همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
به گزارش یک فرد نزدیک به آیت الله کاظمینی بروجردی، محاصره ی محل سکونت این روحانی مخالف حکومت جمهوری اسلامی شدت گرفته است.
بر اساس این گزارش، در روز پنجشنبه ۶ مهرماه ۴۱ نفر از یاران و محافظان آیت الله کاظمینی بروجردی دستگیر شدند. در روز جمعه ۷ مهرماه نیز ۳۵ نفر دیگر بازداشت شدند.
به گفته ی این منبع، از بازداشت شدگان روز پنجشنبه تنها ۳ تن نفر آزاد شده اند. به دست یکی از آزاد شدگان کاغذی داده شده بود که بر روی آن نوشته شده بود : “یا تسلیم شوید یا کشته خواهید شد!”
گفتنی است در ادامه ی این سلسله بازداشت ها، تا غروب روز یک شنبه بیش از ۱۱۴ نفر از یاران و محافظان آیت الله بروجردی بازداشت و به بازداشتگاه امنیتی منتقل شده اند.
بنابر موضع گیریهای علنی وزارت اطلاعات و نیروهای امنیتی و انتظامی، این مبارزه نابرابر تا دستگیری آیت الله بروجردی ادامه خواهد یافت. در پی این جنایات، عده ی کثیری از تهران و شهرستانها به جمع یاران این مصلح محصور ملحق و در منزل ایشان و منازل اطراف، مستقر شده اند تا در نبرد نهائی به همراه بزرگترین رهبر مخالف دین سیاسی در ایران به شهادت برسند.
لازم به ذکر است که بیشتر بازداشت شدگان یا مستقیما به بند ۲۰۹ اوین و یا به یکی از مراکز مخفی اطلاعات واقع در خیابان انقلاب – بین خیابان ولیعصر و خیابان فلسطین – ابتدای خیابان مظفر، منتقل شده اند و بعضا به پایگاهها و مراکز مخفی دیگر در میدان انقلاب ابتدای خیابان کارگر جنوبی جنب نیروی انتظامی و دیگر اماکن مربوطه منتقل شده اند.
- بعد از مراجعه خانواده اعضای بازداشت شده به دادگاه ویژه روحانیت واقع در خیابان ولیعصر خیابان مقدس اردبیلی و یا مراجعه به مراکز شناخته شده فوق، جواب واضحی جز تهدید دریافت نشده و هیچ مرکزی مسئولیت آنرا به عهده نمی گیرد.
متن نامه کاظمینی بروجردی
سلام خستگان جهان بر آفریدگار زیبائی و کرامت، درود زجرکشیدگان دنیا، بر پروردگار صلح و عدالت و عطوفت، اکنون که در شرایط خشونتبار و قساوتآمیزی در آغاز ماه رمضان قرار داریم، دو ماه از شروع تهاجمات غیر انسانی وزارت اطلاعات و دادگاه ویژه روحانیت به دین سنتی و غیر سیاسی میگذرد، فقط خالق ما میداند که در طول این ایام چه مظالم و جنایاتی را ناباورانه از مدعیان اسلام و ایمان دیدیم و چشیدیم که روح معنویت را بیمار ساخت و وجدان بشریت را مکدر نمود. براستی آنگاه که شریعتمداران دروغگو و خدافروش دست به غارت خزائن اخلاقی جامعه میزنند و عقربگونه جان بیرمق محرومین کره خاکی را طعمه قرار میدهند، زلزلهای مافوق ریشتر، هیبت انسانیت را خرد میکند و فرسودگی به اندام بنیآدم میدهد. دو ماه از اعلان جنگ دین سیاسی به عاشقان ربوبی و عارفان ایزدی میگذرد، صدها گرویده به صاحب زمین و آسمان، در سلولهای قرون وسطائی دویست و نه اوین، به عذاب کینه اربابان زر و زور و تزویر، مبتلا به بیماریهای روحی و جسمی شدند و تاریخ به نگارش چنگ و دندان دژخیمان اهریمنی پرداخت.
ای مسلمانان روزه دار، در هر یک از ممالک اسلامی که هستید، درد ما را درک کنید و رنجنامه ما را بخوانید که جرم ما تعویض نکردن آخرت با دنیاست و بیعت ننمودن با شیطان در مقابله با آئین آباء و اجدادی میباشد. گناه سنگین ما، تطهیر اسلام از تروریست و آدمربائی و خشونت و تبعیض و بیعدالتی و کشتار است و جداسازی دیانت از سیاست میباشد.
در لحظاتی به سر میبرم که شمارش معکوس وزارت اطلاعات و بیدادگاه ویژه روحانیت برای قتل و انهدام من و تمامی کسانی که مخالفت خود را با دین سیاسی اعلام کردهاند آغاز شده و به همین منظور مدرسهای که در همسایگی دیوار به دیوار ماست تعطیل و تصرف کردهاند تا از آنجا به عنوان پادگان نظامی استفاده کنند و حملات روزانه و متعددی را به محافظین منزل ما شروع کنند تا در نهایت با کم شدن یاران ما به تهاجم نهائی اقدام نمایند، فقط در روزهای اخیر بیش از ۱۰۰ نفر را به زندان اوین بردهاند و مورد شکنجه قرار دادهاند.
بدینوسیله از دیدهبان حقوق بشر و سازمان عفو بینالملل میخواهم صدای ما را به سرتاسر جهان برسانند و قطعنامهای را در سازمان ملل در حمایت از دیانت منهای سیاست و آزادی عمل پیروان خداوند در پرستش توحیدی، تصویب کنند و ملتها را در دفاع از وحدانیت الهی، حرکت دهند و تقویم بشری را از بی مهری، نجات دهند.
سید حسین کاظمینی بروجردی
۹ مهرماه ۱۳۸۵
