به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در بیانیهای نسبت به عدم صدور مجوز برگزاری انتخابات پس از حدود دو سال از زمان برگزاری انتخابات در بهار۸۴ اعتراض کرد.
در این بیانیه آمده است: در بهار سال ۸۵ پس از پایان دوره یک ساله، شورای مرکزی فعلی انجمن اسلامی، درخواست برگزاری مجمع عمومی به منظور تعیین هیأت برگزاری انتخابات توسط دانشجویان دانشگاه را به هیأت نظارت بر تشکلهای وقت دانشگاه ارائه داد که باز هم همانند سایر درخواستهای انجمن اسلامی بیپاسخ ماند و به برگزاری مجمع عمومی در ساختمان انجمن اسلامی بدون صدور مجوز از سوی دانشگاه و تعیین هیأت برگزاری منجر شد.
این بیانیه با اشاره به تعیین هیات برگزاری متشکل از ۷ نفر از دانشجویان دانشگاه، میافزاید: این هیأت، زمانبندی انتخابات و درخواست صدور مجوز برگزاری انتخابات را با وجود نبودن اجباری در اساسنامه انجمن، به هیأت نظارت بر تشکلها به منظور صدور مجوز برگزاری اعلام کرد که بار دیگر از سوی این هیأت پاسخی دریافت نشد. با توجه به شرایط پیشآمده، هیأت برگزاری، اقدام به صدور اعلامیه و اعلام زمانبندی انتخابات در سطح دانشگاه کرد و وارد فاز اجرایی برگزاری انتخابات شد. این بار هیأت نظارت خواستار آن شد که با توجه به همزمانی زمانبندی انتخابات با امتحانات پایان ترم و احتمال متشنج شدن فضای دانشگاه، انتخابات به تعویق بیفتد.
در این بیانیه آمده است: شورای مرکزی انجمن اسلامی این درخواست را مشروط بر ارائه مکتوبی از سوی هیأت نظارت مبنی بر برگزاری انتخابات در زمان پیشنهادی انجمن اسلامی پذیرفت. این مکتوب با امضای سه عضو هیأت نظارت دکتر بیدآبادی(سرپرست وقت دانشگاه)، دکتر صالحزاده(نماینده وزیر) و حاج آقا نجفی(مسؤول نهاد رهبری) به انجمن اسلامی ارائه شد و منجر به پذیرش درخواست از سوی انجمن اسلامی شد اما تغییرات مدیریت دانشگاه و شروع ریاست دکتر جبلعاملی، بهانهای بود برای اتلاف وقتی دیگر از سوی دانشگاه و کلیه پیگیریها و درخواستهای انجمن اسلامی دانشجویان، از سوی هیأت نظارت با بهانه تغییرات در هیأت نظارت بیپاسخ ماند.
این بیانیه به بیپاسخ ماندن درخواست مجدد انجمن اسلامی در زمستان ۸۵ از سوی هیأت نظارت اشاره کرده و میافزاید: در اسفند ماه در پی مراجعات مکرر اعضای انجمن اسلامی سرانجام سه نفر از سوی هیأت نظارت به منظور مذاکره با انجمن اسلامی در خصوص حل اختلافات با دانشگاه و برگزاری انتخابات تعیین شد. برگزاری جلسه مشترک میان این گروه سه نفره و نمایندگان انجمن اسلامی تا پایان اسفند ماه با این بهانه از سوی دانشگاه که نفر سوم مشخص نیست، میسر نشد. در فروردین ماه ۸۶ بالاخره جلسهای کوتاه (در حدود ۱ساعت) میان نمایندگان انجمن اسلامی و دو عضو این گروه یعنی مهندس اکبری، مدیر امور دانشجویان و مهندس نقره، مشاور فرهنگی دانشگاه، برگزار شد که بدون نتیجهای مشخص به پایان رسید و حتی این دو عضو حاضر به فاش کردن نام نفر سوم نیز نشدند. این در حالی است که شنیدهها حکایت از آن دارد که نفر سوم، مهندس فاتحی از رؤسای سابق حراست دانشگاه است.
این بیانیه میافزاید: با توجه به مسایل عنوانشده و عدم دریافت پیامی مشخص از سوی گروه سه نفره پس از حدود ۱۰ روز از تنها جلسه برگزار شده، همه شواهد نشان از آن دارد که مدیریت فعلی دانشگاه با زیر پا گذاشتن تصمیمات هیأتهای نظارت پیشین و به درازا کشاندن تصمیمگیری و جوابگویی، قصد آن دارد که ساختار فعلی انجمن اسلامی را بدون صدور مجوز برنامهها و در اختیار گذاشتن امکانات، حفظ کند تا این فضای آرام حاکم بر انجمن اسلامی را به عنوان عملکرد مثبت به مدیران بالایی ارائه دهد.
این بیانیه «از همه فعالان دانشگاه که علاقهمند به سرنوشت انجمن اسلامی دانشجویان به عنوان تشکلی که اعضای آن نه انتصابی و نه در انتخاباتی داخلی و بسته، بلکه توسط رای اکثریت همه دانشجویان دانشگاه انتخاب میشوند»، دعوت کرده است که «روز یکشنبه هفته جاری ساعت ۳۰/۱۶ در ساختمان انجمن اسلامی حضور یافته، تا شاید با تکیه بر خرد جمعی همه دلسوزان راهی برای برونرفت از بنبست فعلی یافت شود.»
