در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
حسن کاظمی قمی سفیر جمهوری اسلامی در عراق، در مصاحبه با نیویورک تایمز برای اولین بار پذیرفت که ایرانیان دستگیر شده در اربیل، مقام های امنیتی جمهوری اسلامی بوده اند.
آقای کاظمی قمی اما گفته است این افراد برای «گفت و گو و مذاکرات مشروع در باره مسایل امنیتی» در عراق به سر می برده اند.
او همچنین گفته است حضور این افراد در عراق، به دنبال توافق هایی بوده که میان مقام های عراقی و ایرانی برای حل مسایل امنیتی در عراق حاصل شده بود.
نیویورک تایمز نوشته است اظهاراتی از این دست می تواند به افزایش تنش ها میان ایران و آمریکا کمک کند.
واکنش آمریکا به اظهارات حسن موسوی قمی
شان مک کورمک، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا به نیورک تایمز گفته است که آمریکا شواهد مهم و غیر قابل انکاری از تلاش های جمهوری اسلامی برای گسترش درگیری های فرقه ای در عراق دارد.
آقای مک کورمک از «اطمینان فراوان» به اطلاعات موجود در باره نقش ماموران جمهوری اسلامی در عراق سخن گفته و افزوده است که جمع آوری اطلاعات در این زمینه ادامه دارد.
تونی اسنو سخنگوی کاخ سفید نیز در واکنش به مصاحبه نیویورک تایمز با آقای موسوی قمی گفت «ایران نقش سازنده ای در عراق ندارد» و افزود دولت آمریکا امیدوار است که این موضوع تغییر کند.
درخواست برای استرداد یکی از ایرانیان بازداشت شده در اربیل
گروهی از فعالان سیاسی ایرانی در خارج از کشور، در نامه ای به آلفرد گوزن باوئر صدراعظم اتریش و ماریا برگز وزیر دادگستری اتریش، خواستار استرداد محمد جعفری صحرارودی شده اند که گفته می شود یکی از بازداشت شدگان اربیل است.
این نامه به امضای هلنه کرولیش قاسملو، همسر عبدالرحمن قاسملو و شهره بدیعی، همسر نوری دهکردی از قربانیان این ترور هستند.
در بخشی از این نامه آمده است: «نیروی قدس مسئول ترورهای خارج از کشور رژیم جمهوری اسلامی و صحرارودی فرماندهی تیم تروریستی بود که عبدالرحمان قاسملو رهبر حزب دمکرات کردستان ایران و دو تن همراهان او به نام های عبدالله قادری آذر و فاضل رسول (شهروند اتریش) را در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۹ در وین پایتخت اتریش، به قتل رساند.»
در این نامه همچنین آمده است: «صحرارودی که شخصا در کشتار آن سه نفر شرکت داشت اشتباها زخمی و سپس توسط پلیس اتریش بازداشت گردید. اما به دلایل اعلام نشده به فاصله کوتاهی آزاد و روانه تهران شد. در ماه نوامبر ۱۹۸۹، دادستانی کل این کشور حکم جلب بین المللی او را صادر کرد.
دستگیری پنج ایرانی در اربیل عراق
روز بیست و یکم دی ماه، نیروهای نظامی آمریکا به یک دفتر ارتباطی دولت ایران در اربیل واقع در شمال عراق حمله کردند و شش تن از کارکنان آن را دستگیر کردند.
یکی از دستگیر شدگان در فاصله کوتاهی بعد از بازداشت آزاد شد و اکنون، پنج تن دیگر کماکان در بازداشت نیروهای آمریکایی در عراق به سر می برند.
مقام های نظامی آمریکا در عراق می گویند ایرانیان دستگیر شده در اربیل، با سپاه قدس که به گفته آن ها اسلحه در اختیار شورشیان عراق قرار می دهد، در ارتباط بوده اند.
جمهوری اسلامی، پیشتر پنج ایرانی بازداشت شده در اربیل را دیپلمات خوانده بود. معاون سفیر ایران در سازمان ملل متحد نیز گفته بود که در نامه ای به این سازمان از آمریکا شکایت کرده و خواهان اقدام فوری سازمان ملل متحد دراین مورد شده است.
مقام های عراقی از همان ابتدا گفتند که ایرانی های بازداشت شده مصونیت دیپلماتیک ندارند.
منبع: رادیو فردا
