یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
جلسه رسیدگی به اتهامات روزبه میرابراهیمی، امید معماریان، شهرام رفیعزاده و جواد غلامتمیمی از وبلاگنویسان روزنامهنگار، صبح روز یازدهم اردیبهشت ماه سال جاری در شعبه ۱۰۵۹ دادگاه عمومی تهران برگزار میشود.
به گزارش خبرنگار “ایلنا”، به دنبال تجدید وقت جلسه رسیدگی به اتهامات این وبلاگنویسان در روز پانزدهم اسفند ماه سال گذشته، دادگاه روز یازدهم اردیبهشت ماه سال جاری را برای ادامه رسیدگی به اتهامات مطرحشده در کیفرخواست تعیین کرده است.
در چند جلسه گذشته دادگاه، نماینده مدعیالعموم اتهامات موجود در پرونده را قرائت کرد و سپس وکلای پرونده به دفاع از موکلانشان پرداختند.
اتهامات این چهار وبلاگنویس روزنامهنگار، «مشارکت در تشکیل گروه و جمعیت در داخل کشور با هدف برهم زدن امنیت کشور»، «عضویت در جمعیتهایی که در داخل و خارج کشور که با هدف برهم زدن امنیت کشور فعالیت میکنند»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی از طریق نگارش در روزنامهها و سایتهای غیرقانونی مثل امروز و گویا»، و «مصاحبه با رادیوهای بیگانه» عنوان شده است.
این چهار وبلاگنویس روزنامهنگار، در سال ۸۳ به مدت چند ماه در بازداشت موقت به سر بردند و سپس با تأمین قرار وثیقه آزاد شدند.
پرونده موسوم به سایتهای اینترنتی، چندین متهم داشت که برخی از این متهمان در مرحله دادسرا با قرار منع پیگرد مواجه شدند و تنها پرونده چهار تن از این وبلاگنویسان به نامهای روزبه میرابراهیمی، امید معماریان، شهرام رفیعزاده و جواد غلامتمیمی با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست به دادگاه ارجاع شد.
