این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
اکبر محمدی در زندان اوین درگذشت !
مدیرکل زندانهای استان تهران:
محمدی هر روز تحت نظر پزشک زندان بود
وکیل مدافع اکبر محمدی:
موکلم در اعتصاب غذا به سر میبرد
تهران- خبرگزاری کار ایران
اکبر محمدی از دانشجویانی که در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران بازداشت و ابتدا به حکم اعدام و سپس به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد، یکشنبه شب، هشتم مرداد ماه بر اثر اعتصاب غذا در زندان اوین درگذشت.
سهراب سلیمانی، مدیرکل زندانهای استان تهران در گفتوگو با خبرنگار “ایلنا” با تأیید این خبر، گفت: ایشان هر روز تحت نظر پزشک زندان بود و شب گذشته نیز فشارش ۱۲ بر روی هفت بود.
وی افزود: پس از آن که شب گذشته حال محمدی بد میشود، وی به بهداری زندان منتقل و تحت درمان قرار میگیرد اما به اصرار خودش دوباره به بند منتقل میشود و در آنجا دوباره حالش بد میشود که در حین انتقال به بهداری در مسیر راه فوت میکند.
سلیمانی در مورد ارتباط فوت این دانشجوی زندانی با موضوع اعتصاب غذای وی، گفت: وی اعلام کرده بود که قصد دارد اعتصاب غذا کند اما آب و چای میخورد و تحت نظر پزشک زندان بود.
سهراب سلیمانی
خلیل بهرامیان، وکیل مدافع اکبر محمدی نیز در گفتوگو با خبرنگار “ایلنا” با بیان اینکه موکلش در اعتصاب غذا به سر میبرده است، گفت: بنده وقتی شنیدم که موکلم قصد اعتصاب غذا دارد، به زندان مراجعه کردم تا بتوانم محمدی را از این اقدام منصرف کنم اما متأسفانه مسوولان زندان اوین با این امر مخالفت کردند که این اقدام برخلاف کنوانسیونهای بینالمللی و قوانین داخلی ایران است.
وی ادامه داد: موکلم یک سال را به صورت نامحدود به مرخصی آمده بود اما اخیراً بدون هیچ اخطاری از سوی مأموران بازداشت و به زندان منتقل شد.
به گفته بهرامیان، اکبر محمدی در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران در سال ۷۸ بازداشت و در دادگاه بدوی به اعدام محکوم شد اما بعدها با دو درجه تخفیف رهبری به ۱۵ سال حبس تعزیری تبدیل شد که از این مدت ۱۰ سال زندان و پنج سال آن تعلیقی بود.
***
ایسنا:
اکبر محمدی درگذشت
سهراب سلیمانی با بیان این مطلب به خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: روز گذشته اکبر محمدی در بهداری زندان اوین بستری بود و وضعیت جسمیاش کاملا خوب بود و بنا به درخواست خودش و تشخیص پزشک بهداری از بهداری ترخیص و به بند منتقل شد.
وی افزود: بعد از انتقال به بند طبق گفتهی همبندیهایش به حمام رفته و دوش گرفته است که در این لحظه وضعیت جسمی او با مشکل مواجه شده و به همین دلیل توسط زندانیان به نگهبانی منتقل میشود که در مسیر انتقال به بهداری فوت میکند.
سلیمانی گفت: جسد اکبر محمدی شب گذشته به پزشکی قانونی تحویل شد و علت فوت را باید پزشکی قانونی اعلام کند.
مدیرکل زندانهای استان تهران دربارهی اعتصاب غذا اکبر محمدی و همچنین ادعای وکیل مدافع وی مبنی بر عدم ملاقات با موکلش عنوان کرد: برادر اکبر محمدی دو روز پیش با وی ملاقات کرد؛ البته دربارهی درخواست ملاقات وکیل با موکلش بعید میدانم که چنین چیزی درست باشد زیرا هر وقت درخواست ملاقات میشد ملاقات انجام میگرفت.
وی افزود: محمدی از تاریخ ٣ مرداد اعلام کرده است که دست به اعتصاب غذا میزنم اما او در این مدت آب و چای میخورده است و از همان روز تحت مراقبت بهداری و پزشک بوده است تا ساعت ١٩ روز گذشته که به درخواست خود و با تشخیص پزشک زندان ترخیص میشود.
سلیمانی گفت: در آخرین مرتبهای که پزشک او را معاینه کرده کاملا وضعیت نرمالی داشته و فشار وی ١٢ روی هفت بوده است.
در همین زمینه خلیل بهرامیان وکیل مدافع اکبر محمدی با بیان اینکه هماکنون به زندان اوین میرود تا در جریان اتفاقی که برای موکلش افتاده قرار گیرد به ایسنا گفت: برای بررسی موضوع، همین الان به زندان اوین میروم.
وی افزود: هفتهی گذشته با توجه به اعتصاب غذای اکبر محمدی درخواست ملاقات با او را کردم که او را از این کار منصرف کنم اما متأسفانه این کار انجام نشد.
پیش از این و در تاریخ ٢٢/٠٣/١٣٨٥ پدر اکبر محمدی در تماس با ایسنا مدعی شده بود که کمیسیون پزشکی قانونی طی نامهای بیان کرده است که فرزندش نباید به دلیل مشکل کمر در زندان بماند و به او طول درمان نامحدود داده است.
وی در تاریخ مذکور از این که فرزندش مجددا به زندان بازگشته، گله و انتقاد کرد.
در تاریخ ٠٣/٠٥/١٣٨٥ وکیل مدافع اکبر و منوچهر محمدی که توانسته بود با منوچهر محمدی ملاقات کند، دربارهی وضعیت اکبر محمدی به ایسنا گفته بود: مطلع شدم که اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر میبرد که در این صورت امکان ملاقات وکیل با موکلش فراهم نمیشود.
سلیمانی، مدیرکل زندانهای استان تهران در همان تاریخ اعتصاب غذای اکبر محمدی را رد کرد و به ایسنا گفت: شدیدا این موضوع را تکذیب میکنم و اکبر محمدی در اعتصاب غذا به سر نمیبرد.
