این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
شورای امنیت سازمان ملل، قوانین محدود کننده جدیدی را در برابر عدم پذیرش ایران برای تعلیق غنی سازی اورانیوم وضع نمود. این قوانین با هدف کنترل برنامه هسته ای ایران و با اعمال محدودیتهای مختلف برای مبادلات اقتصادی ایران تنظیم شده است.
قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که روز شنبه علیه ایران به تصویب رسید از این کشور می خواهد هر چه سریعتر خواسته های قطعنامه پیشین از جمله توقف غنی سازی اورانیم را اجرا کند.
این قطعنامه صدور و یا انتقال سلاح و مهمات ساخت ایران به خارج از این کشور را ممنوع می کند و از کلیه کشورهای جهان می خواهد خرید و یا حمل سلاح های ساخت ایران توسط شهروندانشان را ممنوع کنند.
قطعنامه یاد شده به کشورهای جهان توصیه می کند محدودیتهایی در زمینه فروش سلاح های سنگین نظیر تانک، هلی کوپتر، هواپیما، کشتی و سیستم های موشکی به ایران اعمال کنند.
قطعنامه ۱۷۴۷ از کشورها و موسسات مالی جهان می خواهد، تعهدات جدیدی در زمینه ارائه وام و کمک های مالی به دولت جمهوری اسلامی ارائه ندهند. این تعهدات شامل کمکهای بشردوستانه نمی شود.
این قطعنامه از محمد البرادعی دبیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی می خواهد طی ۶۰ روز آینده گزارش جدیدی درباره میزان همکاری ایران در زمینه تعلیق غنی سازی اورانیم به شورای حکام و نیز شورای امنیت ارائه کند.
بر اساس این قطعنامه چنانچه ایران طی ۶۰ روز آینده به خواسته های شورای امنیت عمل نکند اقدامات بیشتری علیه این کشور انجام می شود.
در قطعنامه یاد شده دارایی های ۲۸ شخص حقیقی و حقوقی که گفته می شود با برنامه های هسته ای و موشکی ایران ارتباط دارند مسدود شده است.
بانک سپه ایران، گروه صنعتی سامان، شرکت کاوشیار و شرکت انرژی نوین که گفته شده با برنامه های هسته ای و موشکی بالستیک ایران ارتباط دارند به فهرست تحریم ها اضافه شده اند.
نام برخی فرماندهان ارشد سپاه پاسداران در ضمیمه قطعنامه آمده که از این قرار است: مرتضی رضایی معاون سپاه، علی اکبر احمدیان رئیس ستاد مشترک سپاه، محمد رضا زاهدی فرمانده نیروی زمینی سپاه، مرتضی صفری فرمانده نیروی دریایی سپاه، قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس، محمد باقر ذوالقدر عضو سپاه و معاون وزیر کشور و محمد حجازی فرمانده نیروی مقاومت بسیج.
قطعنامه پیشنهادی با استناد به فصل هفتم منشور سازمان ملل تدوین شده و در نتیجه، عمل به آن برای تمامی کشورهای عضو سازمان الزام آور است.
در این قطعنامه که به اتفاق آرای تمامی اعضای شورای امنیت تصویب شده است، امکان تعلیق اجرای این قطعنامه، در صورت تعلیق غنی سازی از سوی ایران گنجانده شده است.
جمهوری اسلامی ایران قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره وضع تحریم های جدید علیه این کشور را رد کرد و گفت که فشارهای جهانی تغییری در سیاست اتمی ایران ایجاد نخواهد کرد.
منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران، تحریم ها را غیر قانونی و ناعادلانه خوانده و گفته است که تعلیق فعالیت های غنی سازی اورانیوم یک گزینه برای ایران نیست.
سفیر بریتانیا در سازمان ملل متحد پس از صدور قطعنامه ۱۷۴۷ گفت که نگرانی های عمیقی از برنامه هسته ای ایران وجود دارد و تحریم های جدید شامل ممنوعیت صادرات اسلحه از سوی ایران نیز می شود.
نیکلاس برنز، دستیار وزیر امور خارجه آمریکا نیز ممنوعیت صدور تسلیحات از سوی ایران را چشمگیر خواند و گفت ایران تامین کننده عمده سلاح به دو گروه حزب الله لبنان و حماس بوده است.
آقای برنز افزود که اگر ایران به مفاد این قطعنامه عمل نکند، ایالات متحده بدون هیچ شبهه ای به دنبال صدور یک قطعنامه دیگر علیه این کشور خواهد بود.
خاویر سولانا، مذاکره کننده ارشد سیاست خارجی اروپا هم به دنبال تصویب قطعنامه جدید گفت که هنوز درهای مذاکره باز است.
ویتالی چورکین، سفیر روسیه در سازمان ملل هم به خبرگزاری ایتارتاس روسیه گفت که قطعنامه جدید شورای امنیت به گونه ای تنظیم شده که بر روی همکاری های تجاری، اقتصادی عادی با ایران تاثیر نگذارد.
روسیه قراردادهای اقتصادی وسیعی با ایران دارد و در حال تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر در جنوب ایران است که در حال حاضر به دلیل برخی اختلاف ها بر سر پرداخت مالی دچار تعویق شده است.
سفیر فرانسه در سازمان ملل نیز گفت ایران با یک گزینه آشکار مواجه است، فعالیت های غنی سازی را تعلیق می کند و شورای امنیت هم تحریم ها را به حالت تعلیق در می آورد یا با انزوای بیشتری مواجه می شود.
کشورهای ۱+۵ به دنبال صدور قطعنامه ۱۷۴۷ طی بیانیه ای خواهان مذاکره با ایران برای خروج از بحران فعلی بر سر برنامه هسته ای ایران شدند.
وزرای خارجه ۵ کشور عضور شورای امنیت و آلمان در این بیانیه خواهان آن شدند که گفتگو با ایران ادامه یابد تا راه حل قابل قبولی برای از سرگیری مذاکرات پیدا شود.
این بیانیه ذکر می کند که مشوق های اقتصادی، امنیتی و دیپلماتیک غرب به ایران که سال پیش به ایران ارائه شد کماکان پابرجاست.
منبع: بی بی سی
