یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
عباس لیسانی شاعر, روزنامه نگار و فعال سیاسی آذربایجانی به رغم گذشت ۲۹ روز هنوز هم در زندان اردبیل و در شرایط غیرانسانی به اعتصاب غذای نامحدود خود ادامه می دهد.
برخوردهای ناشایست و سخت، من جمله نقض حداقل حقوق یک زندانی، سبب گردیده است که وی در روزهای اخیر دست به اعتصاب خشک نامحدود زند که بر اساس گزارشهای موثق من جمله اطلاعات بدست آمده از خانواده او، اعتصاب اخیر و زندانی کردن وی در یک اطاق با دمای زیر صفر درجه، سبب گشته است تا علایم حیاتی عباس لسانی، روبه وخامت برگشت ناپذیر رود.
مادر این زندانی سیاسی روز دوشنبه (٨۵/۱۱/۹) در زندان اردبیل توانسته بود طی یک تماسی تلفنی با عباس لیسانی حرف بزند. به گفته خانواده لیسانی اعتصاب غذای ۲۹ روزه و شرایط نگهداری وی سبب شده است تا وضعیت جسمی لیسانی به وخامت بگراید.
همچنین بر اساس معلومات داده شده ازسوی کمیته دفاع از عباس لیسانی بعد از اعتراض های متعدد و بیانیه های تشکیلات بین المللی رئیس زندان اردبیل سلول نگهداری عباس لیسانی را هر روز برای ساعتی گرم می کند اما دمای سلول در نیمه های شب هنوز هم برای وی خطرناک است.
لسانی در وضعیت نامطلوب جسمی به سر می برد ودر یک هفته گذشته در اثر اعتصاب غذا، حداقل ٣۰ کیلو وزن کم کرده است وفشار خون وی در اثر ادامه اعتصاب غذا پایین آمده است. به رغم اصرار شدید اعضای خانواده و نامه و درخواستهای مکرر فعالان آذربایجانی برای توقف اعتصاب, لیسانی اعلام داشته بود که تا زمانی که خواسته های بحق و قانونی ام برآورده نشده است به اعتصاب غذا ادامه خواهم داد.
عباس لسانی به خاطر دفاع از حقوق ملی و مدنی ترکهای آذربایجانی در ایران به اتهاماتی چون سلب آسایش, اغتشاش, تبلیغ علیه نظام, تجمعات غیر قانونی و مانند این اتهامات به ٣۰ ماه حبس و ٣ سال تبعید محکوم شده است.
در این خصوص اکبر اعلمی، نماینده تبریز در مجلس، نیز با تاکید بر ضرورت رسیدگی عاجل به وضعیت لسانی گفت: خانواده و نزدیکان عباس لسانی, از دستاندرکاران مطبوعاتی اردبیل که در ناآرامیهای اخیر ناشی از مندرجات روزنامه ایران در این شهرستان بازداشت و هماکنون دوران محکومیت خود را در زندان اردبیل به سر میبرد, اظهار میدارند که نامبرده در اعتراض به برخی از رفتارهای تبعیضآمیز دست به اعتصاب غذا زده و وضعیت جسمانی او وخیم است.
وی افزود: اعتراض وی به دلیل برخوردهای دوگانه و سلیقهای با بخشنامه رییس قوه قضاییه و مفاده ماده ۲۱۶ آییننامه سازمان زندانها است. به موجب بخشنامه مذکور در ماده ۲۱۶ آییننامه، شورای طبقهبندی زندان پس از گذشت حداقل دو ماه محکومیت زندانی، میتواند در ماه پنج روز مرخصی به زندانی اعطا کند در حالی که بنا به اظهارات وکیل لسانی، وی مشمول این تسهیلات نشده است.
اعلمی گفت: تجربه نشان میدهد که تداوم چنین روندی به هیچ وجه به نفع کشور نیست لذا با توجه به پیگیریهای به عملآمده جهت آزادی بازداشتشدگان و زندانیان مربوط به حوادث اخیر آذربایجان که همواره با همکاری و مساعدت آیتالله شاهرودی همراه بوده و دستور لازم را در این زمینه صادر کردهاند, کماکان انتظار میرود که مقرر کنند باقیمانده افراد از جمله عباس لسانی که به اتهام شرکت در ناآرامیهای اخیر همچنان در زندان به سر میبرند, در اسرع وقت آزاد و به دامان خانواده خود بازگردند.
اکبر اعلمی نماینده تبریز در مجلس شورای اسلامی به عنوان نخستین مقام رسمی ایرانی از اعتصاب غذای عباس لسانی، از فعالان زندانی آذربایجانی سخن گفت. اعلمی در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی گفت بر اساس اطلاعاتی که از خبرگزاریها و وکیل عباس لسانی و همچنین نامه ای که خانواده او برایش فرستاده اند، آقای لسانی در اعتراض به آنچه رفتار تبعیض آمیز مسئولان زندان نسبت به خود می داند دست به اعتصاب غذا زده و وضعیت جسمی اش وخیم است.
بی بی سی در خصوص وضعیت عباس لسانی گفت: لسانی پس از نوشتن نامه اعتراض آمیزی به دادستان اردبیل و تعیین مهلتی سه روزه برای دریافت مرخصی، اعتصاب غذا را از اول ژانویه (یازدهم دی) شروع کرد. او حدوداً ۳۸ ساله است و در شهر اردبیل مغازه قصابی دارد اما از چند سال پیش در زمینه کسب مطالبات قومی برای ترک زبانان فعالیت داشته است.
او در ارتباط با تظاهرات بهار گذشته در شهرهای ترک نشین ایران و بویژه تظاهراتی که ۲۷ مه (ششم خرداد) در اردبیل به راه افتاد، روز سوم ژوئن (سیزدهم خرداد) بازداشت و ابتدا در دادگاه انقلاب اردبیل به مجازات شانزده ماه زندان و پنجاه ضربه شلاق محکوم شد اما دادستان اردبیل اعلام کرد که نقش عباس لسانی در حرکتهای اعتراضی، نقش محوری بوده و مجازاتی که برایش تعیین شده کافی نیست.
دادگاه تجدیدنظر در اردبیل با رسیدگی به اعتراض دادستان، مجازات عباس لسانی را به هیجده ماه زندان و سه سال تبعید به شهرستان طبس در شرق ایران افزایش داد که این حکم اعتراض او را در پی داشت و هم اکنون در شعبه پانزدهم دیوان عالی کشور در دست بررسی است.
عباس لسانی در فاصله صدور حکم اولیه دادگاه برای او تا ۳۱ اکتبر که در محل کار خود بازداشت شد، با قرار وثیقه آزاد بود اما مجازاتی که برایش تعیین شد اعتراض گروههای مدافع حقوق بشر، از جمله سازمان عفو بین الملل را برانگیخت.
عباس لسانی پیشتر نیز چند بار به دلیل حرکتهای اعتراض آمیز مختلف مورد پیگرد و بازداشت قرار گرفته است. او یک بار به دنبال تحصن اعتراض آمیزی که ۲۳ ژوئن ۲۰۰۴ (دوم تیر ۱۳۸۳) در مسجد سرچشمه اردبیل در اعتراض به سفر هیئت ارمنی به استان اردبیل انجام گرفت بازداشت شد و پیش از آن نیز ۲۴ روز را درزندان اردبیل گذرانده بود.
