به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
نماینده ویژه سازمان ملل در امر اعدامهای غیرقضایی، صحرایی و خودسرانه، در روز ۲۸ مارس ۲۰۰۷ (۸ فروردین ۱۳۸۶) بیانیه زیر را صادر کرد:
فیلیپ الستون، نماینده ویژه سازمان ملل در امر اعدامهای غیرقضایی، صحرایی و خودسرانه اظهار میدارد که “اعدام نوجوانان در ایران کاملا غیرقابل قبول است. دولت ایران نمیتواند به انکار وظایف خویش تحت قوانین بینالمللی ادامه دهد. بویژه، در سال ۱۹۹۴ ایران کنوانسیون حقوق کودک را تصویب نمود و بطور واضح و بدون هیچگونه ابهامی متعهد شد که دیگر مجازات اعدام را در مورد جرمهایی که توسط افراد زیر هیجده سال انجام میگیرد، اعمال نکند.”
الستون بیان میدارد که “اکنون زمان آن رسیده که ایران پایبندی خود به قوانین بینالمللی را با عمل مشخص نشان دهد، و نه با حرف خالی. دولت ایران باید فورا همه احکام اعدام صادر شده برای افرادی که پیش از ۱۸ سالگی مرتکب جرم شدهاند، لغو کند.”
گزارشی که روز ۲۷ مارس توسط الستون منتشر شد، به ۱۵ نفر افرادی اشاره میکند که وی در طول دو سال گذشته درگیر پروندههای آنان بوده است. این افراد شامل نه پسر و شش دختر هستند که در ایران به خاطر جرایمی که پیش از ۱۸ سالگی مرتکب شده بودند، به مرگ محکوم شدهاند. بر طبق گزارشات موجود، چهار نفر از این نوجوانان مجرم اعدام شده و دو نفر تبرئه شدهاند. حکم اعدام پنج نفر دیگر معلق است و یکی تحت بررسی است. وضعیت سه نفر دیگر نامشخص است.
منبع: ایران امروز
