در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
به دنبال اعتراض تعدادی از دانشجویان روزانه دانشکده فنی مهندسی دانشگاه اراک خوابگاه طاها ترم یک نسبت به نا مناسب وغیر بهداشتی بودن این خوابگاه ، این دانشجویان از خوابگاه اخراج شدند .
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران ( ایسنا )منطقه مرکزی این اقدام از سوی مسئول خوابگاه خود گردان طاها در خیابان طالقانی در حالی رخ دادکه این دانشجویان ساعت ۹:۳۰شنبه شب هفته جاری خواستار بهبود خدمات رفاهی –بهداشتی در خوابگاه شده بودند . یکی از داشجویان این خوابگاه در مورد این اتفاق به ایسنا گفت : بعد از اعتراض دانشجویان نسبت به وضع نامناسب خوابگاه خود گردان با تهدید مسئول خوابگاه مواجه شدیم که حق اعتراض ندارید .
این دانشجو تصریح کرد :در حین بحث مسئول خوابگاه، با برخورد نامناسب خطاب به دانشجویان با تعین ضرب العجل سه دقیقه ای و اینکه بعد از این مهلت اگر از خوابگاه خارج نشوید از اماکن دعوت می کنم و یا شما را به کمیته انضباطی دانشگاه می کشانم دانشجویان به دلیل اینکه ترم یک بودند سریع بعد از این برخورد وسایلشان را جمع کردند و به بیرون از خوابگاه رفتند.
او افزود :این در حالی بود که ساعت یازده شب وهوا به شدت سرد بود ودانشجویان هیچ پناهی نداشتند وشب را در خیابان گذراندند .
یکی دیگر از دانشجویان به ایسنا گفت:دانشجویان از این خوابگاه در حالی اخراج شدند که برای خوابگاه در یک ترم تحصیلی ۱۴۰ هزار تومان هزینه پرداخته بودند واز همان ابتدا با برخورد نامناسب مسئول خوابگاه مواجه بودند .
وی تصریح کرد : برای دانشجویان آنچه جای سئوال دارد این است که چرا خوابگاهی که متولی آن دانشگاه است این افراد چنین اقداماتی را می توانند انجام دهند .
او افزود : ما می گوییم در جامعه ما، به مغازه ها واماکن دستور رعایت موازین بهداشتی می دهند پس چگونه است خوابگاه که محل زندگی است نباید اصول وموازین بهداشتی را رعایت کند واز حداقل امکانات بهداشتی و رفاهی بر خوردار باشد .
همچنین خبر نگار ایسنا برای انجام مصاحبه با معاون امور دانشجو یی دانشگاه اراک جهت شفاف سازی این اتفاق بی نتیجه ماند .
به گزارش ایسنا منطقه مرکزی دکتر مقیاسی در مراجعه خبر نگار ما به دفتر ایشان برای انجام مصاحبه در خصوص چگونگی واقعه با بیان اینکه قرار است با دانشجویان اخراجی ملاقات داشته باشد نمی تواند اظهار نظر کند به خبرنگار ایسنا گفت :می توانید با مسئول امور خوابگاهها مصاحبه کنید .
خبر نگار ایسنا علیرغم تلاش زیاد نتوانست با وی صحبتی داشته باشد. و تلفن همراه مقیاسی و تقوایی هم جواب نداد .
یکی از دانشجویان اخراجی هم بعد از ملاقات با معاون دانشجوی دانشگاه اراک به ایسنا گفت : این معاونت با ابراز تاسف از آنچه اتفاق افتاده است قول پیگیری داد .
وی افزود :همچنین معاون دانشجوی دانشگاه اراک دانشجویان را به خوابگاه دیگر هدایت کرد و دانشجویان هم به دلیل وجود شرایط نامناسب حاضر به بازگشت به این نوع خوابگاهها نیستند و خواستار بهبود وضعیت این خوابگاهها هستند .
گفتنی است این خوابگاه ۱۲۰ نفر ظرفیت دارد اما ۵۰ دانشجو در آن ساکن هستند و این خوابگاه از دانشگاه اراک مجوز گرفته است .
