|
 |
 |
 |
۱۹ تیر » گزارش رادیو دویچه وله از بازداشت گسترده دانشجویان در مشهد ۱۸ تیر » اعتراض دفتر تحکیم وحدت به بازداشت گسترده دانشجویان ۱۸ تیر » بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز به مناسبت فاجعه ۱۸ تیر ۱۸ تیر » بیانیه دفتر تحکیم وحدت به مناسبت سالروز ۱۸ تیرماه ۱۸ تیر » علی قلی زاده، دانشجوی دانشگاه شاهرود، بازداشت شد ۱۸ تیر » بیانیه انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل در سالروز ۱۸ تیر ۱۸ تیر » سازمان های مدافع حقوق بشر: اعدام نوجوانان را متوقف کنید ۱۸ تیر » انتقال منصور اسانلو به دادسرا به جای بیمارستان ۱۸ تیر » گزارش روزنامه سرمایه از دانشجویان کشته شده در حادثه ساختمان سعادت آباد ۱۸ تیر » بند ۲۰۹ پذیرای دانشجویان دانشگاه آزاد ۱۸ تیر » گزارشی از ظلم های وارده بر زنان طی دو ماه گذشته ۱۸ تیر » معاون وزیر آموزش و پرورش: اعتیاد دانشآموزی را موجه نمیدانیم، آمار هم نمیگیریم ۱۸ تیر » نامه گروهی از مادران: محبوبه کرمی، عضو کمپین یک میلیون امضا را آزاد کنید ۱۷ تیر » گزارش سالانه وضعیت دانشجویان در ایران به مناسبت سالگرد ۱۸ تیر ۱۷ تیر » نهمین سالگرد ۱۸ تیر؛ «روز استقلال جنبش دانشجویی» » » بایگانی
ما را به خاطر بیاور؛ نامه ای از ابوالفضل جهاندار به مناسبت ۱۸ تیر در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
حرف را باید زد، درد را باید گفت؛ محمد هاشمی بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
نمره مردود دولت در حق تحصیل؛ ساناز الله بداشتی همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
کبودوند در بند؛ کاوه قاسمی کرمانشاهی دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
درسی برای نگرفتن!؛ ابوالفضل حاجیزادگان قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
چند سوال ساده؛ حسین ترکاشوند پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
» » بایگانی |
شنیده ها حاکی از اینست که پس از بسته شدن فضای فرهنگی حداقلی دانشگاه زابل، اکنون نوبت به افزایش فشار بر دانشجویان در خوابگاه ها رسیده است. بر این اساس دانشجویان دختر دانشگاه زابل که از حداقل امکانات رفاهی در خوابگاه ها محروم اند، از این پس موظف به رعایت حجاب اسلامی (مانتو و مقنعه) در اتاقهای خوابگاه خود نیز می باشند. این دانشجویان که حداکثر تلاش را برای ادامه تحصیل خود دارند در اندک سرپناه تحصیلی هم راحت نبوده و با انواع مقررات امنیتی، حراستی و پوششی مواجه اند. بدون دیدگاه » بیان دیدگاهدیدگاه خود را بیان کنید
|
|
|
© ۱۳۷۸-۱۳۸۷ پایگاه خبری تحلیلی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران). تمامی حقوق محفوظ است. استفاده از مطالب این وبگاه با ذکر منبع بلامانع است. |
| مقاله |
 |
 |
| ویژه |
|
|
| پلی تکنیک |
|
|
| اجتماعی |
|
|
| حقوق بشر |
|
|
| خبر |
|
|
| دانشگاه |
|
|
| زنان |
|
|
| سیاسی |
|
|
