۲۵ مرداد ماه سال ۸۶ ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه عصر با دوستان همبندی در بند ۴ زندان مرکزی سنندج به تماشای اخبار کردستان نشسته بودیم، که مجری خبر فوت مرحوم مهندس بهاءالدین ادب را اعلام کرد، گویی آبی سرد بر تن زندانیان ریخته شد، آن همه همهمه و صدا به یکباره به خاموشی گرایید، فضایی سرد و دلگیر همراه با سکوتی سرشار از حسرت بر زندانیان مستولی گشت، به راستی چرا با مرگ چنین فردی حتی کسانی که به دلایلی خود گرفتار زندان بودند.
اغلب کسانیکه گذرشان به "سنندج" افتاده است و در شهر دفها و مسجدها را به زیبایی و نشاط ستوده اند لابد در حاشیه یکی از خیابان های اصلی شهر، مسجد "ادب" را نیز به یاد میآورند و یا نام خیابان و مجتمع های آپارتمانی "ادب" را حداقل برای یکبار شنیده اند. به باور بسیاری، آنچه که از ادب شخصیتی برجسته و چهره ای محبوب در میان عموم ساخته است نه ثروت او بود و نه احداث کارخانه و ایجاد جاده! بلکه پایمردی اش برای رفع تبعیض های قومی و مذهبی و استیفای حقوق ملت کرد بود که او را به یکی از چهره های ماندگار این قوم مظلوم و ستم کشیده تبدیل کرد. یادش گرامی باد.
لایحه ی حمایت از خانواده را نه تنها اجحافی در حق زنان و آزاد گذاشتن دست مردان ثروتمند برای خرید و فروش زنان، بلکه توهینی بزرگ به جامعه می دانم و به عنوان یک شهروند ایرانی مخالفت خود را با این لایحه اعلام میکنم. تصویب این لایحه به معنای وارد کردن ضربه ای جبران ناپذیر به فردای ایران خواهد بود. بهتر است به جای نقشه کشیدن برای تصاحب زنان بیشتر، بیاندیشیم و قضاوت کنیم که اگر در جایگاه یک زن قرار داشتیم می توانستیم این همه توهین و تحقیر را تاب بیاوریم؟
دختری کارگر به نام مهتاب احمدزاده، 15 ساله، اهل پیرانشهر که به همراه خانواده خود در یک کارگاه جوجهکشی در شهر نقده مشغول به کار بود، پس از تعرض صاحبکار به وی و به علت فشارها و آسیب روحی و روانی حاصله، این تجاوز اقدام به خودسوزی کرد. او به علت شدت جراحات وارده ناشی از سوختگی در محل حادثه جان خود را از دست میدهد. هفته پیش در حالی این گزارش منتشر شد که چندی پیش دختری کارگر به نام گلاویژ سلطاننیا، 19 ساله در شهر همدان در اثر آسیب روحی ناشی از تعرض صاحبکار اقدام به خودسوزی نموده بود.
روح تفکر امروز بشر تعدد زوجات را امری نا عادلانه می داند حتا اگر مرد دارای تمکن مالی باشد و بتو.اند بین همسران خود به عدالت! رفتار کند. قانون گذار در این ماده با نگاهی مرد سالارانه به نهاد خانواده می نگرد. پیش فهم ها و پیش فرض های نادرست خود را در برداشت خود از عدالت دخالت می دهد. آیا مردان دارای ثروت را از حق تعدد زوجات بهره مند دانستن خود ناعادلانه رفتار کردن بین مردان غنی و فقیر نیست؟ از هر طرف که به این ماده ی لایحه نظر افکنیم نا عادلانه بودن آن آشکار است.
آمار خشونت علیه زنان در بیشتر کشورهای جهان رقمی شگفت انگیز را به خود اختصاص داده است و به نوعی می توان آن را یک معضل جهانی دانست. اما چند تفاوت اساسی بین خشونت علیه زنان در ایران (و بیشتر کشورهای منطقه) و کشورهای توسعه یافته همچون امریکا – کشوری که هم اکنون در آن ساکن هستم- وجود دارد که بر عمق فاجعه می افزاید. شناخت و بررسی این اختلاف که بیشتر ریشه در فرهنگ، عرف، قوانین و مدیریت ناکارآمد کشور دارد، کمک می کند تا در راه مبارزه با خشونت علیه زنان گامی به پیش برداریم.
حتما یادتان هست که چند ماه پیش دعوایی بالا گرفته بود راجع به برداشت مصباح یزدی از ولایت فقیه و جمهوری اسلامی . حتما تاکید دوم خردادی ها را یادتان هست که نظر امام این نبود و…. کنجکاوی ام گل کرد و خلاصه سراغ آراء همین آقایان در سال های قبل رفتم!
بخوانید:
محسن آرمین:”امام صریحاً اختیارات گسترده حکومت و فقیه جامع الشرایط مبسوط الید را که در رأس آن قرار دارد مطرح کردند.” (کیهان، ۲۴/۱۰/۶۶)
محسن آرمین:”حکومت اسلامى مشروعیت خود را از مقام ولایت فقیه که در رأس آن است کسب مىکند و مسئولیت همه امور با فقیه ولى و امامى است که اقامه حکم مىکند لذا ولایت امور بدست اوست البته امام جامعه مىتواند بعضى از امور را با حفظ حق ولایت به افراد دیگر تفویض نماید.”(کیهان، ۲۷/۱۰/۶۶)
بهزاد نبوى:” در گذشته و حال بعض از افراد متشرع و مذهبى در مورد مسائل فردى به «رساله» مراجعه مىکردند. ولى مسائل اجتماعى را خود اجتهاد مىکردند اما در حال حاضر با پذیرش «ولایت فقیه» باید در تمامى زمینهها «رسالهاى» زندگى کنیم… البته چند سال پیش جو «رجوع به رساله» در میان دوستان روشنفکر ما نبود ولى خوشبختانه هم اکنون در این جهت کوشا هستند که مبادا عملى یا سخنى خلاف نظر امام انجام دهند”( پیام انقلاب، ۲۷/۱۰/۵۹، ص ۷۰، بهزاد نبوى)
بهزاد نبوى:”مسئولیت همه امور با فقیه ولى و امامى است که اقامه حکم مىکند لذا ولایت امور به دست اوست؛ البته امام جامعه مىتواند بعضى امور را با حفظ حق ولایت به افراد دیگر تفویض نماید. به هر حال منظور از حکومت اسلامى مجموعه اجزاء و نهادهایى است که در مجموع و تحت ولایت امام مسلمین به اداره امور مىپردازند.” (کیهان، ۲۷/۱۰/۶۶)
بهزاد نبوى:” بنابراین نباید تصور شود که منظور حضرت امام از اختیارات حکومت اسلامى، اختیارات هیأت دولت است و یا اینکه مرجع تشخیص کلیه مصالح مسلمین هیأت دولت و کابینه جمهورى اسلامى ایران است( اختیارات مطلقه از آن شخص ولى فقیه است و نه هیچ نهاد دیگرى)”( کیهان، ۲۷/۱۰/۶۶)
با گذشت چند سال از همین افراد می خوانیم:
محمد سلامتى:”اساساً قرار نیست در جامعه ما ولى فقیه به جاى همه فکر کند و راه حل ارائه کند. لازمه چنین اعتقادى آن است که نهادهاى قانونى (دولتى و غیر دولتى) هیچ گاه فعال نشوند زیرا در صورت فعال شدن عرصه را بر روى فقیه تنگ مىکنند.” (عصر ما، شماره ۶۱ ۲۳/۷/۷۳.)
بهزاد نبوى :”بحث مطلقیت ولایت فقیه به معنى اطلاق بدون هیچ گونه ضابطه و شرایط نیست اگر ولایت فقیه بدون ضابطه و شرایط بود اصلاً نیازى به وجود قانون اساسى نبود. اگر بنا باشد هیچ مرزى وجود نداشته باشد طبعاً دیگر قانون اساسى لازم نیست. اگر ما ولایت فقیه را فراتر از چارچوب قانون اساسى قرار دهیم دیگر پذیرفتهایم که این اصل را مىتوان مورد انواع هجومها قرار داد” (تلکس ویژه خبرى، ۳۰/۱۰/۷۶، سخنان بهزاد نبوى در اصفهان)
محسن آرمین:”تبعیت از ولایت فقیه و رهبرى در عمل است و شما باید در عمل تابع باشید. ممکن است شما درباره مسائل سیاسى - اجتماعى یک تحلیل داشته باشید اما رهبرى تحلیل دیگرى داشته باشد” ( انتخاب، ۳۰/۷/۷۹، محسن آرمین ) (خودتان معنی این جمله را پیدا کنید!)
“محسن آرمین:”قطعاً ولى فقیه بدون رأى مردم ولى فقیه نیست” (انتخاب، ۳/۸/۷۹، محسن آرمین.)
نکته ی اول اینکه اصلا دعوا سر این نیست که نظر امام چه بود. این آقایان هم آن موقعی که ادعای خط امامی و حزب اللهی بودن داشتن نظراتشان همان بود که نظرات امروز مصباح. بحث این است که آقایان از طریق تغییر مواضع می خواهند با عوامفریبی کسب قدرت سیاسی کنند.
نکته ی دوم راجع به اختلاف شدید مواضع (در پست های بعدی به موارد دیگری از این چرخش های ۱۸۰ درجه ای اشاره خواهم کرد) نشانه ی بی افقی و سطح پائین دانش این افراد یا رذالت و بی اخلاقی، کثیفی و وقیحی این افراد است. به نظر من هردو ! قصد دارم در یک سلسله پست به افشای چهره ی واقعی تر این آقایان بپردازم.
