بدینسان،گوهری که پیمان نهاده شده بود به خونش پاسداری کنند در پرتو بی کفایتی و تعلل مجلسیان و هم بستگی بدخواهان با کمترین مقاومت از دست رفت و آتش لاف های سرکردگان انجمن شهرها که وعده ی جانبازی ها در راه نگهداشت مشروطه میدادند نیز به پفی خاموش شد. ولی این پایان این فصل از تاریخ ایران نبود زیرا در حالی که خوشبین ترین کسان نیز مشروطه را از دست شده می دانستند و در همان چند روز نخست فضای خود کامگی بار دیگر بر کشور حاکم شده بود در تبریز حماسه ای شکل می گرفت.
آقای حداد ، تشکیلات دادستانی و مجموعه وزارت اطلاعات بهتر از هر گروهی می دانند که تحکیم یک مجموعه شفاف و شیشه ای است و چیزی برای پنهان کردن ندارد . سیاست ها و برنامه های آن کاملا علنی هستند و چیزی برای مخفی کردن ندارد ، اصولا این مجموعه یک مجموعه ی زیر زمینی نیست و کاملا رفتارش علنی است . آنها خود بهتر از هر کسی می دانند که تحکیم در میان جریان های دانشجویی یک مجموعه ی میانه رو است و فعالیت های آن کاملا مدنی و مسالمت آمیز است . دانشجویان تحکیمی خود را ملزم به پیشبرد اصلاحات می دانند و در این مسیر نیز هزینه های زیادی پرداخته اند.
دیگر اتهاماتی چون رابطه با ضد انقلاب، نوکری امپریالیسم، دشمنی با نظامی مقدس و الخ مرا نمی ترساند که دست و دلم بلرزد از زدن حرفی به حمایت از حقوق خدشه ناپذیر یک انسان، از خواست اجرای عدالت و آزادی بی درنگ ایشان و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی. در عین آنکه می دانم که فکرشان با فکر من در یک راستا نیست و ما در دو جبهه ایم اما چه باک که برابری خواهان باید عدالت در آزادی را بخواهند و من نیز می خواهم.
باید به افرادی که بر اقدامات دیوان عدالت اداری خرده می گیرند اینگونه پاسخ داد که اگر این دانشجوی پیگیر و عدالت خواه با در بسته دیوان عدالت همانند دانشگاه و وزارت علوم مواجه و حق او ضایع می شد، سرنوشت او چه می شد؟ آیا این مشکل دیوان عدالت است یا مساله دانشگاه ها و وزارت علوم؟ نباید فراموش کرد وزارت علوم تنها مربوط به مسوولان دانشگاهی نیست بلکه مربوط به دانشجویان نیز هست و باید این اقدام دیوان عدالت را برای صیانت از حقوق دانشجویان به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ژیلا بنی یعقوب در دیدار جمعی از اعضای جنبش زنان و کمیسیون با خانواده بهاره هدایت در تابستان امسال خطاب به مادر او و حاضرین از آرامش و خونسری وی به هنگام بازداشتش در ۲۲ خرداد ۸۵ تعریف می کند. مهدی عربشاهی، همکار او در شورای مرکزی تحکیم نیز در همین ملاقات با خانواده بهاره، از بازداشتشان در ۱۸ تیر مقابل دانشگاه امیرکبیر یاد می کند و به خاطر می آورد که بهاره از همه آرامتر بود و به آنها روحیه می داد. پروین اردلان شجاعت و جسارت بهاره را مهم قلمداد می کند.
برای هر دو طرف این واقعه، یعنی هم دانشجویان و هم حاکمیت بهتر است که به طور کامل به این پرونده رسیدگی کند و بار دیگر اطمینان جامعه دانشگاهی را برانگیزد در غیر این صورت، هیچ قدرتی نمی تواند جلوی تفکر پویای جامعه دانشجویی بایستد و تاب آورد زیرا این جنبش های دانشجویی نه برای بدست آوردن قدرت و اهداف سیاسی مطرح می شود، بلکه برای احقاق حقوق جامعه و تصحیح کج تابی های دولت و دولت مردان است که در صورت توجه به آنها می توانیم انتظار جامعه ای پویا، آزاد و رو به رشد را داشته باشیم.
ظهر روز سه شنبه بیش از ۵۰ نفر از مدیران مسئول نشریات دانشجویی دانشگاه امیرکبیردر اعتراض به محدودیتهای اعمالی از سوی مدیریت دانشگاه در برابر ساختمان ریاست دانشگاه تجمع کردند و قطعنامه ای را خطاب به دکتر رهایی، ریاست دانشگاه اعلام نمودند.
در این تجمع آرام که در هوایی برفی برگزار می شد، فعالین نشریات با قرار دادن نشریات دانشجویی خود و صحبت با اساتیدی که با توجه به وقت ناهار از آنجا عبور می کردند مشکلات خود را بیان نمودند.
اساتید نیز با آگاهی از وضعیت کنونی دانشگاه، نسبت به آن ابراز ناراحتی و نگرانی می کردند. در نمایشگاه نشریاتی که در این مکان شکل گرفته بود، نشریات فعلی و نشریات توقیف شده در کنار هم قرار گرفته بودند و تیترهایی از نشریات که در ارتباط با فشار بر فضای پلی تکنیک بود، به صورت برجسته قرار داشت.
در خلال تجمع، بیان می شد که دانشجویان از دکتر رهایی، ریاست دانشگاه، می خواهند که نسبت به اقدامات سلیقه ای و محدودیت ساز مدیریت فرهنگی به ویژه در حوزه مسائل مالی جلوگیری نماید.
همچنین باتوجه به دستور العمل صادر شده از سوی مهندس روزبهانی، مدیر فرهنگی، مدیران مسئول در حال تهیه طرحی پیشنهادی هستند. نکته قابل توجه در این روزها عدم حمایت نشریات وابسته به حاکمیت از خواست نشریات مستقل می باشد.
در پایان بیانیه ای از سوی معترضین قرائت شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:
نون و القلم و ما یسطرون …
ریاست محترم دانشگاه صنعتی امیر کبیر
همانگونه که مستحضرید در روزهای اخیرمدیریت فرهنگی دانشگاه جناب آقای روز بهانی با پیگیری روال سابق و خالی از مهر خود در حق صاحبان قلم و نمایندگان حیات فرهنگی دانشجویان جفایی مضاعف نموده اند گویی صبرو مدارای ما را در خاموشی یکی پس از دیگری تک چراغهای اندیشه در ساحت دانشگاه حمل بررضا دانستهاند که اینک بر سابقه درخشان خود در توقیف فله ای نشریات عدم اهتمام به نظرات مدیران مسئول نشریات دانشجویی احضارهای گزینشی نشریات و فراخ ساختن حوزه نظارت بر فعالیت نشریات تا به حد دادگاه های تفتیش عقاید، برگ زرین دیگری افزودند.
جناب آقای دکتر رهایی
مدیریت فرهنگی تحت نظارت جنابعالی اینک و در اقدامی بی سابقه با ارائه دستور العمل جدید مالی نشریات عملا راه را بر بر انتشار هر نشریه دانشجویی مستقلی بسته اند.
در شرایطی که قیمت چاپ وانتشار نشریات روز به روز فزونی می یابد کاهش تعرفه کمک مالی دانشگاه به نشریات جفایی مضاعف در حق جامعه دانشجویی محسوب می شود که بی شک از دید جامعه دانشجویی پوشیده و بی پاسخ نخواهد ماند.
ما به عنوان فعالین و مدیران مسئول نشریات دانشجویی بدینوسیله اعتراض خود را به اطلاع جنابعالی رسانده وخواهان پیگیری مطالبات صنفی خویش در راستای اقدامات ذیل هستیم:
۱- لغو فوری دستورالعمل جدید مالی نشریات دانشجویی و تدوین آیین نامه جدید با همفکری تمامی نشریات و با توجه به نرخ تورم و افزایش قیمت تولید و انتشار نشریات. (ما خواهان افزایش تعرفه کمکهای مالی به نشریات هستیم)
۲- برخورد جدی مدیریت دانشگاه با مدریت فرهنگی جناب آقای روزبهانی وتغییرسیاست های فرهنگی دانشگاه از سیاستهای دانشجو ستیز به دانشجو محور.
۳- نشریات دانشجویی از هر گونه تغییر دردستورالعمل مالی نشریات که منجر به بهبود شاخصه های کیفیتی نشریات با ارائه تشویق ها ی خاص شود استقبال می کنند.
در پایان ما شرکت کنندگان ضمن تاکید بر پیگیری مطالبات در فضای آرام بدون تنش هشدارمی دهیم که دانشجویان فهیم پلی تکنیک نشریات را قلب آگاه و چشم های بینای خود می دانند و در صورت تعلل بیشتر مسئولین در پیگیری مطالبات دانشجویان، ما قادر به خاموش ساختن آتش خشم جامعه دانشگاهی پلی تکنیک نیستیم و مسئولیت عواقب بعدی این اقدامات نا بخردانه را مستقیما متوجه جنابعالی می دانیم.
والسلام
