همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
حکم اعدام کبرا یک ماه دیگر به عقب افتاد و این بار شاهرودی رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران تایید کرد صدای اعتراض مردم را شنیده است و به آن احترام می گذارد و به همین دلیل تمام تلاش خود را برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام کبرا خواهد کرد. ولی این تمام قضیه نیست. برای کبرا درخواست مرخصی هم شده است که این از موارد بسیار نادر است که برای متهمین به قتل تقاضای مرخصی شود.
این موفقیت ها همه و همه حاصل تلاش همه کسانی ست که برای لغو حکم اعدام کبرا و سایر محکومین به اعدام و در مرحله بعد برای الغای مجازات اعدام تلاش می کنند. همه کسانی که با امضای طومارها و نامه درخواست کمک کبرا و پدرش به یاری کبرا و سایر محکومین به اعدام برخواستند. کسانی که آکسیون های اعتراضی برپا کردند و افکار عمومی ای که آقای شاهرودی از آن حرف می زند را آگاه کردند.
تاکنون حمایت های زیادی برای نجات جان کبرا شده است که تعدادی از آنها را در قسمت امضاها و اعلام حمایت ها آورده ایم و در سه گزارش قبل خلاصه آنها را ذکر کرده ایم. حمایت از این کمپین همچنان ادامه دارد و افراد و سازمانها و نهادهای بیشتری به جمع حامیان این کمپین پیوسته اند. از جمله شاخه های هند و آمریکای انجمن بین المللی حمایت از آزادی اندیشه که قسمتی از بولتن خود را به کبرا اختصاص داده است و برای اطلاعات بیشتر خوانندگان اش را به وبلاگ کمپین مراجعه داده است، انجمن برندگان جایزه نوبل که اعلام کرده از تمام برندگان نوبل حمایت خواهد گرفت و برای همکاری بیشتر اعلام آمادگی کرده است و….. در ایتالیا ایالت توسکانی روز ۳۰ نوامبر که روز لغو مجازات اعدام در این ایالت است را به نام کبرا نام گذاری کرده است و در تمام شهر های این ایالت مراسمی را برای کبرا برگذار خواهند کرد، همچنین نماینده شورای این ایالت در نامه ای به رومانو پرودی نخست وزیر ایتالیا از دولت ایتالیا خواست تمام توان خود را برای نجات جان کبرا به کار برد. عفو بین الملل نیز در این میان اطلاعیه های حمایتی برای کبرا صادر کرد .
حضور مردم در خیابان های تهران و به خصوص در مقابل دفتر نمایندگی سازمان ملل در تهران نیز اقدام بسیار مهمی بود. برای اولین بار مسئله لغو حکم اعدام و در نهایت لغو مجازات اعدام در ایران به یک موضوع در سطح جامعه تبدیل شد. حضور مردم در خیابان ها و اعلام حمایت بین المللی حاصل تلاش همه ماست و باعث شد آقای شاهرودی به آن احترام بگذارد .
این یکی از مهمترین دستاوردهای این کمپین بود که توانست مخالفت با اعدام را از امر تعداد معدودی فعال این زمینه به امر جامعه تبدیل کند و در ادامه باید برای لغو مجازات اعدام تلاش کرد.
در ادامه فعالیت های کمپین، نامه ای از طرف تعدادی از محکومین به اعدام صادر شده است که از کوفی عنان و سازمان های حقوق بشر کمک خواسته اند. بنا داریم این نامه را به امضای تعداد هرچه بیشتری از محکومین به اعدام برسانیم. تعداد زیادی از این محکومین به علت فقر حتی از داشتن وکیل نیز محرومند. بدین وسیله از همه کسانی که خود را به این جنبش متعلق می دانند می خواهیم در رساندن صدای این محکومین کمک کنند .
نامه در آدرس زیر قرار دارد :
