دانشگاه تنها نهادی است که دارای ارتباط دو سویه بین تعالیم اکادمیک و پراتیک اجتماعی می باشد. در واقع توجیه برخورد اجتماعی توسط دانشگاه در صحنه های روزانه مورد ازمایش قرار می گیرد. و بعنوان جریانی تلقی می شود که هم سودای نان دارد و هم سودای دل و هر دو را به صورت هم زمان ادراک می کند. و در این معادله دو سویه میتواند نقشی اساسی در تسهیل روابط داشته باشد.
خبرنامه امیرکبیر: کمیته پژوهش انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک تهران در آستانه ی یکم آذرماه ۱۳۸۷ دهمین سالگرد دشنه آجین شدن داریوش و پروانه فروهر، به بازخوانی پروژه قتل های زنجیره ای پرداخته است. متن زیر حاصل تلاش این کمیته در این زمینه است:
پیشگفتار:
قتلهای زنجیرهای به قتل برخی از [...]
اصولا نظامهای خودکامه بقای خویش را در عدم مشارکت عمومی و افزایش سطح آگاهی های مردم می دانند و در این راه مطبوعات را سد راه خویش می بینند و به هر قیمتی سعی بر این دارند با بهانه های واهی و کارشکنی در مقابل نشریات مستقل با ازبین بردن آنها عرصه را برای حضور همیشگی خویش بر اریکه قدرت مهیا سازند.
در آنتراکت زمانی چند نفر از اعضای حاضر در برنامه از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با مراجعه به مسئولان برگزاری کارگاه، ضمن بی معنا خواندن «انتظار مطالبه گری» از دانشجو در فضای برخوردهای انظباطی و امنیتی با فعالان منتقد دانشگاهی، نسبت به بی ارتباط بودن گفته های سخنران نوبت اول با موضوع برنامه انتقاد کردند. "سیاست ما از دیانت ما جدا نیست"، این گزاره پاسخ دریافتی آن انتقاد بود.
این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
امروز محققین و دانشمندان در تلاشند تا نقش زن و توسعه را تعریف کنند و برای تحقق آن تلاش و برنامه ریزی نمایند با توجه به نیازی که جامعه برای حضور این قشر در خود احساس می کند. لیکن مجریان نه تنها به این امر توجهی ندارند در جهت عکس آن هم در حرکتند. و غافل از آنکه حرکت در خلاف جهت مسیر آب خطر آفرین است!!
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
سال ۸۵ با دستگیرى نمایندگان معلمان معترض به پایان میرسد. چند ساعتى به آغاز سال جدید نمانده و به نظر میاید نمایندگان معلمان شب عید را در زندان اوین بسر خواهند برد. خانواده معلمان تصمیم گرفته اند درصورت آزاد نشدن آنها سفره هفت سین شان را امشب درمقابل زندان اوین را پهن کنند.
دیروز گروهى از خانوادهها براى آزادى معلمان دستگیرشدهى یعنى همسران و فرزندانشان به دادگاه انقلاب رفتند. نماینده آقاى شاهرودى رییس قوه قضاییه از طرف ایشان قول آزادى۴۴ نفر از معلمان زندانى را داده بود. اما در آنجا به خانواده معلمان گفته شد که قاضى پرونده براى تحقیقات به زندان اوین رفته. روز دوشنبه به پایان رسید و خبرى از آزادى معلمان زندانى نشد. آقاى شیرزاد عبدالهى روزنامهنگار از تهران در تماس تلفنى به دویچه وله گفت:
“خانوادهها چندین ساعت، یعنى تا پایان وقت ادارى، انتظار کشیدند، اما خبرى از بازگشت قاضى نشد و آنها ساعت ۴- ۳ بعدازظهر با ناامیدى ساختمان دادگاه را ترک کردند.”
خواست معلمان پرداخت حقوقى در شان یک آموزگار در جامعه است. آنها ظرف چند هفته اخیر با تجمعات گسترده خود نشان دادند که عزم خود را براى رسیدن به این مطالبه جزم کردهاند. به همین دلیل جلسهاى با حضور نمایندگان آنها با هیات رییسه مجلس و سازمان برنامه و بودجه برگزار شد. حاصل این جلسه علیرغم وعدههاى داده شده، بازداشت گروهى از اعضاىکانون صنفى معلمان و سازمان معلمان بود.
در بین معلمانى که زندانى شدند آقایان بهشتى، باغانى، قشقاوى، کمالى، بوداغى و اکبرى، داورى، پورسلیمان و هاشمى از چهرههاى شناخته شده و از مسئولان دو تشکل عمدهى فرهنگیان یعنى کانون صنفى معلمان و سازمان معلمان ایران هستند. عبدالهى:
“اما اینکه غیر از این ۹ نفر اشخاص دیگرى زندانى باشند، حداقلش این است که کسى اسامى آنها را نمىداند. خب شهر تهران حدود ۸۰هزار معلم دارد و اگر با شهرستانهاى استان تهران در نظر بگیریم، چیزى حدود ۱۴۰- ۱۳۰هزار معلم هستند که در مدارس پراکنده و متفاوتى کار مىکنند و واقعا تهیه یک لیست واحد از معلمان دستگیر شده یکمقدار مشکل است.”
آقاى عبدالهى میگوید به این ترتیب به نظر مىرسد معلمان در تعطیلات نوروز میهمان اوین هستند. البته رایزنىها ادامه دارد و بعضىها که خوشبینتربودند انتظار داشتند که تا آخر وقت امروز هم حداقل تعدادى از معلمان یا همهى آنها آزاد بشوند.
با وجود اینکه خواستههاى معلمان کاملا صنفى است و اعتراضات آنها نیز از محدوده حرکتى صنفى خارج نشده با این حال براى نمایندگان پرونده قطورترى درست شده. عبدالهى:
“روز دوشنبه که خانوادهى علیرضا هاشمى دبیرکل سازمان معلمان رفته بودند دادسراى کارکنان دولت که با گذشتن سند ایشان را آزاد کنند، (روز قبلش یعنى روز شنبه براى ایشان ۲۵میلیون تومان قرار صادر کرده بودند) به همسر ایشان گفته شد که غیر از پروندهى مشارکت در اهانت به ساحت پیامبر اسلام که براساس شکایت آموزش و پرورش صورت گرفته و مربوط مىشود به جریان برگزارى آزمون معلمان ضمن خدمت، پرونده جدیدى براى ایشان باز شده و براساس این پرونده جدید به اتهام اقدام علیه امنیت ملى باید در زندان بماند.”
جالب است که سازمان معلمان در محکومیت این آزمون اطلاعیه داده بود اما گویا گناه نماینده معلمان درست همین بوده یعنى متوجه کردن اذهان عمومى به آزمونى که جملگى مسئولان آنرا فراتر از اهانت دانستهاند.
اما منظور از اقدام علیه امنیت ملى چیست؟ عبدالهى:
“اتهامشان تجمع غیرقانونى، تحریک معلمان و چیزهایى از این قبیل است.”
در روزهاى گذشته معلمان در برخى شهرها تجمعاتى در حمایت از همکاران تهرانى خودشان داشتند. در شهر سنندج روز دوشنبه به دعوت انجمن صنفى فرهنگیان استان کردستان حدود۶۰۰ نفر از معلمان سنندج و شهرهاى دیگر در مقابل سازمان آموزش و پرورش این شهر اجتماع کردند، خواستار آزادى معلمان زندانى و اجراى لایحه نظام هماهنگ پرداخت حقوق شدند. عبدالهى:
“در شهر سارى بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر جلوى سازمان آموزش و پرورش تجمع کردند. آنجا به اینها گفته شد بله، همه زندانیها آزاد شدهاند. در قوچان حدود ۳۰۰ نفر، در سبزوار و شوشتر هم ظاهرا تجمعاتى برگزار شده. خواست معلمان دو چیز کاملا مشخصىست. یکى اینکه همکاران زندانىشان آزاد بشوند و دیگرى نظام هماهنگ پرداخت حقوق اجرا بشود.”
شیرزاد عبدالهى میگوید علیرغم هر اتهامى که به معلمان و نمایندگانشان بزنند، خواستهى معلمان کاملا مشخص است. لایحه مدیریت خدمات کشورى که کار تصویباش در مجلس انجام شده اشکالاتى دارد. عبدالهى:
“این اشکالاتش هم قابل رفع است. تنها به نظر من یک راه وجود دارد و آن اینکه بار مالى این لایحه را دولت و مجلس تامین بکنند و در فروردین ماه این لایحه را تصویب بکنند، تصویب نهایى کنند و اجرایش کنند. ضمنا باب مذاکره را با تشکلهاى صنفى فرهنگیان نبندند.”
به عبارت دیگر اگر مسئولان به مهلتى براى اجراى این لایحه نیاز دارند باید به گونه عمل کنند که جامعه معلمان بتواند به آن اعتماد کند.
“ولى متاسفانه قولى که آقاى کوهکن عضو هیات رییسه مجلس در جلسهى ۲۲ اسفند به معلمان داده بود که مشکل لایحه حل شده و در بودجه ۸۶ این لایحه گنجانیده شده و اینها، در فاصلهى ۲۵ تا ۲۶ اسفند این لایحه نظام هماهنگ را بطور کامل از بودجهى ۸۶ حذف کردند. در نتیجه معلمان یک مقدار زیادى بىاعتماد شدند و واقعا از این برخوردها عصبانى و ناراحت هستند. بهرحال باید عقلا بنشینند به کمک تشکلها فکرى بکنند، چون اگر این وضعیت ادامه داشته باشد، کانونهاى صنفى هم گفتهاند که ممکن است کار از کنترل ما هم خارج بشود و مسئولیت آن بعهدهى کسانىست که مسایل را از چارچوب خودش خارج کردهاند.”
علاوه بر اعتراضاتى که از سوى معلمان در شهرهاى مختلف ایران نسبت به دستگیرى همکاران و نمایندگانشان شده، جبهه مشارکت با صدور بیانیهاى ضرب و شتم و دستگیرى معلمان را محکوم کرده و خواستار آزادى معلمان بازداشتشده هستند. دانشجویان تحکیم وحدت از معلمان حمایت کردهاند و گروهى از شخصیتهاى سیاسى و فرهنگى که حدود ۳۰۰ نفر هستند با صدور یک اطلاعیه اقدام به سرکوب معلمان را محکوم کردهاند.
“کانون مدافعان حقوق بشر واکنش نشان داده به این دستگیرىها و الان خانوادهها دنبال این هستند که براى معلمها وکیل بگیرند. در شب گذشته و صبح امروز تعدادى از اینها با خانوادههاشان تماس تلفنى گرفتند.”
و قرار براین است که اگر نمایندگان معلمان آزاد نشوند شب عید را درکنار آنها سرکنند. یعنى با سفره هفت سین پاى دیوار زندان اوین
صدای آلمان
