یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
روزنامه کیهان که در روزهای اخیر به انتشار اخباری بر ضد جنبش زنان پرداخته بود در شماره دوشنبه خود نیز با اشاره به بازداشت فعالین زن پیروزمندانه از شکست و فروپاشی طرح کمپین خبر داد. به نظر می رسد با توجه به اینکه روزنامه کیهان معمولا نظرات دستگاههای امنیتی را بازتاب می دهد، گستره فعالیت و نفوذ طرحهای کمپینی به گونه ای بوده که موجبات هراس این نهادها را فراهم ساخته است. متن خبر کیهان در پی می آید:
پس از افشای ارتباط برخی نهادهای فمینیستی زنان با مجریان آمریکایی طرح های براندازی نرم نظام جمهوری اسلامی ایران، از جمله تعامل ارگانیک «کمپین¤ یک میلیون امضاء علیه قوانین تبعیض آمیز!» با سرویس های اطلاعاتی هلند و آمریکا و تغذیه مالی این کمپین از بودجه های ۵۷ میلیون دلاری و ۵۱ میلیون یورویی آمریکا و هلند، این نهادها و «ان.جی.او»ها با ریزش ناگهانی نیرو و حتی کناره گیری ایدئولوگ ها و فعالانشان مواجه شده اند.
«کمپین یک میلیون امضاء» که با شعار «تغییر برای برابری» از شش ماه پیش آغاز به کار کرد، بزرگترین ائتلاف میان سکولارها، لیبرال ها، لائیک ها و پیوندی برای ارتباط براندازان با مدعیان اصلاح طلبی محسوب می شد و چهره هایی نظیر سیمین بهبهانی، شیرین عبادی، شهلا شرکت، منیرو روانی پور، فرهاد آئیش، جعفر پناهی، فریده غیرت تا فعالان سیاسی ای نظیر فاطمه راکعی (رئیس فراکسیون زنان مجلس ششم)، زهرا اشراقی (مشاور امور بانوان وزیر کشور در دولت خاتمی)، زهره آغاجری، زهرا نوری، فخرالسادات محتشمی پور (رئیس کمیته زنان حزب مشارکت ایران)، آذر منصوری (معاون دبیر کل حزب مشارکت) در آن حضور داشته اند.
علیرغم این ائتلاف التقاطی، با گذشت شش ماه از فعالیت کمپین و برگزاری کارگاههای آموزشی گردانندگان آن نشانه های فروپاشی کمپین، در آستانه روز جهانی زن (هشتم مارس)، ظاهر شده است.
افشای پشت صحنه امنیتی این کمپین از سوی کیهان از جمله ماجرای دخترکان و پسرکان عتیقه -پیرمردها و پیر زنان ضدانقلاب- سبب گشته تا بیانیه روز شنبه فعالان این کمپین که به مناسبت استقبال از روز جهانی زن صادر شده است، به عنوان مهمترین بیانیه آنان در سال، کمتر از پنجاه امضاء داشته باشد و حتی چهره های مدعی اصلاح طلبی و طیف سکولار کمپین از امضاء این بیانیه خودداری نمایند.
این بیانیه که با کمتر از پنجاه امضاء منتشر شد و در رسانه های بیگانه بازتاب های فراوانی یافت تا با تجمعی گسترده، قدرت کمپین یک میلیون امضاء را به خیال خام خود، به رخ زنان مسلمان، مردم و نظام جمهوری اسلامی ایران بکشد، حتی نتوانست اجتماعی از همان امضاء کنندگان خود را ساماندهی کند. این تجمع دیروز با حضور تنها چهل نفر از خود امضاء کنندگان بیانیه کمپین، روبروی دادگستری تهران برگزار شد.
پس از این تجمع رسانه های اپوزیسیون با نشر اخبار کذب همیشگی، مدعی خشونت پلیس در برخورد با این گردهم آیی غیر قانونی شدند.
با فروپاشی کمپین و تبدیل شدن آن به «کمپین پنجاه امضاء!» اکنون همه رسانه های اپوزیسیون برای بزرگنمایی این عناصر و به حاشیه بردن ریزش نیروهای مخالف نظام، طرح جنگ روانی و خبرسازی مجعول را با هدف رو در رو قلمداد کردن پلیس و مردم دنبال می کنند.
چندی پیش فاش شد که مینا سعدادی (عضو هیأت اجرایی سازمان کمونیستی فدائیان خلق، شاخه اقلیت!) از ایدئولوگ های این کمپین است که مسئولیت آموزش های امنیتی فمینیست های ایرانی را هم بر عهده دارد.
انتشار این رسوایی ها از سوی کیهان و تعاملات میان گروهک های تروریستی و کمونیستی با حامیان کمپین که از کانون نویسندگان جوان تا حزب مشارکت ایران را شامل می شود، سبب گشته تا برخی از حامیان کمپین که عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا(س) و مدرس و محقق برخی پژوهشکده های اسلامی هستند، حتی در ارتباطات و دیدارهای خود با فمینیست های وابسته به محافل اطلاعاتی غرب محتاطانه تر از پیش عمل کنند.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
¤ کمپین CAMPAIGN به معنای مبارزه، لشگرکشی و نیز درگیری های غیرنظامی و تبلیغاتی است و از آنجا که حرکت مورد اشاره در این خبر ویژه به همین نام در میان گروههای ضدانقلاب شناخته می شود، از انتخاب واژه معادل فارسی برای آن صرفنظر کردیم.
ادوارنیوز
