردازد و به هیچ برنامه پژوهشی و تحلیلی در مورد قرآن مجوز داده نشود"و با این وجود از خود می پرسی که به راستی معنای آیه "کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته و لینذکر اولواالباب" (کتابی است پر از برکت و فایده که بتو نازل کردیم تا مردم در آیات آن بیندیشند و روشنفکران یادآور شوند) در تفسیر مدیران منصوب شده از سوی دولت نهم چیست؟ و با وجود چنین مسئولانی دیگر چه نیازی به تربیت مفسر در حوزههای علمیه وجود دارد؟
در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با سید هادی خامنهای، دبیرکل مجمع نیروهای خط امام دیدار کردند.
در این جلسه سیدهادی خامنهای با اشاره به وقایع مسجد محمدیه و مورد ضرب و شتم قرار گرفتن خود از سوی عدهای از حضار، همدردی خود را با دانشجویان مضروب از سوی انتظامات اعلام کرد و این واقعه را به شدت محکوم کرد.
وی با اشاره به اینکه اینگونه وقایع را نباید به صورت موردی بررسی کرد، از دانشجویان متفکر این دانشگاه خواست تا با بررسی روند کلی که از ابتدای انقلاب وجود داشته، بپذیرند که عدهای توان تحمل رأی مخالف را ندارند و از هر ابزاری برای برخورد با منتقدان استفاده میکنند هرچند دین یا مقدسات ابزار نیست که برای رسیدن به هدفی از آن استفاده کرد.
خامنهای با اطلاع دقیق از حوادث دانشگاه امیرکبیر تاسف و حیرت خود را از تعلل مسؤولان و دو پهلو بودن سخنان آنها اعلام کرد. وی با بیان اینکه با توجه به توان وزارت اطلاعات، این مورد قضیهای قابل حل از سوی کارشناسان این وزارتخانه در ظرف دو یا سه روز است، گفت: با توجه به روایات متواتر زندانی کردن دانشجویان به مدت طولانی و اصرار بر گناهکار بودنشان، عجیب و از لحاظ شرعی فاقد مجوز است زیرا در شرع، اصل بر برائت است نه عناد بر وقوع معصیت.
دبیرکل مجمع نیروهای خط امام با بیان اینکه از نگاه دیگر انتشار این مطالب با نام و لوگوی شخصی از جانب مدیران مسؤول کاری دور از عقل و منطق است، افزود: از آنها که بر رأس کار هستند، انتظار میرود این قضیه مهم را رسیدگی اضطراری کنند زیرا چه بسا که اهمیت قضیه نیز در حد بحرانهای منطقی و مذاکره با آمریکا و انرژی هستهای است و هدف از ایجاد آن منحرف کردن افکار عمومی از اتفاقاتی است که در سطح کشور رخ میدهد.
وی با تأکید بر همکاری خود با دانشجویان که به فرمایش امام ذخایر اصلی این مملکت هستند، به دانشجویان توصیه کرد در راستای نهادینه کردن هر ارزشی و بازستانی هر حقی به عقل و اخلاق متعهد باشند ولو طرف مقابلشان به این دو معتقد نباشند.
در ابتدای این جلسه، «پویا ایفایی» از اعضای شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان با اشاره به تاریخچه ۴۵ ساله انجمنهای اسلامی دانشجویان، به فعالیتهای تأثیرگذار این نهاد در راستای انقلاب و در طول جنگ پرداخت. وی افرادی را که گزینه حذف این نهاد را مطرح میکنند، به مطالعه تاریخ دعوت کرد و افزود: حذف نهادی دانشگاهی آن هم با این همه پیشینه درخشان نهتنها کمکی به پیشرفت و اعتلای این کشور نمیکند بلکه سیری معکوس در تاریخ به حساب خواهد آمد.
ایفایی با اشاره به وقایع دانشگاه امیرکبیر، ایجاد فضای متشنج و التهابی را محکوم کرده و از دلسوزان کشور خواست تا نسبت به ختم عدالتمندانه این غائله اهتمام ورزند. وی به برخوردهای شدید با دانشجویان اشاره کرد و نسبت به حبس طولانیمدت دانشجویانی که در طول این ترم واحدهای درسی داشتهاند، اعتراض کرد و خواستار توجه و درایت ویژه مقامات قضایی نسبت به پرونده دانشجویان این دانشگاه شد.
همچنین «اصغر سپهری»، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با تشریح رابطه و شناخت خود از دانشجویان بازداشتشده، به سابقه مذهبی «مجید شیخپور»، «پویان محمودیان» و «احمد قصابان» اشاره کرد. وی با رد گزینه دست داشتن مدیران مسؤول در انتشار مطالب موهن، از این افراد به عنوان جوانانی مؤمن و فعال در عرصه فرهنگ یاد کرد.
در ادامه این جلسه یکی دیگر از اعضای انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر ضمن اشاره به عملکرد رییس دانشگاه امیرکبیر از روند سازمانیافته برای انحلال انجمن اسلامی سخن گفت. وی به لغو مجوز برنامههای این انجمن و تخریب ساختمان مرکزی و سرقت کتابهای انجمن اسلامی و در نهایت لغو مجوز انجمن اسلامی اشاره کرد و با اشاره به حضور احمدینژاد در دانشگاه و مخالفت دانشجویان دانشگاه با وی، یکی از گزینههای احتمالی برخوردهای انتظامات و حراست دانشگاه را با دانشجویان نظر منفی احمدینژاد نسبت به دانشجویان پلیتکنیک دانست.
