همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیر با صدور بیانیهای نسبت به محدودیتهای ایجاد شده برای این تشکل دانشجویی اعتراض کرد:
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از شروع فعالیتهای خود در دوره جدید شاهد برخوردها و محدودیت های تازه ای بوده است که لازم می داند در این رابطه به دانشجویان و مسئولین دانشگاه نکاتی را عرض نماید :
۱ _ درخواست اردوی انجمن اسلامی توسط شورای فرهنگی دانشگاه به بهانه اختلاط دختران و پسران دانشجو لغو گردیده است. این در حالی است که در اقدامی تبعیض آمیز این شورا با اردوهای ایدئولوژیک شاخه ی دانشجویی سپاه پاسداران آن هم به صورت مختلط موافقت می کند. عمده ی این مخالفت ها نیز توسط بسیج و به همراه پدر معنوی اش ( نهاد نمایندگی رهبری ) صورت گرفته است.
گرچه چنین عملی توسط این دو نهاد امری بدیع و عجیب نمی باشد ، اما در مورد دیگر مسئولین فرهنگی دانشگاه جای پرسش است که چگونه به خود اجازه می دهند که اختلاط دانشجویان را ابتذال بپندارند وچه راحت شعور دانشجو و دانشگاهیان را به عنوان قشر نخبه جامعه زیر سئوال می برند و به ارتباطات دانشجویان به دیده ی شک و تردید می نگرند. مگر نه این است که دختران و پسران دانشجو در سال های آینده باید در یک محیط شغلی با یکدیگر همکاری و ارتباط داشته باشند.
۲ _ در حالی که ۸ مارس ( ۱۷ اسفند ) در همه ی کشورها ی جهان به عنوان “روز جهانی زن” به رسمیت شناخته شده است و مراسم گوناگونی در این رابطه اجرا می گردد، در ایران و در آستانه ی این روز میمون شاهد بازداشت فعالین حقوق زن بودیم و قوه ی قهریه دولت مهرورز با حمله و هجوم به زنان و مردان آزاده ای که قصد بزرگداشت روز جهانی زن را داشتند، بار دیگر به صورتی عریان خشونت خود را به نمایش گذاشت . در دانشگاه نیز با اجرای هرگونه برنامه در این رابطه مخالفت می شود به طوری که انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه - فراگیرترین تشکل دانشجویی- حق برگزاری هیچ گونه برنامه ای در این رابطه را ندارد. این در حالی است که نهاد نمایندگی رهبری در اجرای هر برنامه ای آزاد است و متقارن با این ایام بی هیچ محدودیتی برنامه ای با موضوع زن برگزار می کند و این است معنای عدل اسلامی !
متاسفانه توهم توطئه چنان گریبان مسئولین فرهنگی دانشگاه را گرفته است که در هر برنامه ای رد پایی از مستکبرین می بینند که قصد براندازی دارند! و با چنین بهانه های واهی دانشجویان را غافل و یا مزدور بیگانه می پندارند.گویی این بیماری فراگیر شده است و اینگونه ۱۹۷ کشور جهان را در برابر خویش قرار داده اند .چه با شتاب در بیراهه ای تاریک می تازید!
با چنین توهمی سال ها است که به زنان کشورمان ظلم شده و حقوق آنان مورد هجمه و حمله قرار گرفته است. انجمن اسلامی دانشجویان این روز را به بانوان دانشجو تبریک گفته و به مسئولین فرهنگی دانشگاه نصیحت می کند که از توهم توطئه بیرون آیند که فرجام مناسبی ندارد.
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی این ره که تو می روی به ترکستان است
۳ _ با برگزاری مراسم “ادبیات مدرن ایران و نقش صادق هدایت در آن” مخالفت گردیده است، آن هم به دلیل تخلف ! در برنامه ی “جشن یلدا”. چنین عملی نقض صریح آیین نامه تشکل های دانشجویی است. زیرا بر اساس همین آیین نامه در صورتی که تخلف یک تشکل در بار اول محرز گردد، هیئت نظارت تنها حق دادن تذکر به صورت کتبی را دارد و نمی تواند برنامه ی دیگری را به استناد آن تخلف لغو نماید. و این اقدام هیئت نظارت یا نشان از عدم شناخت صحیح این هیئت به قوانین موجود بوده است، یا عملی سلیقه ای تنها در جهت ایجاد مانع بر سر فعالیت انجمن اسلامی می باشد.
با توجه به عملکردهای ذکر شده به مسئولین دانشگاه هشدار می دهیم که در رفتار خود تجدید نظر نمایند، که در غیر این صورت انجمن اسلامی دانشجویان در رفتار و تعامل خود با مسئولین دانشگاه تجدیدنظر خواهد کرد. مسئولین دانشگاه باید بدانند در صورت تداوم چنین روند تبعیض آمیزی و لغو برنامه های آتی انجمن اسلامی، دیگر جهت برگزاری مراسم و اردوهای خود، لزومی برای پیگیری مجوز از سوی دانشگاه نمی بینیم و بدون هماهنگی با دانشگاه و با پشتوانه ی دانشجویی خود به مسیری که در پیش گرفته ایم ادامه خواهیم داد.
ادوارنیوز
