همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
اکبر محمدی در زندان اوین درگذشت !
مدیرکل زندانهای استان تهران:
محمدی هر روز تحت نظر پزشک زندان بود
وکیل مدافع اکبر محمدی:
موکلم در اعتصاب غذا به سر میبرد
تهران- خبرگزاری کار ایران
اکبر محمدی از دانشجویانی که در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران بازداشت و ابتدا به حکم اعدام و سپس به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، یکشنبه شب، هشتم مرداد ماه بر اثر اعتصاب غذا در زندان اوین درگذشت.
سهراب سلیمانی، مدیرکل زندانهای استان تهران در گفتوگو با خبرنگار “ایلنا” با تأیید این خبر، گفت: ایشان هر روز تحت نظر پزشک زندان بود و شب گذشته نیز فشارش ۱۲ بر روی هفت بود.
وی افزود: پس از آن که شب گذشته حال محمدی بد میشود، وی به بهداری زندان منتقل و تحت درمان قرار میگیرد اما به اصرار خودش دوباره به بند منتقل میشود و در آنجا دوباره حالش بد میشود که در حین انتقال به بهداری در مسیر راه فوت میکند.
سلیمانی در مورد ارتباط فوت این دانشجوی زندانی با موضوع اعتصاب غذای وی، گفت: وی اعلام کرده بود که قصد دارد اعتصاب غذا کند اما آب و چای میخورد و تحت نظر پزشک زندان بود.
سهراب سلیمانی
خلیل بهرامیان، وکیل مدافع اکبر محمدی نیز در گفتوگو با خبرنگار “ایلنا” با بیان اینکه موکلش در اعتصاب غذا به سر میبرده است، گفت: بنده وقتی شنیدم که موکلم قصد اعتصاب غذا دارد، به زندان مراجعه کردم تا بتوانم محمدی را از این اقدام منصرف کنم اما متأسفانه مسوولان زندان اوین با این امر مخالفت کردند که این اقدام برخلاف کنوانسیونهای بینالمللی و قوانین داخلی ایران است.
وی ادامه داد: موکلم یک سال را به صورت نامحدود به مرخصی آمده بود اما اخیراً بدون هیچ اخطاری از سوی مأموران بازداشت و به زندان منتقل شد.
به گفته بهرامیان، اکبر محمدی در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران در سال ۷۸ بازداشت و در دادگاه بدوی به اعدام محکوم شد اما بعدها با دو درجه تخفیف رهبری به ۱۵ سال حبس تعزیری تبدیل شد که از این مدت ۱۰ سال زندان و پنج سال آن تعلیقی بود.
***
ایسنا:
اکبر محمدی درگذشت
سهراب سلیمانی با بیان این مطلب به خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: روز گذشته اکبر محمدی در بهداری زندان اوین بستری بود و وضعیت جسمیاش کاملا خوب بود و بنا به درخواست خودش و تشخیص پزشک بهداری از بهداری ترخیص و به بند منتقل شد.
وی افزود: بعد از انتقال به بند طبق گفتهی همبندیهایش به حمام رفته و دوش گرفته است که در این لحظه وضعیت جسمی او با مشکل مواجه شده و به همین دلیل توسط زندانیان به نگهبانی منتقل میشود که در مسیر انتقال به بهداری فوت میکند.
سلیمانی گفت: جسد اکبر محمدی شب گذشته به پزشکی قانونی تحویل شد و علت فوت را باید پزشکی قانونی اعلام کند.
مدیرکل زندانهای استان تهران دربارهی اعتصاب غذا اکبر محمدی و همچنین ادعای وکیل مدافع وی مبنی بر عدم ملاقات با موکلش عنوان کرد: برادر اکبر محمدی دو روز پیش با وی ملاقات کرد؛ البته دربارهی درخواست ملاقات وکیل با موکلش بعید میدانم که چنین چیزی درست باشد زیرا هر وقت درخواست ملاقات میشد ملاقات انجام میگرفت.
وی افزود: محمدی از تاریخ ٣ مرداد اعلام کرده است که دست به اعتصاب غذا میزنم اما او در این مدت آب و چای میخورده است و از همان روز تحت مراقبت بهداری و پزشک بوده است تا ساعت ١٩ روز گذشته که به درخواست خود و با تشخیص پزشک زندان ترخیص میشود.
سلیمانی گفت: در آخرین مرتبهای که پزشک او را معاینه کرده کاملا وضعیت نرمالی داشته و فشار وی ١٢ روی هفت بوده است.
در همین زمینه خلیل بهرامیان وکیل مدافع اکبر محمدی با بیان اینکه هماکنون به زندان اوین میرود تا در جریان اتفاقی که برای موکلش افتاده قرار گیرد به ایسنا گفت: برای بررسی موضوع، همین الان به زندان اوین میروم.
وی افزود: هفتهی گذشته با توجه به اعتصاب غذای اکبر محمدی درخواست ملاقات با او را کردم که او را از این کار منصرف کنم اما متأسفانه این کار انجام نشد.
پیش از این و در تاریخ ٢٢/٠٣/١٣٨٥ پدر اکبر محمدی در تماس با ایسنا مدعی شده بود که کمیسیون پزشکی قانونی طی نامهای بیان کرده است که فرزندش نباید به دلیل مشکل کمر در زندان بماند و به او طول درمان نامحدود داده است.
وی در تاریخ مذکور از این که فرزندش مجددا به زندان بازگشته، گله و انتقاد کرد.
در تاریخ ٠٣/٠٥/١٣٨٥ وکیل مدافع اکبر و منوچهر محمدی که توانسته بود با منوچهر محمدی ملاقات کند، دربارهی وضعیت اکبر محمدی به ایسنا گفته بود: مطلع شدم که اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر میبرد که در این صورت امکان ملاقات وکیل با موکلش فراهم نمیشود.
سلیمانی، مدیرکل زندانهای استان تهران در همان تاریخ اعتصاب غذای اکبر محمدی را رد کرد و به ایسنا گفت: شدیدا این موضوع را تکذیب میکنم و اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر نمیبرد.
