در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
در ادامه پروژه های مختلف برای ایجاد تشنج در دانشگاه، تعداد دانشجویان دستگیر شده در چند روز اخیر به نه نفر رسید.این در حالیست که تعداد احضار شدگان به کمیته های انضباطی و کسانی که به اداره اطلاعات احضار شده، و یا مامورین در کمین دستگیری آنان نشسته اند، همچنان رو به افزایش است.
این در حالیست که دانشگاه های علامه طباطبایی و امیر کبیر روزهای پر التهابی را می گذرانند.
مرتضی اصلاحچی، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی در همین ارتباط به روز گفت : “روز گذشته دانشجویان دانشکدههای مختلف دانشگاه علامه طباطبایی در مقابل در پردیس دانشگاه علامه طباطبایی حاضر شدند تا در تجمع دانشجویی شرکت کنند اما نیروهای انتظامی اجازه ندادند کسی وارد دانشگاه شود. به همین دلیل درگیری هایی بین دانشجویان و نیروهای انتظامی و نیروهای لباس شخصی بوجود آمد که طی آنها سعید فیض الله زاده و مازیار سمیعی دستگیر شدند. همچنین روز گذشته، سعید ایزد بخش عضو انجمن اسلامی دانشکده روانشناسی هنگام خروج از خوابگاه، توسط تعدادی مامور لباس شخصی بازداشت شد.”
همچنین روز گذشته در این دانشگاه، شش عضو انجمن اسلامی دانشکده ادبیات و سه عضو انجمن اسلامی دانشکده اقتصاد به کمیته انضباطی احضار شدند. این احضار ها به دنبال برگزاری انتخابات انجمن دانشجویان دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی صورت گرفت. علیرضا ارشادیفرد، دبیر انجمن اسلامی و اعضای دیگر آن، ماندانا چترچی، مجید دری، امیرحسین ایرجی، سعید فیضاللهزاده و حمیده حسینی دانشجویانی هستند که به کمیته انضباطی احضار شده اند.
مرتضی اصلاح چی در این مورد گفت: “حراست دانشگاه علامه طباطبایی روز یک شنبه از اداره آموزش دانشکده اقتصاد خواست از حضور مازیار سمیعی، مهدیه گلرو و آیدین اخوان، از اعضای انجمن اسلامی این دانشکده بر سر کلاسها جلوگیری شود در حالی که هیچکدام از این افراد حکم کمیته انضباطی ندارند.”
به گفته وی” مریم سادات سیدکریمی، عضو انجمن اسلامی دانشکده علوم اجتماعی هم دیروز به صورت تلفنی به حراست احضار شد.”
همچنین روز گذشته عده ای لباس شخصی تلاش کردند تا علی عزیزی و عباس حکیم زاده، دو تن از فعالان دانشجویی دانشگاه امیر کبیر را دستگیر کنند. یکی از دانشجویان عضو انجمن اسلامی منتخب دانشجویان دانشگاه امیر کبیر که از این موضوع مطلع شده بود، گفت: ” روز گذشته علی عزیزی و علی نیکونسبتی دو عضو تحکیم وحدت باهم در محلی قرار داشتند که ناگهان عزیزی متوجه حضور تعدادی مامور لباس شخصی در اطرافش می شود که قبلا چهره آنها را در حال دستگیری تعدادی از دانشجویانی که قصد شرکت در مراسم اکبر محمدی را داشتند، دیده بود. به همین دلیل عزیزی سریع به سمت خوابگاه حرکت می کند اما آنها نیز با یک پژو نقره ای به دنبال او می روند و مدتی در برابر خوابگاه او می مانند.”این دانشجو افزود: ” دو نفر لباس شخصی در پوشش مامور اداره ثبت احوال به در منزل خواهر عباس حکیم زاده مراجعه کردند و پس از دریافت کلیه اطلاعات خانواده خواهر حکیم زاده از وی پرسیده اند که آیا در آنجا فردی به نام عباس زندگی می کند یا نه؟ البته گفته اند برای تکمیل پرونده آنها در مورد کارت ملی آمده اند در حالیکه این خانواده دو سال پیش کارت ملی خود را دریافت کرده بودند.”
بر اساس این اظهارات ” با توجه به اینکه در موارد زیادی مشاهده شده است که ماموران امنیتی در پوشش ماموران اداره مواد مخدر، ثبت احوال، مرکز اسناد و نهادهای دیگر برای دستگیری مراجعه می کنند، بنابراین به نطر می رسد آنها قصد دارند عباس حکیم زاده را دستگیر کنند.”
این در حالی است که چهارشنبه گذشته نیز ماموران امنیتی به منزل احسان منصوری دیگر فعال دانشجویی دانشگاه امیر کبیر مراجعه کردند تا او را دستگیر کنند اما او در خانه نبود.
از سوی دیگر، ظهر روز گذشته دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در اعتراض به بازداشت ۷ دانشجوی پلی تکنیکی و همچنین افزایش فشارهای مسئولان دانشگاه به دانشجویان منتقد، ممنوع الورود کردن غیر قانونی دانشجویان به دانشگاه، احضارهای فراوان و احکام سنگین کمیته انضباطی و همچنین در اعتراض به ضرب و شتم دانشجویان توسط انتظامات دانشگاه، اعتصاب غذا کردند.در این اعتصاب غذا دانشجویان ظروف غذای خود را از جلوی سلف سرویس مرکزی در صحن دانشگاه تا ساختمان اداره کل فرهنگی دانشگاه و همچنین دفتر نهاد رهبری در دانشگاه، ساختمان قدیم مدیریت، انتظامات درب حافظ چیدند و از سمت دیگر دانشگاه از جلوی سلف سرویس مرکزی چیدن ظروف غذا را به سمت درب ولی عصر دانشگاه ادامه دادند. با توجه به اینکه مدیریت دانشگاه دفتر خود را به خارج از دانشگاه انتقال داده دانشجویان با چیدن ظروف غذا تا ساختمان قدیم ریاست اعتراض خود را به عملکرد ضعیف و یکطرفه مدیریت دانشگاه اعلام کردند.
نریمان مصطفوی، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در همین ارتباط گفت:”انجمن اسلامی منتخب دانشجویان دانشگاه به خواست اساتید در طول هفته گذشته، سعی در آرام کردن فضای دانشگاه داشت اما این آرامش نسبی از سوی مدیریت دانشگاه به موفقیت سیاست ارعاب و سرکوب و برخوردهای امنیتی و قضایی تعبیر شد و مدیریت که گمان میکرد موفق به حاکم کردن فضای ترس در دانشگاه شده است، با سوءاستفاده از آرامش دانشجویان ۴۸ نفر را به کمیته انضباطی احضار، ۱۵ نفر را ممنوعالورود و برای بیش از ۱۰ نفر احکام سنگین انضباطی از جمله دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از امکانات رفاهی تا پایان تحصیلات صادر کرد.”
