به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
در قسمتی از وصیت نامه پطر کبیر، به عنوان سندی ارزشمند و حتی مقدس برای کشور روسیه آمده است که دو چیز در مورد ایران (و عثمانی) موجب خرسندی وی و موفقیت ملت روسیه می گردد؛ یک این که آتش اختلاف شیعه و سنی در این مملکت بر پا باشد و این دو گروه به هم مشغول و دوم این که در این کشورها روحانیون بر مسند قدرت قرار داشته باشند که قرار گرفتن نهاد دین در در کشور روسیه موجب عقب ماندگی ایشان بوده است و با استقرار روحانیون در راس ایران (و عثمانی) تسلط بر این کشورها بسیار آسان خواهد بود.
روسیه هم اکنون به عنوان استراتژیک ترین شریک ایران در عرصه بین المللی محسوب می گردد. پس از فرو پاشی شوروی در سال ۱۹۹۰ و خروج جهان از سیطره دو قطب قدرتمند خود و یکه تازی آمریکا و غرب در عرصع جهانی روسیه همیشه مترصد فرصتی برای باز یافتن جایگاه ممتاز خود در سطح جهان بوده است. روسیه با توجه به نظام فکری حاکم بر کشورش علاوه بر تضاد منافع با کشورهای غرب؛ بقای ساختار اجتماعی و اقتصادی خود را در گرو ایستادگی در برابر آمریکا و غرب می داند. تقابل نظام های لیبرالی غرب و سوسیالی شرق (که با کمونیست شوروی و لیبرال سرمایه داری آمریکامی توان دو سوی تضاد را تصور کرد) موجب گردیده است، روسیه در پی اتخاذ سیاست های تضعیف غرب و افزایش نقش و قدرت خود در سطح جهانی باشد.
موقعیت استراتژیک ایران در منطقه پر اهمیت خاورمیانه دلیلی مقنع برای حمل مجادله قدرت های جهانی در اثبات خود و استقرار سلطه اشان است. بنابراین رویکرد دول ردیف اول جهان نسبت به ایران، سرمایه و داشته ای در معاملات و معادلات جهانی است. چنین مکسوبی در این بین ضرورتا به میدان زد و بند و توافقات و اختلافات تبدیل می گردد.
همان گونه که گفته شد، روسیه پس از فروپاشی شوروی و شکست اندیشه اش در برابر اندیشه غرب و سلطه نظام غرب بر جهان همیشه در پی یافتن میدانی دوباره جهت عرض اندام و غلبه بر غالب خویش و تبدیل نقش مغلوب به نقش غالب بوده است. در همین راستا نقش روسیه می بایست از موضع انفعال به موشع فعال و تعیین کننده تغییر کند. چالش ایران و غرب در طول ۳ دهه سلطه حاکمیت اسلامی در ایران که به واسطه ی توصیه ای پیشینی مطلوب روسیه بوده است، فرصت مناسبی برای روسیه ایجاد کرده بود. روسیه ای که در ایدئولوژی علتی خود به ناکامی رسیده بود و حال در باز نگری اندیشه خود، فلسفه تاریخی اش را از دترمینیزم به نقش فرصت سازی و استفاده از فرصت های تاریخی ارتقاء داده بود.
این فرصت بدون هیچ تردیدی با تحریم های دوره های مختلف ایران که بنا به دلایل مختلف در طول این ۲۷ سال ایجاد شده بود و تامین منافع و تعیین کنندگی خود را در ادامه این تخاصم می دید. مسئله هسته ای ایران موجب ورود تخصص و متعاقب آن سیاست مداخله جویانه روسیه در ایران شد و با تبدیل این مسئله به بحران که در عرصه سیاسی تبدیل مسئله به پرونده هسته ای قلمداد می شود، این نقش مداخله جویانه افزایش یافت.
روسیه تامین کننده تجهیزات هسته ای ایران محسوب می شود و منافع فراوانی را در زمانه تحریم ایران کمیابی این محصول به دست آورده بود و در عین حال به کنترل آن نیز پرداخته بود و در کنار آن در بسیاری از زمینه های زیربنایی و اقتصادی ایران نیز وارد شده بود و منافع فراوانی را در ایران برای خویش موجب گردیده بود.
اما روسیه با بحرانی تر شدن پرونده هسته ای ایران و شوع جدیت غرب در برابر ایران، سیاست دوگانه ای را در پیش گرفت. در حالی که از آغاز ریاست محمود احمدی نژاد در ایران از سوی شورای امنیت سازمان ملل نزدیک به ۱۰ بیانیه و قطعنامه علیه ایران صادر شده است، هیچ گاه روسیه در مخالفت با این قطعنامه ها و بیانیه ها رایی صادر نکرده است. همچنین نقش کدخدامنشانه روسیه در سازش ایران با غرب همیشه نگرش یک سویه داشته است و همت ایشان در پی منافع ایران یادآور کاهش بنزین از ۱۵۰ تومان به ۱۰۰ تومان است؟!
چندی است که با افزایش احتمال جنگ علیه ایران، آتش افروز اصلی این میدان روسیه شده است و هر روز با انتشار خبر و اضهارات نظری بر طبل جنگ در کوس تخاصم می نوازد و در کشاکش جدال به تعیین نرخ منافع خود در جنوب و مرکز می پردازد.
به هر حال باید توجه داشت که سیاست کلی روسیه در قبال ایران و رویکرد نهایی آن در قبال جنگ ایران و غرب چیست و با توجه به این مسائل به تعامل با این کشور پرداخت. این که چه میزان از منافع مورد نظر روسیه تا امروز تامین گردیده است و در صورت توافق با غرب در فشار بر ایران چه منافعی متوجه روسیه می گرد، مهمترین نکته در سنجش بهتر شرایط است.
در ضمن باید توجه داشت که جدال ایران و غرب و به طور خاص ایران و آمریکا، تضعیف آمریکا امری قطعی است. حتی اگر جدال کوتاه مدتی به سود آمریکا شکل بگیرد و همین می تواند تامین کننده خواست روسیه در پیشی گرفتن از رقیب دیرینه باشد. در پایان لازم به ذکر است که نباید در عرصه سیاست، کودکانه و غیرعقلانی در فکر انتقام بود. بلکه محاسبه منافع و زیان هاست که تقش نهایی وتعیین کننده را ایفا می نماید. مسلما رها مردن نگرش ها و توصیه های مادرانه و دلسوزانه داخلی و توسل به نقش دایه مهربان تر از مادر روسیه سرنوشت تلخی را رقم خواهد زد.
