یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
دبیرکل «آموزش بین الملل»، به نمایندگی از ۳۰ میلیون عضو این اتحادیه در ۱۶۹ کشور جهان، در نامه ای به محمود احمدی نژاد رئیس حکومت اسلامی ایران، دستگیری صدها معلم در تهران را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط بازداشت شدگان، گفتگوی دولت با نمایندگان معلمین، تامین حقوق فرهنگیان و تضمین فعالیت های اتحادیه های کارگری در ایران شده است. این نامه روز ۲۵ اسفند ماه در بروکسل منتشر شده است:
جناب رئیس جمهور احمدی نژاد،
من از طرف ۳۰ میلیون عضو آموزش بین الملل (ایی آی) در ۱۶۹ کشور برایتان نامه می نویسم و سرکوب خشونت بار و دستگیری صدها معلمی را که در سراسر ایران برای دستمزدی درخورتظاهرات می کردند محکوم می کنم.
ایران از اعضای قدیمی سازمان بین المللی کار (آی ال او) است و بنابراین ضروری است که از بیانیه آی ال او در مورد اصول بنیادین و حقوق کار که آزادی تجمع و حق قرارداد جمعی را تضمین می کند تبعیت کند. این حقوق به همه اتحادیه های کارگری و انجمن های حرفه ای از جمله انجمن های متعدد معلمین فعال در ایران مربوط می شود.
معلمین برای تائید حقشان در دستمزدی شایسته زندگی تظاهرات می کنند. کیفیت آموزش کودکان نیازمند معلمینی است که خوب آموزش دیده باشند، دستمزد کافی دریافت کنند و در شرایط کاری خوبی قرار بگیرند. در این صورت آنها می توانند کارشان را در کلاس خوب انجام دهند. معلمین و نمایندگان انجمن های آنها با سازماندهی تظاهرات در مقابل مجلس و وزارت آموزش و پرورش تقاضای گشایش باب مذاکره ای عادلانه داشتند. آموزش بین الملل بشدت از خبر جلسه در تاریخ ۲۲ اسفند ماه در مجلس استقبال کرد. متاسفانه جلسه ای که برگزار شد نشان داد که مقامات ایرانی به گفتمان اجتماعی بی توجه اند و به حقوق اتحادیه های کارگری آنگونه که در معیارهای بین المللی کار ملحوظ شده اعتنایی نمی کنند.
دستگیری صدها معلم در ۲۳ اسفند ماه ۱۳۸۵ همچنین بوضوح نقض بیانیه جهانی حقوق بشر است آنگونه که در ماده ۲۰: “هر کسی حق تجمع مسالمت آمیز و تشکیل انجمن دارد” و ماده ۹: “هیچ کسی نباید در معرض بازداشت، دستگیری و یا تبعید خودسرانه قرار گیرد.”مورد تاکید قرار گرفته است.
آموزش بین الملل به شما آقای رئیس جمهور توصیه می کند که:
• آزادی بدون قید و شرط همه معلمان و نمایندگان آنها را که بخاطر تظاهرات دستگیر شده اند تضمین کنید،
• باب مذاکرات جدی با نمایندگان معلمین را در زمینه تقاضای طولانی مدت آنها برای بهبود دستمزدهاشان و شرایط قابل احترام کاری بگشائید،
• اطمینان بدهید که در آینده حقوق معلمین و سازمانهای کارگری برای فعالیتهایشان و در برگزاری جلسات و اعتراضات عمومی مرتبط با شرایط کار و سیاست اقتصادی اجتماعی مورد احترام قرار می گیرد.
آموزش بین الملل از پاسخ مثبت به این خواسته ها استقبال می کند اما در عین حال به نظارت وضعیت در ایران ادامه می دهد.
با احترام
فرد ون لی وون
دبیر کل
رونوشت:
آیت الله سید علی خامنه ای
غلامعلی حداد عادل، رئیس مجلس شورای اسلامی، نمابر ۹۸۲۱۶۴۶۱۷۴۶
جناب محمد جهرمی، وزیر کار و امور اجتماعی، نمابر ۹۸۲۱۶۶۹۳۱۰۶۲
جناب منوچهر متکی وزیر امور خارجه،نمابر۹۸۲۱۶۶۷۳۱۴۹
محمد رضا البرزی نماینده دائم در موسسات سازمان ملل، نمابر: ۴۱۲۲۷۳۳۰۲۰۳
سازمان بین المللی کار
کنفدراسیون بین الملی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی)
