در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
دکتر مصطفی معین در دیدار جمعی از خبرنگاران برخی رسانهها هدف اصلی اصلاحطلبان را دفاع از حقوق مردم خواند و اظهار داشت: نقد عملکرد گذشته، نقد علمی انتخابات و بررسی نقاط قوت و ضعف باید از دیگر اولویتهای اصلاحطلبان باشد.
به گزارش خبرنگار ایسنا، وزیر اسبق علوم، تحقیقات و فنآوری با نقد برخی عملکردهای گذشته، تاکید کرد: ما که خود را اصلاحطلب میدانیم باید ببینیم تا چه حد اصلاحطلبانه عمل و از فرصتها در جهت رفع مشکلات جامعه و پیشرفت کشور استفاده کردهایم. آنهایی که خود را اصولگرا نامیدهاند نیز باید ببینند عملکردشان چگونه بوده است؛ چه در زمان دولت اصلاحات و چه در دولت جدید.
وی با تاکید بر حضور نخبگان در عرصهی اطلاعرسانی و وظیفه آگاهی دادن به مردم گفت: نخبگان و دانشگاهیان ما از گروههایی هستند که میتوانند در زمینه آگاهکردن مردم نسبت به عملکردها و به ویژه در عرصهی انتخابات نقش اساسی ایفا کنند.
معین با انتقاد از این که فعالیت برخی احزاب تنها در شب انتخابات پررنگتر میشود، گفت: واقعیت این است که احزاب ما در نزدیکی شب انتخابات فعال میشوند و عملکردشان مانند دانشجویی است که شب امتحان درسهایش انباشته شده است.
معین در بخش دیگری از سخنانش با تاکید بر این که جداشدن از مردم یعنی سقوط و انحطاط، تصریح کرد: بیتفاوتی نسبت به سرنوشت مردم و حق انتخاب آنها به صورتی آگاهانه و آزاد باید خط قرمزهای اصلاحطلبان برای حضور در انتخابات مجلس هشتم باشد.
«کاندیدای اصلاحطلبان پیشرو» در انتخابات ریاستجمهوری نهم، در ادامه گفتههای خود یکی از مشکلات عمده نخبگان و روشنفکران را کمی ارتباط با مردم خواند و گفت: سیاست به معنای اداره درست امور جامعه، رفع تبعیض و بیعدالتی و محرومیت و خدمت صادقانه به مردم است. باید ببینیم تا چه حد به این اصول در مسوولیت خود پایبند بودهایم.
به گزارش ایسنا دکتر مصطفی معین، در ارتباط با حضور خود در انتخابات مجلس هشتم چنین ادامه داد: ما نباید به انتخابات به عنوان یک هدف کوتاه مدت بنگریم. به اعتقاد من در کار سیاسی باید بین هدف و وسیله تفکیک قائل شد. هدف واقعی در کار سیاسی و از جمله انتخابات، دفاع از حقوق اساسی مردم مانند برخورداری از منزلت، زندگی آبرومندانه، اشتغال و معیشت مناسب و نیز حق انتخاب سرنوشت است تا از این طریق زمینه تقویت دموکراسی و حقوق شهروندی و توسعه و پیشرفت کشور حاصل شود. انتخابات و شرکت در آن وسیلهای برای رسیدن به این هدف است و وظیفه ما ایجاب میکند تا با ارائه معیار و شناخت لازم، مسیر انتخاب آزاد و آگاهانه برای انتخاب افراد شایسته را فراهم کنیم؛ بنابراین شرکت در انتخابات به هر کیفیت و به هر روشی توجیه ندارد. برای شرکت در انتخابات ایجاد تضمینهایی مبنی بر سلامت و آزادی انتخابات و عدم تبعیض در استفاده کاندیداها از تریبونها و امکانات عمومی از شرطهای اصلی است. بنابراین شایسته نیست در هر شرایطی اعلام حضور کرد، به عنوان مثال در انتخابات شوراها میشد درباره این تضمینها با مسوولان و جامعه به بحث و گفتوگو نشست و از حقوق شهروندان دفاع کرد.
وی با محکومکردن برخی برخوردها با دانشجویان، فعالیت سیاسی، اجتماعی و صنفی دانشجویان را در کنار تحصیل و فعالیت علمی از حقوق طبیعی آنان دانست که موجب رشد شخصیت اجتماعی دانشجو و تعهد، پویایی و زنده بودن فضای دانشگاه و جامعه میشود.
معین خاطرنشان کرد: متاسفانه سوء تدبیر و نگرشهای مبتنی بر سوءظن در شرایط جدید به حدی رسیده است که برخی یک اعتراض صنفی را چه از ناحیه دانشجویان باشد یا دیگران تحمل نمیکنند؛ در حالی که این گونه برخوردها تشتت بیشتر و تضعیف منافع ملی را به دنبال دارد؛ چرا که شادابی دانشگاه و دانشجو و معلم و دانشآموز زمینهساز ایجاد رضایتمندی و اعتماد بیشتر نخبگان و مردم به حاکمیت و اقتدار کشور میشود.
