همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
یک فعال دانشجویی دانشگاه بوعلی سینا همدان اظهار داشت: « اعضای هیات موسس انجمن اسلامی این دانشگاه در اعتراض به برخی روندها در این دانشگاه در بررسی صلاحیتهای اعضای هیات موسس و تشکیل انجمن اسلامی روزه سیاسی گرفتند.»
محمدجواد صالحی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) خاطرنشان کرد: « از آنجا که تمام تلاشهای ما برای به نتیجه رسیدن انجمن به جایی نرسید تصمیم گرفتیم که در اعتراض به کارهای صورت گرفته روزه سیاسی بگیریم که در پایان این مراسم بیانیه شماره یک هیات موسس دانشجویان قرائت و سرود «یار دبستانی» خوانده شد.»
وی در توضیح درباره این رخدادها گفت: «اوایل دی ماه سال گذشته دانشگاه با استناد به این که استعلامی از هیات نظارت مرکزی وزارت علوم مبنی بر این که انجمن اسلامی دانشگاه بوعلی سینا همدان و پزشکی از یکدیگر جدا شده است عنوان کرد که انجمن دانشگاه بوعلیسینا تشکل جدیدی محسوب میشود و باید هیات موسسی معرفی کند.»
این فعال دانشجویی مدعی شد: « بحث انحلال انجمن اسلامی و تشکیل هیات موسس در سربرگ رسمی هیات نظارت و با مهر و امضای آنها نبوده و این موضوع در برگی تحت عنوان اطلاعیه نوشته شده بود.»
این عضو هیات موسس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان ادامه داد: « باتوجه به آنکه بحث انحلال انجمن و تحویل دفاتر در زمان امتحانات مطرح شده بود به این جمعبندی رسیدیم که طبق خواسته آنها هیات موسسی را تشکیل دهیم؛ از این رو در دی ماه هیات موسس خود را به دانشگاه معرفی کردیم که دانشگاه طبق آییننامه شورای عالی انقلاب فرهنگی برای بررسی صلاحیت اعضای این هیات موسس، یک ماه فرصت دارد که در صورت مکاتبه با مراجع قضایی این فرصت را ۴۵ روز و بعد از پایان این مهلت نیز ۱۵ روز به آنها مهلت میدهند. که با توجه به آنکه ما اعضای هیات موسس را در ۹ دی معرفی کردیم دانشگاه حداکثر باید ۹ اسفند نتیجه تعیین صلاحیتها را اعلام کند.»
وی ادامه داد: « اولین گروهی که هیات موسس را به دانشگاه معرفی کرد اعضای قبلی انجمن اسلامی بودند که بعد این گروه سه گروه دیگر نیز هیات موسس به دانشگاه معرفی کردند که به دلیل آنکه یکی از این گروهها ورودی ۸۵ بودند حذف و عملا سه گروه به عنوان هیات موسس به دانشگاه معرفی شدند که استعلامها به طور کامل انجام شد و این سه هیات موسس هیچ مشکلی نداشتند اما متاسفانه بعد از این قضیه از روال قانونی خود خارج شد.»
این فعال دانشجویی با انتقاد از رییس دانشگاه گفت: « ما با نهادهای مختلف و حتی مدیرکل سیاسی انتظامی استان و معاونان دانشگاه و همچنین اعضای هیات علمی صحبت کردهایم.»
به گزارش ایسنا همچنین در بیانیه شماره یک هیات موسس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا با اشاره به روند انجمن اسلامی از خرداد ۸۵ تا خرداد ۸۶ آمده است: « ما به عنوان هیات موسس انجمن اسلامی دانشجویان در اعتراض به عدم پاسخگویی هیات نظارت اقدام به برگزاری روزه سیاسی کرده و در جهت آگاه کردن افکار دانشجویان خود را محق میدانیم تا همچون گذشته انجمن از آن دانشجویان است و متذکر میشویم که هیات نظارت در قبال رایی که صادر خواهند کرد در قبال انتظار دانشجویان و تاریخ جنبش دانشجویی مسوولند تا با رایی که صادر میکنند استقلال دانشگاه را زیر نگاههای مغرضانه برخی له نکنند.»
