همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
مدتی است که به سه دانشجوی دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفته شده است که پایشان را به دانشگاه نگذارند؛ به عبارت دیگر آنها «ممنوع الورود» شده اند. این حکم را کمیته انضباطی دانشگاه برای دانشجویان صادر کرده است. البته پیگیری خبرنگار اعتماد برای اینکه مشخص شود چه کسانی عضو این کمیته انضباطی هستند به سرانجامی نرسیده. بین دانشجویان شایع شده است که اعضای کمیته انضباطی گفته اند اگر هویتشان فاش شود استعفا خواهند داد.
ممنوع الورود شدن دانشجو در هیچ یک از بندهای «آیین نامه انضباطی دانشجویان جمهوری اسلامی ایران» و شیوه نامه اجرایی آن نیامده است. معاون فرهنگی و اجتماعی وزیر علوم هم با وجود حدس هایی که می زند، از دلیل ممنوع الورود شدن دانشجویان امیرکبیر اطلاع چندانی ندارد. اما اراده مدیران دانشگاه امیرکبیر برای راه ندادن دانشجویان به داخل دانشگاه بسیار جدی است؛ ایلنا گزارش کرده است که روز ۴ آذرماه اصرار سه دانشجوی ممنوع الورود برای رفتن به داخل دانشگاه، به درگیری منجر شد.
هیچ کس نمی داند چرا
مجید توکلی (ورودی سال۱۳۸۳ و مدیرمسوول نشریه «خط صفر»)، عباس حکیم زاده (ورودی سال ۱۳۸۱ و مدیرمسوول نشریه «واژه نو») و علی عزیزی (ورودی سال۱۳۸۰ و نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه) سه دانشجویی اند که برای آنها به دلایل فعالیت های نشریاتی در کمیته انضباطی دانشگاه امیرکبیر حکم «یک ترم تعلیق با احتساب سنوات» صادر شده است. معنی این حکم این است که آنها برای یک ترم نمی توانند در دانشگاه ثبت نام کنند اما آن ترم یکی از ترم های محدودی که برای تحصیل شان در نظر گرفته شده محسوب می شود. این حکم در ماده ۷ آیین نامه انضباطی دانشجویان نیز آمده است. اما تنبیهی که خارج از اختیارات کمیته انضباطی برای آنها اعمال شده، ممنوع الورود شدن آنهاست. در هیچ یک از موارد ماده ۷ آیین نامه نیامده است که می توان از ورود یک دانشجو به دانشگاهش جلوگیری کرد.
روز ۲ آبان ماه «خبرنامه امیرکبیر» درباره جلوگیری از ورود دانشجویان به دانشگاه نوشت؛ «حراست دانشگاه با انتقاد شدید دانشجویان مبنی بر این که حراست دانشگاه حق دخالت در حوزه مدیریت دانشگاه را ندارد، روبه رو شد.» خبرنگار اعتماد برای پی بردن به چگونگی و علت ممنوع الورود شدن دانشجویان با دفتر ریاست و روابط عمومی دانشگاه تماس گرفت اما پاسخی دریافت نکرد. سرانجام مسوول روابط عمومی دانشگاه همه پاسخ ها را به اطلاعیه یی که دانشگاه امیرکبیر در تاریخ ۱۳ شهریور ماه صادر کرده بود ارجاع داد. اما در این اطلاعیه هیچ توضیحی برای ممنوع الورود شدن دانشجویان ارائه نشده است.
مدیران وزارت علوم نیز پاسخ چندان قانع کننده یی برای دلیل قانونی ممنوع الورود شدن دانشجویان امیرکبیر نداشتند. علی اصغر زارعی مدیرکل حراست وزارت علوم به خبرنگار اعتماد گفت که اگر سوالی وجود دارد باید از روابط عمومی وزارتخانه پرسید و نه از او. سید محمد حسینی معاون حقوقی وزارت علوم پیشنهاد کرد که سوال درباره ممنوع الورود شدن دانشجویان را از معاون فرهنگی وزیر بپرسیم. خبرنگار اعتماد دلیل ممنوع الورود شدن دانشجویان را در حاشیه مراسم رونمایی فرهنگ کارت دانشجو از محمدباقر خرمشاد معاون فرهنگی و اجتماعی وزیر علوم پرسید، او پاسخ داد؛ «من از این جریان اطلاعی ندارم. اما می دانم که در کمیته انضباطی اگر دانشجویی تعلیق شده طبیعی است که زمانی که در تعلیق است دیگر دانشجو نیست. در دانشگاه هم معمولاً کسانی تردد می کنند که دانشجو باشند. ما ردیفی نداریم که طبق آن دانشجو ممنوع الورود باشد اما ردیفی داریم که وقتی دانشجو تعلیق می شود دیگر دانشجو نیست و مانند کسی که کارت دانشجویی ندارد و نمی تواند وارد دانشگاه شود، با او رفتار شود. ممکن است علت این رفتار، چنین چیزی باشد.» دانشجویان امیرکبیر می گویند همین استدلال را رئیس دانشگاه نیز به کار برده است.
معلوم نیست چه کسانی بوده اند
صالح نیکبخت که وکیل دادگستری است و بارها وکالت دانشجویان را بر عهده گرفته است درباره ممنوع الورود کردن دانشجویان به دانشگاه به اعتماد می گوید؛ «کسی را نمی توان به طور دائم از تحصیل یا از ورود به محل تحصیل محروم کرد مگر آنکه این اقدام با حکم مرجع قضایی باشد و آن هم باید برای مدت زمان محدود و به عنوان یک مجازات تکمیلی در نظر گرفته شده باشد.
به همین جهت صدور دستور جلوگیری از ورود دانشجو به داخل محل تحصیل خود از طرف هر مقام و نهادی که باشد خلاف روح اصول مختلف قانون اساسی و عدالت اجتماعی است. به ویژه آنکه اگر دستوردهنده یک مقام غیرقضایی باشد و این کار بدون صدور حکم و برای دوره زمانی مشخص انجام شود. در مورد دانشجویان تعلیقی هم نمی توان دانشجو را به طور کامل از ورود به دانشگاه منع کرد.»
در آیین نامه انضباطی دانشجویان آمده است که اعضای کمیته انضباطی بدوی هر دانشگاه عبارتند از معاون دانشجویی دانشگاه، مسوول دفتر نمایندگی رهبری در دانشگاه یا نماینده او، یک عضو هیات علمی و دو دانشجوی دانشگاه به انتخاب رئیس دانشگاه. عباس حکیم زاده یکی از سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر که از وارد شدن به این دانشگاه منع شده اند، به اعتماد می گوید؛ «در متن صریح شیوه نامه کمیته انضباطی آمده است که اگر دانشجویی بخواهد از حق دفاع حضوری استفاده کند در همان جلسه کمیته برای او وقت در نظر گرفته شود، که نشده است.
در تبصره ۱ ماده ۱ از بخش دوم شیوه نامه اجرایی آیین نامه کمیته انضباطی آمده است که اگر تخلف دانشجو سیاسی باشد باید به تخلفات او با تشکیل هیات منصفه کمیته انضباطی که شامل یک عضو هیات علمی، یک کارمند دانشگاه و یک دانشجو است، رسیدگی شود. حکم ممنوع الورود شدن دانشجویان دانشگاه امیرکبیر بدون تشکیل این هیات منصفه صادر شده است. حکیم زاده در این باره می گوید؛ «هیچ هیات منصفه یی برای رسیدگی به کار ما در نظر گرفته نشده است و این یکی دیگر از تخلفات دانشگاه است.»
مستندات مشخص نیست
در خردادماه امسال انتخابات انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر با شرکت حدود ۲۸۰۰ دانشجوی این دانشگاه برگزار شد اما دانشگاه آن را مردود اعلام کرد. این اتفاق، اعتراض شدید دانشجویان را برانگیخت. چند ماه پس از آن کمیته انضباطی دانشگاه امیرکبیر به تدریج حدود ۳۰ دانشجو را در ارتباط با اعتراض های انجمن اسلامی به کمیته احضار کرد.
عباس حکیم زاده که به رای همین کمیته انضباطی و در همین احضارها ممنوع الورود شده است داستان را این طور روایت می کند؛ «در فصل تابستان حدود ۳۰ نفر را به کمیته انضباطی احضار کردند که حالا به ۴۰ نفر هم رسیده است. احضاریه به دست بچه ها نرسیده بود و بعد هم برای آنها احکام غیابی صادر شده بود. دانشجوها نسبت به ندیدن احضاریه و صدور حکم غیابی درخواست تجدید نظر کردند. اما تا حالا که چند ماه از حکم بدوی کمیته می گذرد به جز چند مورد، حکم قطعی صادر نشده است. طبق آیین نامه صدور حکم تجدید نظر باید حداکثر یک ماه طول بکشد. دانشگاه این احکام بدوی را نگه داشته است تا به عنوان اهرم فشار از آن استفاده کند.»
البته حکم سه دانشجویی که در کمیته انضباطی ممنوع الورود به دانشگاه شده اند قطعی شده است اما دانشجویان اعتراض دیگری دارند؛ یکی از آنها به اعتماد می گوید؛ «آقای مجید توکلی اصلاً در شلوغی های خردادماه حضور نداشت اما در عرض یک هفته برایش حکم بدوی و قطعی صادر شد.» به گفته دانشجویان ممنوع الورود «دانشگاه مستنداتی را که بر اساس آن دانشجویان را محکوم کرده است ارائه نمی کند و می گوید که افراد متدین و قابل اعتمادی این اتهامات را تایید کرده اند.»
اعتراض دیگر آنها به تجسس در زندگی شخصی دانشجویان در کمیته انضباطی است. حکیم زاده دانشجوی ممنوع الورود می گوید؛ «برخلاف تبصره ۵ ماده ۱ از بخش دوم شیوه نامه اجرایی آیین نامه انضباطی دانشجویان اعضا و کارکنان دبیرخانه کمیته انضباطی حق تجسس در زندگی خصوصی دانشجویان را ندارند اما اغلب دانشجویان حدود سه تا چهار ساعت بازجویی شده اند و درباره کوچک ترین مسائل خانوادگی از آنها سوال پرسیده شده است.»
وزیر هم نیاید
تاکنون خبرسازترین حاشیه ممنوع الورود شدن دانشجویان دانشگاه امیرکبیر جلوگیری از حضور وزیر علوم در کلاس دانشکده ریاضی این دانشگاه بوده است. محمدمهدی زاهدی استاد ریاضی دانشگاه شهید باهنر کرمان پس از اینکه به وزارت علوم رسید، تدریس خود را به دانشکده ریاضی دانشگاه امیرکبیر منتقل کرده است.
روز ۱۱آذرماه هنگامی که او می خواست سر کلاس خود حاضر شود جمعی از دانشجویان دانشگاه جلوی در کلاس اش تجمع کردند و نگذاشتند که او وارد کلاس شود. آنها می گفتند حالا که برخی از دانشجویان امیرکبیر از ورود به دانشگاه منع شده اند، آنها هم نمی گذارند که وزیر سر کلاس اش حاضر شود. هفته پیش محمدعلی نجفی که در زمان نخست وزیری میرحسین موسوی وزیر علوم بوده، در این باره به ایلنا گفت؛ «اگر کمیته انضباطی دانشگاه، دانشجویان را چند ترم محروم می کند، حق ندارد مانع ورود دانشجو به دانشگاه هم بشود و به نظر من حرف دانشجوها منطقی بود که گفته بودند اگر دانشجو نتواند وارد دانشگاه بشود، وزیر هم نباید وارد بشود.»
بایگانی ممنوع الورودها
دانشگاه امیرکبیر نتیجه انتخابات انجمن اسلامی را رد کرد
۹ خردادماه، ایسنا؛ هیات نظارت بر فعالیت تشکل های اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با صدور بیانیه یی درباره انتخابات اخیر انجمن اسلامی دانشجویان این دانشگاه اعلام کرد؛ «برگزاری و نتیجه انتخابات این تشکل در مورخ ۸ و ۹ خردادماه ۸۵ فاقد مشروعیت بوده و مورد تایید هیات نظارت دانشگاه نمی باشد.»
کتابخانه و بخشی از دفتر انجمن اسلامی تخریب شد
۹ مردادماه، ایسنا؛ احسان منصوری عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان منتخب دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت؛ «کتابخانه و بخشی از دفتر روابط عمومی انجمن اسلامی و دفتر اصلی انجمن اسلامی دانشجویان تخریب شد. روز جمعه اموال را از دفتر خارج کردند و به انبار دانشگاه بردند، دیوار مقابل یکی از اتاق های انجمن کاملاً تخریب شده و فایل ها و اسناد تشکیلاتی انجمن به جای دیگری منتقل شده است.»
ثبت نام مشروط تعدادی از فعالان دانشجویی
۲۹ شهریورماه، ایسنا؛ یک عضو سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر اظهار داشت؛ «روز شنبه که انتخاب واحد دانشجویان برای نیم سال تحصیلی جدید آغاز می شد، تعدادی از فعالان دانشجویی برای ثبت نام به سایت اینترنتی دانشگاه مراجعه کردند و با بسته بودن فایل ثبت نامی خود مواجه شدند. این دانشجویان با مراجعه به دانشگاه پس از سپردن تعهد نزد مدیر کل آموزشی دانشگاه مبنی بر تعیین تکلیف پرونده خود در کمیته انضباطی ظرف مدت سه هفته، ثبت نام مشروط شدند.»
جمع آوری نشریه «دچار»، «فردا پیله» و «واژه نو» از سطح دانشگاه
۳ مهرماه، ایلنا؛ نشریه دانشجویی «واژه نو» در اولین روز انتشار در سطح دانشگاه امیرکبیر جمع آوری شد. این نشریه دانشجویی توسط انتظامات دانشگاه جمع آوری شد و دلیل آن عدم هماهنگی با حراست و مطلع نبودن از مجوز آن توسط حراست عنوان شده است. نشریات «دچار»، «فردا پیله» و «واژه نو» سه نشریه یی است که در روزهای اخیر از سطح دانشگاه امیرکبیر جمع شده اند.
۲۵ نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شدند
۱۱ مهر ماه، ایلنا؛ ۲۵ نفر از اعضای فعلی و سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به کمیته انضباطی این دانشگاه فراخوانده شدند. علی عزیزی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر گفت؛ «تعدادی از دانشجویانی که به کمیته انضباطی فراخوانده شده اند، اعضای فعلی شورای مرکزی انجمن اسلامی هستند و برخی از اعضای سابق انجمن هستند که در حال حاضر فارغ التحصیل شده اند و دانشگاه از نظر قانونی نمی تواند آنها را احضار کند.» وی با بیان اینکه برای برخی از احضارشدگان هم احکامی مانند یک ترم یا دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات صادر شده است، گفت؛ «این احکام، احکام اولیه هستند و قرار است درباره آنها تقاضای تجدید نظر کنیم.»
جلوگیری از ورود برخی اعضای سابق انجمن اسلامی به دانشگاه
۱۷ مهرماه، ایلنا و ۱۳ آبان ماه، ایسنا؛ عباس حکیم زاده فعال دانشجویی دانشگاه امیرکبیر گفت؛ «از ورود اعضای اسبق و سابق انجمن اسلامی به دانشگاه جلوگیری می شود.» حکیم زاده خود نیز پیش از این و پس از ابلاغ حکم یک ترم تعلیق از تحصیل از ورود به دانشگاه منع شده بود.
تجع «پلی تکنیک، خانه دوم من است»
۵ آذرماه، ایسنا؛ روز یکشنبه جمعی از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در اعتراض به آنچه آن را ممنوع الورود شدن سه دانشجوی این دانشگاه می خوانند، تجمع و تریبون آزاد برگزار کردند.
اصرار دانشجویان ممنوع الورود به درگیری منجر شد
۵ آذرماه، ایلنا؛ علی عزیزی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر گفت؛ «من به همراه مجید توکلی مدیرمسوول نشریه خط صفر و عباس حکیم زاده عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی پس از قطعی شدن احکام کمیته انضباطی مبنی بر محرومیت از تحصیل مان، به دانشگاه ممنوع الورود شدیم که روز گذشته با تحصن در ورودی دانشگاه، به این تصمیم اعتراض کردیم. پس از تحصن ما در ورودی دانشگاه، انتظامات دانشگاه تلاش کرد ما را به بیرون هدایت کند اما با حمایت دانشجویان از ما، این موضوع به درگیری منجر شد به طوری که یکی دو نفر از دانشجویان مصدوم شدند.»
انتقاد دبیر شورای صنفی از تعلیق دانشجویان
۶ آذر ماه، ایسنا؛ دبیر شورای صنفی دانشگاه صنعتی امیرکبیر از تعلیق تحصیل سه نفر از دانشجویان دانشگاه با نام های عباس حکیم زاده و علی عزیزی به دلیل مسائل و اعتراضات خردادماه و مجید توکلی به علت انتشار نشریه و انتقاد از مسوولان فرهنگی دانشگاه انتقاد کرد.
نشست خبری دانشجویان ممنوع الورود برگزار شد
۷ آذر ماه، ایلنا؛ سه تن از دانشجویان ممنوع الورود به دانشگاه امیرکبیر امروز در یک نشست خبری دلایل ممنوع الورود شدن خود را بیان کردند. علی عزیزی نایب دبیر انجمن اسلامی پلی تکنیک گفت؛ «هیچ توجهی به این ندارند که دانشگاه محیطی برای فعالیت های آموزشی است، به طور مثال پروژه من با ممنوع الورود شدنم متوقف مانده است.»
عباس حکیم زاده مدیر مسوول نشریه «واژه نو» نیز انتقاد از مدیریت دانشگاه و اشاره به مسائلی که ۱۰ سال پیش در زمان ریاست رهایی بر دانشگاه اتفاق افتاد را یکی از دلایل ممنوع الورود بودنش به دانشگاه بیان کرد.
در ادامه این نشست، مجید توکلی مدیرمسوول نشریه «خط صفر» گفت؛ «ممنوع الورود بودن ابتدا شامل دانشجویان فارغ التحصیل یا در حال فارغ التحصیلی شد و پس از آن به ارسال نامه های تهدیدآمیز رسید و بعد هم تماس های تلفنی با خانواده ها شروع شد.»
