همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
امروز صبح اعضای شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در مقابل کلاس دکتر رهایی، رئیس دانشگاه متحصن شدند.
اعتراض دانشجویان به همکاری مدیریت دانشگاه با قاضی دادگاه بابک زمانیان (مسئول روابط عمومی انجمن اسلامی) در پرونده سازی برای وی، ممنوع الورود شدن اعضای انجمن اسلامی دانشجویان و کارشکنی های حراست دانشگاه در برگزاری انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان بود.
دکتر رهایی با مشاهده دانشجویان متحصن، خواستار امکان حضور خود در کلاس شد که با این سئوال دانشجویان مواجه شد که آیا دانشجویان ممنوع الورود خواستار حضور در کلاسهای خود نبودند؟ و شما چه برخوردی با آنها کرده اید؟
دکتر رهایی، خواستار اتمام تحصن دانشجویان و گفتگو با آنها شد، اما دانشجویان که تاکنون چندین بار خواستار گفتگو با ریاست دانشگاه درباره مسائل مختلف بودند و با رد خواسته هایشان مواجه شده بودند، این درخواست رئیس دانشگاه را نپذیرفته و اعلام کردندتا زمان پذیرش خواست دانشجویان مانع حضور وی در کلاس درس خواهند شد.
سرانجام دکتر رهایی امروز بعد از ظهر را برای گفتگو با اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان تعیین نمود. اعضای انجمن اسلامی امیرکبیر موقتا به تحصن خود خاتمه داده اند.
گفتنی است پس از اعلام غیرقانونی بودن انجمن اسلامی دانشجویان در سال گذشته، در سال جدید مدیریت دانشگاه امیرکبیر کلیه فعالیت های شوراهای صنفی و کانون های فرهنگی دانشگاه را معلق نموده است. همچنین از هفته گذشته از انتظامات خواسته شده از ورود ۴ نفر از اعضای انجمن اسلامی به دانشگاه جلوگیری شود. برگزاری جلسات و برنامه های جامعه فارغ التحصیلان دانشگاه امیرکبیر نیز مدتی است با کارشکنی رئیس دانشگاه، دکتر رهایی، با اخلال مواجه شده است.
بابک زمانیان، مسئول روابط عمومی انجمن اسلامی پلی تکنیک، که قصد داشت شنبه گذشته شکایت خود از رئیس دانشگاه مبنی بر صدور حکم تعلیق و ممنوع الورودی خود را به دیوان عدالت اداری تقدیم نماید، در تجمع جمعی از مال باختگان در مقابل دادگستری به اشتباه دستگیر شد. پس از روشن شدن قضیه و هنگامی که مقدمات آزادی وی فراهم شده بود، مدیریت دانشگاه امیرکبیر با اطلاع از این موضوع از نیروهای امنیتی درخواست کرد وی همچنان در بند باقی بماند. که این امر موجب شد زمانیان مستقیما به بند ۲۰۹ اوین انتقال داده شود و تاکنون نیز در حبس باقی بماند.
