روزبهانی، مدیرکل فرهنگی منصوب دکتر رهایی، این کانون ها را بنا بر صلاح دید شخصی خویش تعطیل و هر چه که نمایانگر وجود چنین کانونهایی بوده را به انبار دانشگاه منتقل کرده است. کمی که در این ارتباط کنکاش کنید می شنوید، روزبهانی در اسفندماه گذشته دستور داده بوده است"کانون قرآن صرفا به حفظ و قرائت قرآن بپردازد و به هیچ برنامه پژوهشی و تحلیلی در مورد قرآن مجوز داده نشود"و با این وجود از خود می پرسی که به راستی معنای آیه "کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته و لینذکر اولواالباب" (کتابی است پر از برکت و فایده که بتو نازل کردیم تا مردم در آیات آن بیندیشند و روشنفکران یادآور شوند) در تفسیر مدیران منصوب شده از سوی دولت نهم چیست؟ و با وجود چنین مسئولانی دیگر چه نیازی به تربیت مفسر در حوزههای علمیه وجود دارد؟
در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با حضور دبیر هیئت نظارت دانشگاه تهران برگزار شد.
مسئول اجرایی برگزاری انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با بیان این خبر گفت : سید مجتبی طباطبایی نژاد، محمود اعتصامی، علی اکبر کاظمی صالح، الهه شیری لو، ماجده محمدی، سیده ساره عظیمی، محمد مهدی نعیمی پور، سمانه اسدخانی و فاطمه سبحانی به عنوان برگزیدگان این انتخابات معرفی شدند.
وی افزود : این انتخابات روز گذشته به صورت باز برگزار شد و ۶۵۴ نفر در آن شرکت داشتند. ۶۰ دانشجو از طیف های فکری مختلف در انتخابات انجمن اسلامی کاندیدا بودند و این دوره از انتخابات دوره ای بود که شائبه تصرف آن توسط گروهی خاص برای آن وجود نداشت.
ساناز شریفی افزود : برای برگزاری انتخابات با معاون دانشجویی و ریاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی هماهنگی به عمل آمده است. آنها معتقد بودند که چون جو دانشکده را می شناسند با برگزاری انتخابات به صورت باز موافق هستند. مسئولین دانشکده با هیئت برگزاری انتخابات همکاری مثبتی داشتند و هیئت برگزاری انتخابات نیز نتایج را به دانشکده ارائه می دهد.
دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تنها دانشکده ای در این دانشگاه است که انتخابات آن به صورت باز برگزار شد و کلیه دانشجویان مجاز به شرکت در آن هستند. انتخابات این انجمن در دانشکدههای دیگر دانشگاه تهران به صورت بسته و در حد مشارکت اعضای شورای عمومی این انجمن برگزار می شود.
جالب آن که پس از توافق مسئولین دانشکده حقوق با انجمن اسلامی مبنی بر چگونگی برگزاری انتخابات دبیر هیئت نظارت بر تشکلهای دانشگاه تهران گفت: انتخابات برگزار شده در دانشکده حقوق مغایر با اساسنامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و آیین نامه تشکلها است.
مهندس محمد با بیان این مطلب افزود: آنچه که توسط برگزارکنندگان انتخابات انجمن اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی تحت عنوان موافقت مسئولین دانشکده با برگزاری این انتخابات عنوان می شود ناظر بر این است که مسئولین این دانشکده اقدامی جهت جلوگیری از این کار را انجام نداده اند. اما برگزار کنندگان این انتخابات باید توجه داشته باشند که نظر مسئولین دانشکده حقوق این است که روال فعالیت های تشکلهای دانشجویی به صورت قانونی طی شود.
وی خاطر نشان کرد: قانون را دانشکده تصویب نمی کند. قانون را آیین نامه تشکلها مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی تعیین می کند. اساسنامه انجمن اسلامی تصریح کرده است که انتخابات این تشکل دانشجویی در دانشکده ها باید به صورت بسته و در حد شورای عمومی انجمن اسلامی دانشکده برگزار شود اما آنچه که در دانشکده حقوق و علوم سیاسی اتفاق افتاده است با اساسنامه متفاوت است.
