۲۵ مرداد ماه سال ۸۶ ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه عصر با دوستان همبندی در بند ۴ زندان مرکزی سنندج به تماشای اخبار کردستان نشسته بودیم، که مجری خبر فوت مرحوم مهندس بهاءالدین ادب را اعلام کرد، گویی آبی سرد بر تن زندانیان ریخته شد، آن همه همهمه و صدا به یکباره به خاموشی گرایید، فضایی سرد و دلگیر همراه با سکوتی سرشار از حسرت بر زندانیان مستولی گشت، به راستی چرا با مرگ چنین فردی حتی کسانی که به دلایلی خود گرفتار زندان بودند.
اغلب کسانیکه گذرشان به "سنندج" افتاده است و در شهر دفها و مسجدها را به زیبایی و نشاط ستوده اند لابد در حاشیه یکی از خیابان های اصلی شهر، مسجد "ادب" را نیز به یاد میآورند و یا نام خیابان و مجتمع های آپارتمانی "ادب" را حداقل برای یکبار شنیده اند. به باور بسیاری، آنچه که از ادب شخصیتی برجسته و چهره ای محبوب در میان عموم ساخته است نه ثروت او بود و نه احداث کارخانه و ایجاد جاده! بلکه پایمردی اش برای رفع تبعیض های قومی و مذهبی و استیفای حقوق ملت کرد بود که او را به یکی از چهره های ماندگار این قوم مظلوم و ستم کشیده تبدیل کرد. یادش گرامی باد.
لایحه ی حمایت از خانواده را نه تنها اجحافی در حق زنان و آزاد گذاشتن دست مردان ثروتمند برای خرید و فروش زنان، بلکه توهینی بزرگ به جامعه می دانم و به عنوان یک شهروند ایرانی مخالفت خود را با این لایحه اعلام میکنم. تصویب این لایحه به معنای وارد کردن ضربه ای جبران ناپذیر به فردای ایران خواهد بود. بهتر است به جای نقشه کشیدن برای تصاحب زنان بیشتر، بیاندیشیم و قضاوت کنیم که اگر در جایگاه یک زن قرار داشتیم می توانستیم این همه توهین و تحقیر را تاب بیاوریم؟
دختری کارگر به نام مهتاب احمدزاده، 15 ساله، اهل پیرانشهر که به همراه خانواده خود در یک کارگاه جوجهکشی در شهر نقده مشغول به کار بود، پس از تعرض صاحبکار به وی و به علت فشارها و آسیب روحی و روانی حاصله، این تجاوز اقدام به خودسوزی کرد. او به علت شدت جراحات وارده ناشی از سوختگی در محل حادثه جان خود را از دست میدهد. هفته پیش در حالی این گزارش منتشر شد که چندی پیش دختری کارگر به نام گلاویژ سلطاننیا، 19 ساله در شهر همدان در اثر آسیب روحی ناشی از تعرض صاحبکار اقدام به خودسوزی نموده بود.
روح تفکر امروز بشر تعدد زوجات را امری نا عادلانه می داند حتا اگر مرد دارای تمکن مالی باشد و بتو.اند بین همسران خود به عدالت! رفتار کند. قانون گذار در این ماده با نگاهی مرد سالارانه به نهاد خانواده می نگرد. پیش فهم ها و پیش فرض های نادرست خود را در برداشت خود از عدالت دخالت می دهد. آیا مردان دارای ثروت را از حق تعدد زوجات بهره مند دانستن خود ناعادلانه رفتار کردن بین مردان غنی و فقیر نیست؟ از هر طرف که به این ماده ی لایحه نظر افکنیم نا عادلانه بودن آن آشکار است.
آمار خشونت علیه زنان در بیشتر کشورهای جهان رقمی شگفت انگیز را به خود اختصاص داده است و به نوعی می توان آن را یک معضل جهانی دانست. اما چند تفاوت اساسی بین خشونت علیه زنان در ایران (و بیشتر کشورهای منطقه) و کشورهای توسعه یافته همچون امریکا – کشوری که هم اکنون در آن ساکن هستم- وجود دارد که بر عمق فاجعه می افزاید. شناخت و بررسی این اختلاف که بیشتر ریشه در فرهنگ، عرف، قوانین و مدیریت ناکارآمد کشور دارد، کمک می کند تا در راه مبارزه با خشونت علیه زنان گامی به پیش برداریم.
کمیته انضباطی دانشگاه امیر کبیر در آستانه سال نو سه دانشجوی فعال این دانشگاه را با صدور رای های سنگین به محرومیت چند ترم از تحصیل محکوم کرده است.
عباس حکیم زاده عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی به همراه دو دانشجوی دیگر به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده است.
عباس حکیم زاده در گفت وگو با رادیو فردا گفت که رای او به طور غیابی صادر شده و فرصت دفاع نیز به وی داده نشده است.
آقای حکیم زاده می افزاید: «کمیته های انضباطی با این هدف ایجاد شد که حرمت دانشجو حفظ شود و اگر مساله ای هم هست در خود دانشگاه حل شود وکار دانشجو به دادگاه ها کشانده نشود، اما عملکرد این کمیته ها آن چنان ضد دانشجوئی است که دانشجویان از دست آنها به دادگاه ها شکایت می برند و در بسیاری از مورد ها دادگاه یا دیوان عدالت اداری رای کمیته ها را غیر قانونی اعلام می کند.»
در حالی که در سالگرد انقلاب وتقارن آن با ماه محرم جشن سراسری در کشور برگزار می شود آقای حکیم زاده جرم خود را جشن دانشجویان در همان روزها دانسته است.
او و دو دانشجوی دیگر را در آستانه نوروز و سال نو به محرومیت از تحصیل و محرومیت از تسهیلات دانشگاهی محکوم شده اند.
نگرانی فعالان حقوق بشر
چندی پیش، فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و امریکا، در گزارشی سالانه از وضعیت دانشجویان در ایران، نگرانی خود را از برخورد نهاد های امنیتی با دانشجویان اعلام کردند.
بر اساس این گزارش، ۱۹ دانشجو در فاصله اول آذر ماه سال ۸۴ تا آخر آبان ماه سال ۸۵، توسط نهادهای امنیتی کشور بازداشت شده اند؛ بیش از ۴۵ تن از دانشجویان به دادگاه احضار شده، و ۲۴ دانشجو محاکمه شده، و برای ۲۸ دانشجو نیز از سوی دادگاه ها حکم صادر شده است.
این گزارش می افزاید که بیش از ۱۴۲ تن از دانشجویان به کمیته های انضباطی احضار و ۱۲ تن از دانشجویان دانشگاه های مختلف توسط نهادهای امنیتی مورد بازجویی قرارگرفته اند.
همچنین بنا به این گزارش برای ۸۲ تن از دانشجویان، توسط کمیته های انضباطی احکام تعلیق موقت، ممنوعیت ورود به دانشگاه و احکام مشابه صادر شده، و ۲۲ تن از دانشجویان از دانشگاه اخراج شده اند.
گزارش سالانه فعالان حقوق بشر
فعالان حقوق بشر می گویند که در سال گذشته ۳۲ نشریه دانشجویی متعلق به دانشجویان منتقد توقیف شده و از انتشار بازمانده اند.
به نوشته این گزارش «نیروهای انتظامی، وزارت اطلاعات، کمیته های انضباطی، هیئت نظارت برنشریات دانشجویی، هیئت نظارت بر تشکل های دانشجوئی، هیئت نظارت بر دانشگاه ها، و بسیج دانشجویی » نیز در یک سال گذشته بیشترین نقش را در آنچه «سرکوب دانشجویان» توصیف شده، بر عهده داشته اند.
این گزارش تصریح می کند «روسای انتصابی دانشگاه ها، معاونان دانشجویی، امامان جمعه، نمایندگان ولی فقیه در دانشگاه ها، سپاه پاسداران، صدا و سیما، شورای نگهبان، وزارت اطلاعات و جامعه اسلامی دانشجویان از جمله شاکیان بسیاری از داشجویانی بودند که در فاصله آذر ۸۴ تا پایان آبان ماه ۸۵ بازداشت یا محاکمه شده اند.»
در کنار برخوردهای قضایی، همچنین ده ها مورد درگیری فیزیکی دانشجویان و اعضای بسیج دانشجویی گزارش شده، که مهم ترین مورد در دانشگاه صنعتی شریف رخ داد و طی آن گروهی که «لباس شخصی ها» نامیده می شوند و اعضای بسیج دانشجویی، با دانشجویان معترض به تدفین سربازان گمنام در محوطه دانشگاه درگیرشدند.
رادیو فردا
امیر آرمین
