همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
وقایع هفته اخیر شهر سبزوار علاوه بر بازتاب جهانی، با واکنش سراسر ابهامآلود و ضد ونقیض مسوولان جمهوری اسلامی روبرو شد.
قتل یک دانشجوی دانشگاه آزاد واحد سبزوار توسط دانشجوی دانشگاه تربیت معلم سبزوار که منتسب به بسیج دانشجویی دانشگاه تربیت معلم سبزوار میباشد، از سوی محافل مدافع حقوق بشر و فعالان سیاسی به مثابه زنگ خطری بود که از یک سال پیش مدام گوشزد میشد و آن قدرت یافتن نهاد شبه نظامی بسیج در داخل دانشگاهها و امنیتی شدن فضای دانشگاه بود. از سویی دیگر مسوولان حکومتی در اظهارنظرهای خود در اولین اقدام سعی در پاک کردن دامن بسیج نمودند و انتساب قاتل به بسیج دانشجویی را مردود شمردند و “قاتل” را دچار عدم تعادل روحی دانستند. مسوول حراست دانشگاه تربیت معلم سبزوار که خود در شب حادثه در جمع دانشجویان انگیزه قاتل را عمل به اعتقادات خود دانسته بود، بعداً در مصاحبه با ایسنا (۸۵/۸/۲۹ کد خبر ۱۶۹۸۴-۸۵۰۸) قتل دانشجوی دانشگاه آزاد را حاصل یک مشاجره لفظی دانسته و اعلام کرده که قاتل هیچ انگیزه اعتقادی نداشته است.
معاون حقوقی و پارلمانی وزیر علوم در گفتگو با ایسنا (۸۵/۸/۲۹ کد خبر ۱۶۲۴۵-۸۵۰۸) آنچنان از واقعیت فاصله میگیرد که ضمن شخصی کردن موضوع درگیری ، مقتول را مزاحمی میخواند که “برای یک دختر مشهدی” ایجاد مزاحمت کرده است و قاتل در “دفاع از دانشجوی دختر” با وی درگیر شدهاست که “متاسفانه با استفاده از چاقو منجر به قتل دانشجوی دانشگاه آزاد سبزوار میشود”.
از سویی دیگر رییس دانشگاه تربیت معلم سبزوار تنها یک روز پس از این حادثه با طرح عدم سلامت روانی قاتل و استناد به گفتهی دوستان قاتل مبنی بر مصرف قرص آرام بخش سعی در بیمار جلوه دادن قاتل مینماید بدون اینکه متوجه این نکته باشد که ایشان به عنوان مدرس ادبیات فارسی هیچ صلاحیتی برای تشخیص سلامت روانی قاتل ندارد و پزشک قانونی نیز به عنوان مرجع ذیصلاح علمی، چنین چیزی را تا کنون طرح یا رد نکرده است. همچنین مقام نامبرده ضمن تکذیب عضویت قاتل در بسیج دانشجویی، روحیات و اخلاقیات وی را ناهمخوان با این تشکل میداند. در خصوص موارد ذکر شده باید متذکر شویم که:
۱- قاتل هیچ خصومت شخصی با مقتول نداشته است و پیش از این نیز هیچ سابقه آشنایی بین این این دو دیده نشده است. مقتول با نامزد خود در ایستگاه اختصاصی دانشگاه تربیت معلم سبزوار مشغول صحبت بودهاند. قاتل پیش از این چند بار دختر همراه مقتول را “امر به معروف و نهی از منکر” نموده بود که در شب حادثه پس از سوال در خصوص نسبت مقتول و نامزدش بدون درنگ چاقو را در قلب مقتول فرو میبرد. قاتل دارای سلامت روانی است. اما پیش از این نیز چندین بار تذکرشفاهی ودرگیری در راه اجرای “امر به معروف ونهی از منکر” را داشته است. قاتل سال گذشته در دفاع از زوج دانشجویی (به نام ش-ه) اقدام به چاقوکشی برای دانشجوی دیگری نموده بود که اتفاقاً محل درگیری سال قبل، محل قتل امسال است.آن درگیری با سکوت مسوولان همراه بود تا ضارب دیروز،قاتل امروز شود.
۲- قاتل پس از درگیری با نشان دادن “کارت فعال بسیج دانشجویی”، عملاً بسیجی بودن خود را نشان می دهد.
این گفتهی رئیس دانشگاه که “روحیات نامبرده ناهمخوان با بسیج است” طنزی بیش نیست. اگر رئیس محترم دانشگاه نگاهی به گذشته -تنها در همین دانشگاه- بیندازند خواهند دید که در دی ماه سال ۱۳۷۷ نیز “عضوشورای فرماندهی بسیج دانشگاه” به همراه سه تن دیگر از همرزمان و همفکرانش دفتر انجمن اسلامی دانشگاه را به آتش کشیدند و اقدام به آدم ربایی نمودند. آن روز نیز پس از رسوایی سرکردگان و عاملان آن واقعه مسوولان سعی در تطهیر دامن بسیج داشتند و اصرار داشتند که اقدام تروریستی عضو شورای فرماندهی بسیج دانشگاه اقدامی کاملاً شخصی بوده است. معدوم کردن پرونده یک فرد در بسیج کاری بسیار آسان است. اگر مسوولان میگفتند که نامبرده از دستورات فرماندهی بسیج تخطی نموده است بهتر از آن بود که بخواهند موضوعی کاملا روشن را پنهان نگاه دارند.
۳- در چند ماه پیش اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم سبزوار نسبت به اقدامات خشونت آمیز و آزادی ستیز افراد منتسب به محافل قدرت در دانشگاه هشدار داده بودند و با برگزاری تحصن و تجمع خواستار برخورد با این افراد بودند ولی مسوولان را خواب غفلت ربوده بود و به جای جدی گرفتن هشدار دانشجویان، با اعضای انجمن برخورد نموده و تمامی ایشان را به کمیته انظباطی احضار نمودهاند.
۴- روزنامه کیهان درتاریخ ۳۰ آبان در گزارشی سراسر کذب و دروغ به “مسایل غیر اخلاقی” به عنوان علت قتل اشاره نموده است. کیهان به درگیری قاتل با اعضای بسیج، درگیری قبلی قاتل و مقتول، هشدار دانشجویان متعهد! نسبت به رواج بی بند و باری و سوء استفاده رسانههای ضد انقلاب اشاره کرده است. همچنین به تجمع دانشجویان در پاسخ به رسانههای خارجی اشاره نموده است. این در حالی است که در دانشگاه تربیت معلم سبزوار و دانشگاه آزاد سبزوار هیچ تجمعی در پاسخ به رسانههای خارجی صورت نگرفته است.
در ۲۸ و ۲۹ آبان نزدیک به پانصد تن از دانشجویان در اعتراض به فضای ناامن دانشگاه و شهر سبزوار و سوءمدیریت مسوولان تجمع کردند. بر خلاف نظر مدیر کل حراست وزارت علوم و فرماندار سبزوار فضای دانشگاههای ایران و سبزوار ناامنتر از آن چیزی است که آنان می پندارند. در همین دو هفته اخیر سه دانشجو از دانشگاههای کشور فوت نمودند که در دو مورد از آنها نبود امکانات و سوء مدیریت علت اصلی این حوادث است. فیلمهای تجمع اخیر موجود است و سبب روسیاهی مدعیان این اخبار کذب است.
۵- یک هفته پس از این حادثه تلخ ، شاهد شروع برخوردهای امنیتی و قضایی با اعضای فعال انجمن اسلامی دانشجویان میباشیم. جرم این دانشجویان این است که با اطلاع رسانی موضوع، به فضای امنیتی و پلیسی دانشگاهها در قبال فعالان دانشجویی و ناامنی اجتماعی دانشگاه و شهر اعتراض کردهاند. این برخوردها باعث فراموشی قتل یک انسان نمیشود و تنها متعصبان را جری میکند تا با پشتوانه قضایی به سرکوب و سربه نیست کردن کسانی بیندیشند که مانند آنها نمیاندیشند و مانند آنها رفتار نمیکنند.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم سبزوار
