در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
در پی فشارهای سیستماتیک و طاقت فرسا بر علیه زندانیان سیاسی بند ۲۰۹ زندان اوین که موجب نگرانی فعالین حقوق بشری در ایران و جهان گردیده لذا در یک اقدام هماهنگ چهار سازمان حقوق بشری اقدام به تهیه کمپینگی نمودند و از تمامی فعالین سیاسی، زنان، دانشجویی، کارگران و سایر اقشار جامعه در داخل و خارج از کشور می خواهد که با حمایت خود از این زندانیان، گامی برای نجات جان آنها بردارند .
سازمان های حقوق بشری که اقدام به تهیه این کمپینگ کرده اند .
۱. فعالان حقوق بشر در ایران
۲. کمیته دفاع از حقوق بشر شمال غرب ایران
٣. سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
۴. سازمان حقوق بشر اهواز
متن نامه به سازمان های حقوق بشری به قرار زیر است :
نامه به
دبیر کل سازمان ملل متحد
شورای حقوق بشر
عفو بین الملل
دیده بان حقوق بشر
استمداد از سازمان های حقوق بشری
بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین یکی از بند های زندان اوین می باشد و تحت کنترل وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی قرار دارد و بجز مامورین وزارت اطلاعات هیچ ارگان دیگری بر آن نظارت ندارد .
در سالهای گذشته تعداد زیادی از زندانیان این بند در زیر شکنجه جان باختند. و همچنین تعداد زیادی از آنها از این بند روانه جوخه های تیرباران و حلق آویز شدند در حال حاضر صدها زندانی در این بند وجود دارند و وزارت اطلاعات اجازه نمی دهد که اسامی این افراد در لیست زندانیان قرار گیرد .
اکثر زندانیان در این بند در سلول های انفرادی و دائما تحت بازجوی ها که توام با شکنجه های روحی و جسمی می باشد بسر می برند، خانواده این زندانیان به ندرت از شرایط و وضعیت آنها مطلع می شوند و در اکثر مواقع زندانیان با پا بند و دست بند و چشم بند در این بند نگهداری می شوند، اکثرا از امکانات درمانی محروم هستند و مدتهای طولانی در سلول های انفرادی و در حالت بلاتکلیفی قرار دارند، زندانی و خانواده اش از علت دستگیری زندانی با خبر نیستند. در این بند زندانیان از هیچ امکانات حقوقی بر خوردار نیستند از جمله وکیل و حتی قوانین رژیم جمهوری اسلامی نیز در آنجا اجرا نمی شود .
زندانیانی که در این بند هستند از فعالان سیاسی، حقوق بشری، دانشجویی، کارگری و سایر اقشار جامعه می باشند .
اسامی برخی از این زندانیان عبارتند از :
آقایان مهندس موسوی خوئینی ها، دکتر سعید ماسوری، احمد باطبی، کیوان رفیعی، کیانوش سنجری، دکتر کیوان انصاری، ابولفضل جهاندار، خیرالله درخشندی، عبدالله المنصوری، آیت الله کاظمی بروجردی، بسیاری از طرفداران آیت الله بروجردی و زندانیان گمنامی که از شهرستان ها به این بند منتقل می شوند .
لذا به همین جهت ما امضا کنندگان این نامه از دبیر کل سازمان ملل، شورای حقوق بشر سازمان ملل، عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر می خواهیم یک هیات بین المللی برای نظارت و تهیه گزارش از این بند به ایران اعزام کند .
۱. فعالان حقوق بشر در ایران
۲. کمیته دفاع از حقوق بشر شمال غرب ایران
٣. سازمان حقوق بشر کردستان
۴. سازمان حقوق بشر اهواز
* لطفا امضا ها با اسامی واقعی و یا مستعار به شکل کامل باشد .
* دوستان عزیز داخل ایران توجه داشته باشند که اسامی آنها فقط به مجامع حقوق بشری ارسال خواهد شد و هیچ نهاد دیگری قادر به دریافت اسامی امضا کنندگان نیست
برای امضا اینجا کلیک کنید .
