در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
کنفرانس خبری اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در خبرگزاری کار ایران (ایلنا) برگزار شد.
به گزارش خبرنگار” ایلنا” در این کنفرانس محمد هاشمی, علی نیکونسبتی و مهدی امینیزاده مدارکی از عدم ثبت نام برخی دانشجویان پذیرفته شده در آزمون کارشناسی ارشد ارایه کردند.
در این کنفرانس مطبوعاتی، هاشمی با اشاره به شعارهای مسوولان وزارت علوم مبنی بر بسترسازی برای تشکلهای دانشجویی و نهادسازی های علمی گفت: این شعارها نه تنها نمود بیرونی مثبت نداشته بلکه منفی هم بوده است.
وی ادامه داد: طبق آماری از تیرماه سال ۸۴ تا شهریور ۸۵ از خبرگزاریها و نشریات مختلف استخراج کردیم، ۲۴ مورد بازجویی دانشجویان توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی ,۵۷ مورد بازداشت دانشجویان, ۴۵ مورد احضار به دادگاههای عمومی انقلاب, ۳۷ مورد محاکمه و ۵۳ مورد حکم قضایی ,۱۶۷ مورد احضار به کمیته انضباطی که ۱۰۰ موررد آن در تابستان گذشته بوده است، ۸۹ مورد حکم صادره توسط کمیتههای انضباطی, ۲۵ مورد تعطیلی نهادهای دانشجویی, ۳۹ مورد توقیف نشریات دانشجویی, ۲۸ مورد جلوگیری از برگزاری برنامههای دانشجویی و ۷ مورد اخراج دانشجویان کارنامه عملکرد یکساله وزارت علوم است.
هاشمی با بیان این که نمیدانم رییسجمهور اگر قرار باشد نمرهای به وزرا بدهد، به وزیر علوم چه نمرهای خواهد داد، گفت: موضوع صرفا به دانشجویان اختصاص ندارد، همچنان که شاهد اخراج و بازنشسته کردن بسیاری از استادان و موارد متعدد تهدید اساتید بودهایم.
وی تصریح کرد: این کارنامهای است که از عملکرد یکساله وزارت علوم در اختیارماست. ضمن این که هیچ آماری از سطح علمی دانشگاهها و فرار مغزها وجود ندارد اما ما امیدواریم کسانی پیدا شوند که حداقلهایی از نشانههای مثبت عملکرد وزارت علوم ارایه دهند.
سخنگوی شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با بیان این که صد نفر از دانشجویان یک ستاره و دو ستاره با تعهد و به صورت مشروط ثبتنام شدهاند، گفت: برخلاف آنچه مسوولان وزارت علوم میگویند که تعهد تنها درباره لزوم رعایت قوانین و مقررات بوده است، تعهدها بیشتر معطوف به لزوم همکاری با مسوولان دانشگاه و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی بوده و عملا دانشجویان را از فعالیتهای سیاسی منع میکند.
وی با تاکید بر این که با این کار کمیتههای انضباطی جایگاه خود را از دست میدهند، گفت: وظیفه کمیته انضباطی بررسی تخلفات دانشجوست اما با این اقدام هر مرجعی بدون مشخص شدن اتهامات و یا مرجع تصمیمگیری میتواند دانشجویان را از دانشگاه اخراج کند.
هاشمی ادامه داد: همواره به دانشگاه به عنوان یک خطر بالقوه نگریسته شده و تلاشهای زیادی برای یکدست شدن تفکر در دانشگاهها صورت گرفته که همه آنها بینتیجه مانده است.
وی با اشاره به انقلاب فرهنگی و اخراج دانشجویان و استادان از دانشگاهها گفت: هیچ گاه به این نکته توجه نمیشود که تکثر تفکر و روحیه آرمانخواهی ذات دانشگاه است و حتی اگر در دورهای تفکر مخالف حذف شود، باز احیا خواهد شد و دانشگاه هیچ گاه یک دست و گوش به فرمان نمیشود.
