در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
بدری فرح بخش، مادر علی فرح بخش، روزنامه نگار زندانی، گفت که فرزندش در زندان به بیماری قلبی مبتلا شده و هم اکنون، از وضعیت نامناسب جسمی رنج می برد.
علی فرح بخش، روزنامه نگار اقتصادی که سال ها در روزنامه های اصلاح طلب، مطالب خود را منتشر می کرد، ششم آذرماه و در بازگشت از کنفرانسی در بانکوک، به اتهام «جاسوسی» و «دریافت پول از بیگانگان» دستگیر شد.
وی ششم فروردین ماه محاکمه شد و قاضی دادگاه، وی را با این اتهامات، به سه سال حبس محکوم کرد. این حکم با اعتراض وکیل مدافع وی قرار است در دادگاه تجدید نظر بررسی شود.
مادر این روزنامه نگار با سابقه درباره وضعیت جسمی فرزندش گفت: «ناراحتی قلب علی ادامه دارد و دکتر درمانگاه زندان به او داروی آرام بخش می دهد تا بتواند شب ها بخوابد.»
بدری فرح بخش با اشاره به اینکه درمانگاه زندان اوین، متخصص قلب ندارد، افزود: «تاکنون علی به بیمارستان اعزام نشده است تا تحت نظر متخصصان مورد معاینه و معالجه قرار گیرد.»
بحرانی برای خانواده یک روزنامه نگار
بدری فرح بخش در پاسخ به این پرسش که بازداشت فرزندش، چه تاثیری بر خانواده اش گذاشته است، گفت: «پدر علی از هنگام بازداشت درآذر ماه سال گذشته، تقریبا بیمار بوده، و بویژه به بیماری گوارشی مبتلا شده است. بیماری ای که زمینه عصبی دارد».
«ناراحتی قلب علی ادامه دارد و دکتر درمانگاه زندان به او داروی آرام بخش می دهد تا بتواند شب ها بخوابد.»
مادر علی فرح بخش
مادر این روزنامه نگار زندانی اضافه کرد: «پدر علی در تمام مدت عید، نتوانست حتی یک روز از خانه بیرون برود، و در خانه بستری بود.»
وی درمورد همسر و فرزند ۱۸ ماهه علی فرح بخش گفت: «همسر علی بسیار نگران حال شوهر خود است، و این در حالیست که در شهرستان، ضمن شاغل بودن، باید فرزند خردسال شان را به تنهایی، نگهداری کند».
بدری فرح بخش گفت: «دختر ۱۸ ماهه علی هم از همان زمان بازداشت پدرش، قطره قطره اشک ریخته و بابایش را صدا کرده است. و حتی وقتی به زندان اوین می رویم، از همان در آهنی زندان، که حس می کند برای دیدن پدرش آمده است، گریه می کند و بابا بابا می گوید.»
اعتراض های گسترده
بازداشت و صدور حکم سه سال زندان برای علی فرح بخش، با اعتراض سازمان های صنفی روزنامه نگاری و حقوق بشری در ایران و جهان مواجه شده است.
انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، روز هفدهم فروردین ماه، با ابراز نگرانی از آنچه « ادامه برخورد با روزنامه نگاران و فعالان مطبوعاتی» توصیف شده، به حکم سه سال حبس برای علی فرحبخش اعتراض کرد.
«نوع اتهامات وارد آمده به این روزنامهنگار، بسیار سنگین و واهی است، و این ظالمانه است، که یک روزنامهنگار، به صرف شرکت در یک اجلاس، سه سال حکم زندانی بگیرد.»
ماشاالله شمس الواعظین
ماشاءالله شمسالواعظین، سخنگوی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، در این مورد گفت: «انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، خواهان تجدیدنظر در حکم سنگین صادرشده برای علی فرحبخش است، که به دلیل شرکت در اجلاس بانکوک برای او صادر شده است.»
سخنگوی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات اضافه کرد: «نوع اتهامات وارد آمده به این روزنامهنگار، بسیار سنگین و واهی است، و این ظالمانه است، که یک روزنامهنگار، به صرف شرکت در یک اجلاس، سه سال حکم زندانی بگیرد.»
آقای شمسالواعظین گفت: «صدور این نوع احکام برای فعالان مطبوعاتی نگرانکننده است، و انجمن دفاع از آزادی مطبوعات خواهان پایان دادن به این نوع برخوردها از سوی مسوولان ذیربط است».
همچنین سازمان گردشگران بدون مرز، با انتشار بیانیه ای، خواستار آزادی علی فرح بخش و سایر روزنامه نگارانی شد، که در ایران بازداشت شده اند.
در این خصوص، رضا معینی، مسئول ایران در سازمان گردشگران بدون مرز، به رادیو فردا گفت: «اتهاماتی نظیر جاسوسی یا اقدام علیه امنیت ملی و یا دیگر اتهاماتی که جمهوری اسلامی ایران در این سال ها بر روزنامه نگاران وارد آورده است، به هیچ عنوان، پایه و اساس ندارند.»
آقای معینی همچنین از اخبار منتشر شده در مورد ناراحتی قلبی علی فرح بخش ابراز نگرانی کرد، و خواستار فراهم آمدن سریع امکان معالجه این روزنامه نگار زندانی شد .
رادیو فردا
