همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
بعد از تشکیل جلسه فوق العاده شورای فرهنگی دانشگاه که احتمالا به دنبال استقبال پر شور ! دانشجویان از نورآذر در خوابگاه چمران رخ داد در آخرین ۵ شنبه تحصیلی دانشجویان در حالی که اکثر دانشجویان دانشگاه را ترک کرده بودند دیوار های دانشگاه را اعلامیه ای پر کرد که اراده ساختار تکثر ستیز دانشگاه ما را عیان می کند اعلامیه ای که در ذیل می آید در کنار بازگشت عنصری مثل خانم عسکری نشان از اراده جدید برای دور تازه محدودیت ها و برخوردهای غیرانسانی کمیته نامشروع انضباطی است که دانشگاهیان هیچ نقشی در آن ایفا نمی کنند و پایگاه اعمال فشار حاکمان غیر منتخب بر ساحت مقدس دانشگاه است . نکته جالب این است که وبلاگ شورای صنفی مسئولین – خوابگاه به جای انعکاس پشت پرده این تلاش برای تحدید و تهدید دانشجویان به انعکاس مسائل مسئولین شاد کن جلسه شورای فرهنگی می پردازد که نشان از ریشه نداشتن این شبه نهاد دانشجویی مدیریت شده به دست مسئولان می دهد .
اما بند های این بند نامه
الف ) تخلفات عمومی شامل :
۱ – تهدید ۲- تطمیع ۳- توهین ۴- ضرب و جرح ۵- سرقت ۶- رشوه ۷ – اختلاس
ب) تخلفات آموزشی و اداری شامل :
۱- تقلب در امتحان
۲- فرستادن شخص دیگر به جای خود به امتحان یا شرکت به جای دیگری در امتحان.
۳- اخلال یا یا ایجاد وقفه یا ایجاد مزاحمت برای برنامه ها یا نظم خوابگاه .
۴- اخلال یا یا ایجاد وقفه یا ایجاد مزاحمت برای برنامه ها یا نظم دانشگاه.
۵- عدم رعایت مقررات دانشگاه.
۶- عدم رعایت مقررات خوابگاه.
۷- ایراد خسارت به اموال دانشگاه یا خوابگاه یا سایر اموال بیت المال.
۸- ایراد خسارت به اموال شخصی.
ج) تخلفات سیاسی شامل :
۱- دادن اطلاعات خلاف واقع یا کتمان واقعیت از روی عمد.
۲- عضویت در گروه های محارب یا مفسد یا ملحد یا هواداری.
۳- فعالیت و تبلیغ به نفع گروهک ها یا مکاتب الحادی و غیر قانونی.
۴- توهین به شعائر اسلامی یا ملی و ارتکاب اعمالی بر ضد نظام جمهوری اسلامی.
۵- ایجاد بلوا و آشوب و نشر اکاذیب و شایعه سازی در محیط دانشگاه.
د ) تخلفات اخلاقی شامل :
۱- استعمال مواد مخدر یا شرب خمر و قمار.
۲- استفاده و توزیع نوار های ویدئویی یا صوتی یا لوحه های رایانه ای مستهجن و استفاده و پخش آهنگ ها یا تصاویر غیر مجاز از طریق گوشی همراه .
۳- عدم رعایت پوشش اسلامی و استفاده از پوشش و آرایش مبتذل ( استفاده از مانتو ها و لباس های کوتاه و تنگ )
۴- استفاده یا توزیع و تکثیر کتب ،مجلات ، عکس های مستهجن و یا آلات لهو و لعب .
۵- عدم رعایت شئون دانشجویی.
۶- عدم رعایت موازین قطعی شرعی در ارتباط با نامحرم .
۷- ایجاد مزاحمت.
۸- تشکیل یا شرکت در جلسات نامشروع.
و توجیه محدود کنندگان :
به منظور تحقق آرمان ها و پاسداری از جایگاه رفیع دانشگاه و کمک به سالم نگه داشتن محیط آموزشی و پژوهشی و تامین حقوق عمومی دانشگاهیان و حفظ کرامت دانشجو و مقابله با بی نظمی، هنجار شکنی و نادیده گرفتن حقوق فردی و اجتماعی دیگران، مواردی از جرایم و تخلفاتی که قابل طرح و رسیدگی کمیته انضباطی است به شرح زیر می باشد.
