همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
طرح برخورد با بدحجابی در رسانههای جهان هم انعکاس قابل توجهی یافته است. خبرگزاری فرانسه در گزارشی درباره اجرای طرح مبارزه با بدحجابی که چند روزی است در تهران به اجرا گذاشته شده است، مینویسد: «طی چند روز گذشته ماموران انتظامی ایران با صدور هزاران هشدار و دستگیری چندین نفر، راه جدیدی را برای اجبار زنان به ترک آنچه که از نظر مقامات ایران پوشش نامناسب نامیده شده و روی آوردن به حجاب اسلامی آغاز کردهاند».
گزارشگر خبرگزاری فرانسه با برجسته خواندن اقدام نیروی انتظامی ایران که پیش از آغاز فصل تابستان اجرا میشود، موارد تخلف زنان ا یرانی را پوشیدن مانتو تنگ، شلوار کوتاه و بستن روسری، آنگونه که موهایشان بیرون باشد، عنوان کرد.
نویسنده در ادامه این گزارش مینویسد: برای نخستین بار به کسانی که از این موارد ذکر شده تخلف کنند، هشدار داده میشود اما اگر در برابر هشدارها مقاومت کنند دستگیر شده و تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت.
این خبرگزاری از قول مهدی احمدی رئیس بخش اطلاعات پلیس تهران بزرگ مینویسد: از زمان آغاز اجرای این طرح از ساعت ۱۰ صبح روز یکشنبه هزار و ۳۴۷ زن هشدار دریافت کرده و ارشاد شدهاند. همچنین ۱۷۰ نفر نیز دستگیر شده و از میان ۵۸ نفر پس از تعهد کتبی و اصلاح وضعیت ظاهر خود، آزاد شدهاند. اما در بقیه موارد که سابقه تخلف از موارد مشابه وجود داشت، پرونده به قوه قضائیه برای رسیدگی بیشتر ارسال شد.
در ادامه گزارشگر خبرگزاری فرانسه با اشاره به عکسهای زنانی که توسط ماموران زن نیروی انتظامی مورد هشدار واقع میشدند، از قول احمدی مینویسد: ۲۰ فروشگاه پوشاک که البسه نامناسب در اختیار زنان میگذاشتند نیز با حکم قانون بسته شده اند.
در ادامه این گزارش از قول احمدی آمده است: هدف از اجرای این طرح افزایش امنیت جامعه با توسل به رویکرد امنیت اخلاقی جامعه است. ادامه اجرای این طرح نیز تا آن زمان است که اثری از شلوارهای کوتاه، مانتوهای تنگ و روسریهای باز، در خیابانها نباشد.
این گزارش در ادامه با اشاره به «خشنودی اصولگرایان از اجرای چنین طرحی» مینویسد: زمانی که محمود احمدینژاد در انتخابات سال ۲۰۰۵ به پیروزی رسید، این انتظار وجود داشت که مبارزه با بدحجابی به زودی آغاز شود.
این گزارشگر همچنین با اشاره به سرمقاله روزنامه اصولگرای کیهان که نادیده گرفتن رویکرد نرمتر را در رابطه با بدحجابی، حق مسلم نیروی انتظامی دانسته بود گوشهای از سرمقاله کیهان را خطاب به نیروی انتظامی اینگونه ذکر کرده است: نگران نباشید، مردم حامی شما هستند. مردی که سارقان عفت و پاکدامنی خانوادهاش را خنده بر لب میبیند، خانوادهای که از اعتیاد فرزندان به سرحد ناامیدی رسیدهاند شما را حمایت میکنند.
در پایان این گزارش از قول مهدی احمدی نقل شده است که مردان نیز از اجرای این طرح معاف نیستند و با مردانی با پوشش تنگ و مدل موی نامناسب برخورد خواهد شد.
