همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت(طیف علامه)، اسامی شش دانشجویی دیگر را که به گفته وی علیرغم قبولی در آزمون علمی کارشناسی ارشد، فاقد صلاحیت عمومی ادامه تحصیل شناخته شدهاند را اعلام کرد.
علی نیکونسبتی در گفتوگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با ابراز این عقیده که «ستاره دار شدن این دانشجویان به دلیل فعالیت منتقدانه آنها در دوران دانشجویی و فعالیت در انجمنهای اسلامی، کانونهای فرهنگی و نشریات دانشجویی بوده است»، گفت:« ما برای اثبات کذب بودن سخنان برخی مسوولان وزارت علوم در کنفرانس خبری پیشین اسامی حنان عزیزی، سیامک کریمی، یاشار قاجار، زهرا جانی پور و محسن فاتحی را به عنوان دانشجویان سه ستاره اعلام کردیم که با وجود کسب رتبه علمی به دلیل فعالیت منتقدانه نسبت به مسوولان دولت و مدیران دانشگاه در دوره کارشناسی نتوانستند در دوره کارشناسی ارشد ثبت نام کنند و کارنامههای آنها به صراحت نشان میداد آنها حائز رتبه علمی شدهاند. علاوه بر آن اسامی مهدی امینیزاده، حامد حسندوست و پیمان عارف را اعلام کردیم که یا ثبت نام نشدند یا در سال گذشته صلاحیت آنها رد شده است.»
این فعال دانشجویی تصریح کرد:« کلیه دانشجویان دو ستاره با اخذ تعهد و به صورت مشروط ثبتنام شدهاند در حالی که بسیاری از این دانشجویان فاقد هرگونه حکم از کمیته انضباطی یا دادگاه بودهاند و به نظر میرسد اخذ تعهد برای جلوگیری از فعالیت منتقدانه آنها است.»
نیکونسبتی، گفت:« این اسامی به خوبی کذب بودن اظهارات برخی مسوولان را نشان میدهد و بر خلاف اظهارات آنها این افراد نه تنها دارای مشکل حاد امنیتی نیستند بلکه بسیاری از آنها فاقد حکم از کمیته انظباطی و دادگاه هستند و هیچکدام نیز ازسوی دادگاه ذیصلاحی از ادامه تحصیل محروم نشدهاند.»
این فعال دانشجویی در ادامه با بیان اینکه « مردم ایران به فرهنگ چند هزار ساله خود که پر از صفحات زرین علم آموزی است و شیعیان به اینکه که حتی منکران خدا نیز در زمان امامان شیعه حق حضور در کلاسهای درس آن بزرگواران را داشتهاند، افتخار میکنند» گفت:« به خوبی نمایان است که رفتار مغایر با فرهنگ ایرانی، اسلامی و قانون اساسی از سوی برخی مسوولان وزارت علوم حتی باعث محکومیت در مراجع بینالمللی شده است.»
نیکونسبتی گفت:« ما دلیل این رفتار خصمانه را ترس از شکلگیری حرکت اصلاحی دیگری در دانشگاهها میدانیم. در واقع هجوم به دانشجویان و انجمنهای اسلامی از آن جهت است که آنها در گذشته پیشگام حرکت اصلاحی بودهاند و در حال حاضر نیز منتقد هستند.»
نیکونسبتی در پایان اسامی شش دانشجویی دیگر را که به گفته وی علیرغم قبولی در آزمون علمی کارشناسی ارشد، فاقد صلاحیت عمومی ادامه تحصیل شناخته شدهاند را به شرح زیر اعلام کرد:« روزبه ریاضی مقدم، عضو سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، غریب سجادی، عضو انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم، سعید اردشیری، عضو انجمن اسلامی دانشگاه باهنر کرمان، شورش مرادی، دانشجوی دانشگاه کردستان، سالار ساکت، عضو کانون فرهنگی دانشگاه کردستان و علی ذات علی فرد، عضو انجمن اسلامی دانشگاه علم و صنعت.»
