همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
تجمع گروهی از فعالان سیاسی، دانشجویی و زنان به مناسبت ۸ مارس در میدان بهارستان با حمله پلیس به خشونت کشیده شد.
به گزارش شاهدان عینی در پی فراخوان برای تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی در ساعت ۲ بعد از ظهر امروز پلیس ضد شورش و نیروهای امنیتی با برقراری تدابیر شدید امنیتی( که از صبح امروز و به دنبال تجمع معلمان آغاز شده بود) اقدام به ضرب و شتم و پراکنده سازی جمعیت ۳۰۰ نفره ای که در ضلع شمالی میدان بهارستان و در برابر ایستگاه مترو تجمع کرده بودند کرد.
نیروهای گارد ویژه ناجا با خشونت چندین نفر از فعالان سیاسی و دانشجویی حاضر در تجمع
از جمله عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانش آموختگان ، مرضیه مرتاضی و فاطمه گوارایی را مورد ضرب و شتم قرار دادند. نیروهای امنیتی یکی از خبرنگاران حاضر در تجمع را نیز مورد ضرب و شتم قرار دادند.
نیروهای امنیتی و انتظامی چندین مرتبه با هجوم به جمعیت اقدام به هدایت حاضران بسمت میدان بهارستان کردند با این وجود فعالان زن موفق شدند بیانیه خود به این مناسبت را توسط خانم شهلا انتصاری قرائت کنند.
تعداد زیادی از زنان پلیس نیز در میدان بهارستان حضور داشتند.
در پایان نیروهای انتظامی برای دقایقی شهلا انتصاری و دو نفر دیگر از فعالان زنان را بازداشت و سپس آزاد کردند.
در این تجمع همچنین بابک احمدی و خشایار دیهیمی حضور داشتند
برخی اخبار از بازداشت ۶ زن و ۱ مرد در لحظات پایانی تجمع حکایت می کند.
همچنین خبرگزاری فارس از ظهر امروز خبر داد که مجلس شورای اسلامی بعد از ظهر امروز جلسه علنی ندارد!
متن بیانیه قرائت شده در تجمع زنان
متن بیانیه قرائت شده در تجمع امروز میدان بهارستان به شرح زیر است:
فعالان جنبش زنان سالهاست که با چشم انداز همبستگی زنان ایران و جهان و طرح مطالبات مدنی ، خواهان برگزاری روز جهانی زن بوده اند . متاسفانه به رغم تلاش های مستمر گروههای مختلف زنان در مسیر احقاق حقوق انسانی و شهروندی ، همواره با محدودیت ها و موانع بی شماری روبرو بوده ایم.
امسال نیز بر آن شدیم تا با طرح مطالبات زنان، در تجمعی مسالمت آمیز( طبق ماده ۲۷ قانون اساسی) در مقابل نهادی که به باور ما باید برآمده از آرای ملت باشد، با تاکید بر خواسته های دمکراتیک و برحق خود روز جهانی زن را گرامی بداریم .
اینک اعلام می کنیم که به علت برخورد خشونت آمیز نیروهای انتظامی با فعالان جنبش زنان در ۱۳ اسفند که منجر به بازداشت ۳۳ نفر از آنان - از جمله گروه هماهنگ کننده- شد و با ادامه بازداشت سه نفر از فعالان جنبش زنان در زندان اوین، که دو تن از ایشان عضو گروه هماهنگ کننده هستند، و همچنین به علت آزادی تعدادی از گروه هماهنگ کننده مراسم در اولین ساعات روز ۱۷ اسفند، امکان مدیریت و سازماندهی مراسم روز جهانی زن از گروه هماهنگ کننده سلب شده است .
در همین راستا با تبریک مجدد روز جهانی زن که امسال به نام “همبستگی برای آزادی ، برابری ، عدالت جنسیتی” نام گذاری شده است ، دست کلیه حمایت کنندگان را می فشاریم و تقاضا داریم به منظور جلوگیری از بروز هرگونه خشونت و یا سو استفاده ، با اخلاق مدنی و صلح جویانه، گروه هماهنگ کننده را در مقابل مجلس، یاری کنید .
گروه هماهنگ کننده : شهلا انتصاری ، فاطمه گوارایی ،مرضیه مرتاضی لنگرودی ، رضوان مقدم
مصاحبه با آسیه امینی، یکی از فعالین زن در خصوص تجمع امروز زنان
مراسم هشتم مارس که قرار بود مقابل مجلس شوراى اسلامى برگزار شود با حضور ماموران امنیتى و انتظامى و خشونت آنها با حاضران از هم پاشید. این در حالى بود که گروه هماهنگ کننده این مراسم با توجه به بازداشت دو نفر از اعضاى خود، تصمیم به لغو تجمع گرفته بود.
اعضاى این گروه که بامداد امروز از زندان آزاد شدهاند، طى اطلاعیهاى خبر داده بودند که به منظور جلوگیرى از هر گونه خشونت یا سوءاستفاده، از برگزارى این مراسم خوددارى مىکنند. آسیه امینى روزنامهنگار که بامداد امروز از اوین آزاد شد، از چگونگى پاشیده شدن مراسم گفت.
مصاحبه: مهیندخت مصباح
خیابان بهارستان چه خبر بود خانم امینى؟
آسیه امینى: حشونت خیلى شدید بود. شدت خشونت طورى بود که ما حتى نتوانستیم دوستانمان را پیدا کنیم. با وجودیکه اعلام کرده بودیم ما فقط به قصد نفى خشونت مىرویم کار به حرف زدن نکشید.
یعنى منتظرتان بودند تا شما را بزنند؟
آسیه امینى: بله! نیروى ضد شورش و نیروهاى امنیتى و انتظامى تمام محوطه بهارستان را پر کرده بودند.
جمعیت چقدر بود؟
آسیه امینى: قکر کنم بیش از هزار نفر. البته جمعیت متحرک یا در حال دویدن بود. مردم گله به گله ایستاده بودند. اما مىتوان گفت تمام محوطه بالاى بهارستان پر بود.
شما مضروب شدهاید؟ فرار کردهاید؟
آسیه امینى: من و خانم مرضیه مرتاضى و خانم فاطمه گوارایى که با هم بودیم هر سه به شدت کتک خوردیم. دوستان دیگر هم همینطور. شهلا انتصارى و رضوان مقدم هم همینطور که امروز صبح همه آزاد شدیم، هم کتک خوردیم و هم این که هیچ اطلاعى از سایر دوستانمان نداریم.
کتک خوردید یعنى چه؟ مشت و لگد زدند یا باتوم؟
آسیه امینى: هم کتک زدند و هم باتوم!
مردم چه عکسالعملى داشتند؟
آسیه امینى: اصلا فرصت واکنش نبود. مامورها خیلى زیاد بودند و همه را مى پراندند. وقتى باتوم مىبینى، مجبورى تخلیه کنى و فرار کنى. فرصت واکنش نیست.
هیچیک از نمایندهها خبر داشتند این پشت چه مى گذرد؟
آسیه امینى: انشاءالله که داشتند!
شما چیزى ندیدید؟
آسیه امینى: نه ما ندیدیم. امیدواریم خبردار شده باشند. حتى اگر پشت پنجرهها هم آمده بودند، مسلما مىدیدند چه مىگذرد.
کسى بازداشت شد؟
آسیه امینى: من خبر ندارم.
شما از محل دور شدهاید و دارید به خانه هایتان برمىگردید؟
آسیه امینى: بله من در راه خانه هستم
از سه نفرى که هنوز در زندان هستند خبرى دارید؟
آسیه امینى: من دارم به دیدار خانوادههایشان مىروم. هنوز خبرى از آنها نداریم.
